¶ Capitulum. xv.
et inuentus eſt in templodicat etiā oſtiatim cū pauꝑibus qd̓ ⁊ alias quādoqꝫfeciſſe credit̉. Unde bern̄. hoc querēs a dn̄o eum alloquitur. Domine inquit. quis te in triduo ſuſtētauit. Et rn̄det ſibimet ſic dicēs. Ut te dn̄e iheſu xp̄enoſtre pauꝑtati ꝑ omnia ꝯformares. quaſi vnus inturba pauperū ſtipēdia ꝑ oſtia mendicans q̄ſiſti qͥsdabit mihi bucellaꝝ illarū mendicataꝝ ꝑticipem fieri. ⁊ illius ſacri edulij reliquijs ſaginari. Hec berCōſpice eū etiā inter doctores vultū placido ſapienti ⁊ reuerenti. ⁊ quomō eos quaſi ignorans interrogat ⁊ audit. qd̓ ex humilitate facit. ⁊ etiā ne illi ſuꝑmirabilibꝰ reſpōſis eius verecundarent̉. Cōſiderare aūt potes moraliter in predictis tria valde notabilia. Primum eſt qui vult deo adherere nō debet inter ꝯſanguineos conuerſari. ſed potius ab eis diſcedere. Nam ⁊ puer ieſus dimiſit a ſe dilectiſſimā matrem. cū oꝑbꝰ patris intēdere voluit. ac etiā poſtea īter cognatos ⁊ notos q̄ſitus. inuētus nō fuit. qꝛ caro ⁊ ſanguis eū nō reuelauit. nec inuenit̉ in carnaliſocietate. Un̄ bern̄. Puer ieſus inter cognatos ⁊ notos querit̉ nec inuenit̉. Fuge fratres tuos ⁊ tu. ſi tuāvis inuenire ſalutem. ⁊ obliuiſcere populū tuū. ⁊ domū patris tui. vt ꝯcupiſcat rex decorem tuū. Et iteꝝO bone ieſu ſi nō inuentus es inter cognatos tuosqūo te inueniā inter meos. Qualiter te inueniaꝫ ingaudio. quē vix mater tua dolens inuenit. Hec ber.Nec inueniri pōt in comitatu multoꝝ. qꝛ nō inuenitur in multiplicitate mūda noꝝ. ſꝫ in intimo cordemētis. vbi dei ē templū. Sciendū ꝙ qui ſpūaliterviuit. nō miret̉. ſi aliqn̄ mente arida remanens videat̉ ſibi qd̓ a deo derelictus ſit. cū etiā hoc matri deiꝯtigerit. Nō ergo mēte tabeſcat. ſed ꝑꝯtinuū exercitiū in ſacris meditatōibus ⁊ or̄oibus. ac bonis oꝑibus ꝑſiſtendo diligēter eū querat. ⁊ eū ſi ſolicitus fuerit reinueniet Nā ẜm origenē. Oportet eū qui q̄ritieſuꝫ nō negligēter ⁊ diſſolute trāſire. ſic̄ multi querūt ⁊ nō inueniūt. ſed cū labore ⁊ dolore. Unde berSi nolumus fruſtra querere q̄ramus ꝟaciter vt nōꝓ illo aliud feruēter vt nō cū illo aliud. ꝑſeuerātervt nō ab illo ad aliud ꝯuertamur. Facilius em̄ celū⁊ terra trāſire poſſūt. qͣꝫ vt ſic q̄rens nō īueniat. ſicpetēs nō accipiat. ſic pulſanti nō aꝑiat̉. Tertiū ꝙnō dꝫ qͥs eē ꝓprij ſenſus. vel ꝓprie volūtatis. Nā cuꝫdn̄s ieſus dixiſſꝫ oportere eū oꝑbꝰ pr̄is intēdere mutauit ꝯſiliū ⁊ matris volūtatē ſecutus. receſſit cū ea⁊ nutritio ſuo ⁊ erat ſubditus illis. Hinc etiā ꝑpēdequātū dn̄t hoīes obedire deo. quādoquidē ip̄e deusobedit hoībus. Si em̄ exemplo dn̄i obediendū eſt hominibus multomagis oꝫ obedire deo. Obediamusigitur nō ſolū deo. ſed ⁊ hoībus. qꝛ dei filius obediuit nō ſolum deo patri celeſti. ſed ⁊ ꝑntibus. Et mater eius ꝯſeruabat. quaſi magna omīa ꝟba hec. quenūc ⁊ alias audierat ab eo. ⁊ hoc in corde ſuo. quafiſub figillo .ſ. recōdens ⁊ ſignaculo. Riſi eī ip̄a ꝯſeruaſſet nos ea nō haberemus. de eius nāqꝫ theſaurisnos iſta ſuſcepimus. Oīa qͥppe que de dn̄o vel a dn̄odicta vel facta cognouit. ſiue ītellecta ſiue nōdū ītellecta. in corde ⁊ memoria qͣſi rumināda ⁊ diligētiusſcrutāda recōdebat vt tꝑe ſuo vniuerſa ꝓut geſta erātītelligerꝫ. ac euāgeliſtis ⁊ q̄rentibꝰ ſufficiēter expli
