ad triceſimum¶ Capitulum. xvi.
aūt abſurdū alicui videat̉ ꝙ ſic īutiliter ſtaret. ⁊ ꝙeuāgeliſte multa de factis eius obmiſerunt ⁊ alia ſimiſia forte dicat. rn̄deri p̄t ꝙ nō erat īutile facere ⁊p̄bere tāte ꝟtutis exercitiū imoerat valde vtile ⁊ oīꝫꝟtutū rcm̄ ⁊ ſtabile fundamentū Hoc āt qd̓ dico videt̉ etiā bern̄. ſentire ꝓ vt hēs īfra in tractatu de baptiſmo dn̄i circa finē Quōcunqꝫ aūt ſe hꝫ ꝟitas reipiū ⁊ vtile videt̉ ſic meditari Habes gͦ quō dn̄s iheſus cepit prius facere qͣꝫ docere Docturus em̄ eratdiſcite a me qꝛ mitis ſuꝫ ⁊ hūilis corde Hoc gͦ prīofacere voluit ⁊ nō ficte. ſꝫ ex corde faciebat ſicut vere⁊ ex corde hūilis ⁊ mitis erat Nō poterāt in eū ſimulatō cadere. ſꝫ potius ītima fundauit ⁊ ꝓfundauit ſein hūilitate. vilitate ⁊ abiectōne. ⁊ ſic ſe in ꝯſpectuoīm annichilauit. ꝙ etiā poſtqͣꝫ p̄dicare ac d̓ina ⁊ altiſſima loqͥ miracula quoqꝫ magnifica oꝑa facere cepit. nō eū reputabāt. ſꝫ vilipēdebāt dicētes Quis ēhic Nōne hic ē fabri filius Et multa alia deriſoria⁊ deſpectiua dicebāt. verificatū eſt gͦ ẜm hūc intellectū ꝟbū apl̓i exinaniuit ſemetip̄m formā ẜui accipiens. ⁊ nō ſolū cuiuſcūqꝫ ſerui ꝑ īcarnatōem. ſꝫ etiāinutilis ẜui ꝑ humilē ⁊ abiectā ꝯuerfationem Cōſidera ſingulos eius actus. ſꝑ in eis relucet humilitas. Hic igit̉ ip̄am fabricauit .i. on̄dit qͣliter acquiri poſſit .ſ. ꝑ vilificatōem ⁊ abiectionē ſuijp̄ius in cōſpectu ſuo ⁊ alioꝝ. ac ꝑ ꝯtinuū exercitiū opeꝝ viliuꝫ⁊ hūilium Si em̄ vis adipiſci humilitate oꝫ ꝙ p̄cedat humiliatio ⁊ exercitiū opeꝝ humiliū. Un̄ bern̄.Hūilitas ad quam vtiqꝫ ducit humiliatio. totius ⁊ſpūalis fabrice fundamentū Siquidē hūiliatō viaeſt ad humilitatē. ſicut patiētia ad pacē. ſicut lectioad ſcīam Si ꝟtutē appetis hūilitatis. viā nō refugias hūilatiōis. nā ſi nō pateris hūiliari n̄ poterisad humilitatē ꝓuehi. Prodeſt itaqꝫ mihi meā īſipientiā ſciri ⁊ a ſcientibꝰ iure ꝯfūdi Cui ſepeꝯtigita neſcientibꝰ īiuſte laudari Grande reuera ꝑiculuꝫaudire quēqͣꝫ de ſe ſupͣ qͣꝫ ſentit in fe. Quid mihi apud hoīes tm̄ de veris digne hūiliari. quantū vel defalſis datū eſt īdigne exaltari Illā ꝟo vocē ꝓpheticāiure aſſumerē. Exaltatus aūt hūiliatus ſū ⁊ ꝯturbatus Et illud. Ludā ⁊ vilior fiā. Ludā .ſ. vt illudar.Bonus ludus quo michol iraſcit̉ ⁊ d̓s delectat̉. Bonus ludus qͥ hoībꝰ quidē ridiculū. ſꝫ angelis pulcerrimū ſpectaculū p̄bet Bonus inqͣꝫ ludus quo efficim̄obprobriū habūdantibꝰ ⁊ deſpectio ſuꝑbis Hoc caſto ⁊ religioſo ludo ludebat qͥ dicebat Spectaculuꝫfacti ſumus ⁊ angelis ⁊ hoībꝰ Hoc ludo ⁊ nos interim ludamus vt illudam̄. ꝯfundam̄. humiliem̄. donec veniat qͥ deponit potentes. ⁊ exaltat humiles quinos letificet ⁊ glorificet. ⁊ ineternū exaltet. Et iteꝝOꝫ nāqꝫ hūiliter ſentire de ſe nitentē ad altiora. nedū ſupͣ ſe extollit̉. cadat a ſe. niſi firmiter ꝑ verā hūilitatē fuerit ſolidatus. Maxīa em̄ niſi humilitatismerito minime obtinent̉ Propterea q̄ ꝓuehenduseſt correptōe humiliat̉. humilitate gr̄am meret̉ Tugͦ cū te humiliari videris. habeto id ſignū in bonūoīno eſt argumentū gr̄e ꝓpinquātis. nam ſicut anteruinā exaltat̉ cor. ita ⁊ an̄ exaltatōꝫ humiliat̉ Sanevtrūqꝫ legis. deū .ſ. ⁊ ſuꝑbis reſiſtere ⁊ hūilibꝰ gratiā dare Ac paꝝ eſt cū per ſeip̄m humiliat nos deus