caret. ⁊ his tanqͣꝫ regula ⁊ lege ꝑ totam vitam vtebatur docens ut nos crebra factoꝝ ⁊ dictoꝝ dn̄i meditatione importunas cogitatōes repellamus ⁊ alios inſtruere laboremus Et iō ſi quis īdiget bonis ſermonibꝰ ad eā recurrat. qꝛ facta ⁊ ꝟba xp̄i in cultodia cōſeruat Ꝙioraliter ex iſto habemus exemplū qualiteraudiri debeant verba d̓ina .ſ. vt in corde ꝯſeruent̉. ⁊ibidē ruminent̉ nō vt intrent ꝑ aurē vnā ⁊ exeant̉ ꝑaliā. Et ieſus ꝓficiebat etate ⁊ ſapīa ⁊ gr̄a apud deū⁊ hoīes Etas ꝑtinet ad corpus. ſapīa ad aīam. gratia ad vtriuſqꝫ ſalutē. ꝓficiebat vtiqꝫ etate. ſicut carnis eſt etatis incremēta ſuſciꝑe. qꝛ de infantia ad puericiā. de puericia ad iuuentutē ꝯſueto hoībus creſcendi ordine ꝑuenit̉. Porro in ſapīa ⁊ gratia p̄t aliquis ꝓficere dupl̓r. Uno modo ẜm ipſos habitusſapīe ⁊ gr̄e augmentatos. ⁊ ſic xp̄s in eis non ꝓficiebat. qꝛ ab inſtanti ꝯceptionis ſapīa ⁊ gratia plenusfuit. Alio modo ẜm affectus inquantū .ſ. aliquis ſapientiora ⁊ virtuoſiora oꝑa facit. ⁊ ſic xp̄s ꝓficiebatſapīa ⁊ gratia ſicut ⁊ etate. ẜm ꝙ ꝑ ꝓceſſum etatis ꝑfectiora oꝑa faciebat ⁊ his que ſunt ad deū ⁊ ad hoīnes. ⁊ hoc eſt qd̓ addit̉ apud deum ⁊ hoīes. Uel aliter ẜm ambro. ꝓficiebat ſapīa quo ad mamfeſtationem ⁊ vſum eius. qꝛ ſuam ſapīam ⁊ grām paulatimmagis ⁊ magis patefaciebat. Uel ẜm grego. ꝓficiebat in alijs qui doctrina eius ⁊ exemplo ꝓficiebant̉.ſicut maijſter ī ſcolaribus d̓r ꝓficere. qꝛ ſcolares ſubeo ꝓficiunt. Et hoc apud deū .i. apud laudem dei. ⁊apud hoīes .i. ad vtilitatem hoīm. Uel ẜm theophilum. apud deum ⁊ hoīes. qꝛ prius debet placere deo⁊ poſtea hoībus Et licet ieſus in ſe non ꝓficiebat̉ ſapientia ⁊ cognitione habituali. qꝛ hec in eo augmentata non fuit. ab inſtanti em̄ ꝯceptionis plenitudinēhuius habuit. ꝓficiebat tn̄ ⁊ in ſe cogntōe ſenſuali⁊ exꝑimentali. qꝛ ſenſus eius ꝯuertebat̉ de nouo adaliquid ad qd̓ antea non ꝯuertebat̉. Unde ẜm apoſtolū. didicit ex his que paſſus eſt obedientiā. nō tn̄de nouo aliquid didicit qd̓ prius neſciret. qꝛ qd̓ didicit prius nouerat ſcīa diuiua ⁊ inſpirata. Qn̄ bervt ob alienā miſeria cor miſeꝝ habeas oꝫ vt tuā priagnoſcas vt ꝓximi mentē in tua inuenias ⁊ ex te noueris qͣliter illi ſubuenias Uerus qͥppe dei filius priuſqͣꝫ ſe exinaniſſꝫ formā ſerui accipiēs. ſicut miſeriāvel ſubiectiōem exꝑtus nō erat. ſic mīam vel obīamexꝑimento non nouerat. Sciebat quidē ꝑ naturā.nō aūt ſciebat ꝑ exꝑientiā. At vbi minoratus eſt vſꝫad illā formā in qͣ ⁊ pati ⁊ ſubijci poſſet. in paſſioneexꝑtus eſt miſeriā. ⁊ in ſubiectōe obīam. Per quaꝫtn̄ exꝑientiā nō illi ſcīa ſꝫ nobis fiducia creuit. dū īhoc miſero genere cognitōnis is a quo longe erraueramus factus eſt ꝓpinqͥor nobis Qn̄ em̄ illi appropīquare auderemꝰ in ſua impaſſibilitate manēti. nūcaūt monemur cū fiducia adire thronū gr̄e ipſiꝰ. quēnimiꝝ lāguores nr̄os tuliſſe ⁊ dolores portaſſe ꝯgnoſcimus vt in eo in quo paſſus eſt ipſe nobis ꝯꝑati n̄dubitamus. hec ber. Moraliter ſicut ꝓficiebat ſapīaetate ⁊ gratia apud deū ⁊ hoīnes. ⁊ paſſus ⁊ reſurrexit. ⁊ ita intrauit in gloriā ſuā. ſic etram ſuos ſeqͣceson̄t ꝓficere ꝟtutibꝰ ⁊ ꝑ paſſiones ad gaudia trāſmigrare debere. Hec aūt ſcā ⁊ deo amabil̓ ciuitas naza