ſi tunc libenter accipimus niſi ⁊ qn̄ ꝑ alium hoc facitſapiamus ſil̓r. Quamobrē accipe huius rei mirabile documentū de ſcō dauid. Aliqn̄ maledictū eſt illi⁊ a ſeruo. At ille nec cumulatā ſenſit imuriā. qꝛ preſenſit grām. Quid mihi ait ⁊ vobis filij ſaruie. Overe hoīem ẜm cor dei. qui ſe vlciſcēdi potius qͣꝫ exprobranti ſuccenſendū putauit. Unde ⁊ ſecura ꝯſcīa loquebat̉ Si reddidi retribuentibꝰ mihi mala. decidā merito ab inimicis meis inanis Uetuit gͦ ꝓhiberimaledicū ꝯuitiantē queſtū eſtimans maledicta Seuiebat lingua maledicta. ⁊ ille intendebat qͥd in occulto ageret deus Uox maledicētis in auribꝰ. ⁊ anmus inclinabat ſe ad benedictōem. Et ideo d̓t. Bonū mihi qꝛ humiliaſti me vt diſcā iuſtificatōes tuaſUides qꝛ humilitas iuſtificat nos. humilitas dixi ⁊nō humiliatio. Quanti humiliant̉ qui humiles nōſunt. Alij cū rancore humiliant̉. alij patienter. alij ⁊libenter. primi rei ſunt. ſeqn̄tes innoxij. vltimi iuſtiQuāqͣꝫ ⁊ innocentia ꝑs iuſticie eſt. ſed ꝯſummatioeius apud humilē. Nō hūiliatis ſed humilibꝰ datgrām. Eſt aūt vere hūilis qui humiliatōem ꝯuertitin humilitatē. ⁊ hic p̄t dicere deo. bonū mihi qꝛ humiliaſti me. hec ber. Sunt aūt plura q̄ ad humiliatōem ⁊ hūilitatis exercitiū valent. de quibꝰ idē berhic d̓t. Ad exercitiū hūilitatis quinqꝫ ꝓdeſſe pn̄t Anior vilitatis. vt ea q̄rat hō in qͥbꝰ ⁊ locus quidē videat̉ iniurie. Aſſiduitas ſubiectōnis vt ſꝑvelit eē cūaliquo quē reuereat̉ ⁊ timeat vt diſcat frangere ſuāvoluntatē. Tercio. in hūilitatis exercitio eſt ꝯꝑatiomelioris. vt eū ſꝑ attēdat hō in quo inueniat grāmq̄ ei deſit. oblitus q̄ retro ſunt. ⁊ in ea q̄ an̄ ſunt extētus Quartū eſt aſſidua meditatio ꝓprie ꝯditōnis vtad oēm elatōis motū ſtatī occurrat. quid ſuꝑbis terra ⁊ cinis Quintū eſt ꝯfideratio occulti inſpectorisQuō em̄ qͥ ſepius ꝯfeſſionē fecerit alicui de ꝟbis q̄arrogāter dixerit ſi forte ꝯtīgat vt prauus ſil̓e aliqͥdloqn̄s illū videat audientē valde ꝯfundit̉. ita q̄ ꝯſiderat occultū inſpectorē cui cogitatio oīs ꝯfitet̉. nōpoterit nō erubeſcere ſi elatū qͥd meditet̉ ꝓpterea nōſolū ꝯͣ ſuꝑbiā. ſed ⁊ ꝯͣ vitia vniuerſa valdevtile ē hoīſꝑ videre videntē ſe. ⁊ ſic attēdere oculos eiꝰ in corde ſuo ac ſi hec ſola cura ſit deo ꝯtemplari quid agataut quēadmodū ſe hēat ipſe. hec ber. Humilitateꝫigit̉ ꝓ poſſe ſectare fine qͣ nō poteris ꝓficere aut virtutē aliquā poſſidere. Un̄ iteꝝ ber. Humilitas ceteris ꝟtutibꝰ intm̄ eſt nccāria vt ab iſta ille nec eē virtutes videant̉. Nēpe vt caritas ſiue q̄qꝫ alia virtusdet̉ humilitas meret̉. qm̄ hūilibꝰ d̓s dat grām Seruat acceptas. qꝛ nō requieſcit ſpūs niſi ſuꝑ quietū ⁊humilē. Seruatas ꝯſūmat. nā ꝟtus in infirmitatehoc ē in humilitate ꝑficit̉. hec ber. Humilitas gͦ meret̉ gr̄e impletōem. Unde in pͣs. qͥ emittis fontes inꝯuallibꝰ .i. grām tuā preſtas humilibꝰ. inter mediūmontiū ꝑtranſibūt aque. Duo em̄ montes ſunt dueſpēs ſuꝑbie quaꝝ vna naſcit̉ ex re tꝑali. alia ex re ſpirituali. ⁊ inter iſtos duos mōtes ē vallis hūilitatisnō declinās ad aliquā ſpēm ſuꝑbie. ⁊ in iſto mediotrāſeūt a q̄ gr̄aꝝ Scd̓o huīlitas meret̉ implete gr̄eaugmentatōꝫ. ⁊ iō volēs vlteriorē gr̄am reciꝑe a d̓onō eſtimet ſe magnū ſed humiliet ſeip̄m. Qd̓ āt hō