¶ Ca. ii.et natiuitate marievirginis
ꝟtus lucet ⁊ apparet in aduerſis ⁊ oppoſitis Nā virtus in infirmitate ꝑficit̉ Un̄ grego. Femo quantūꝓfecerit. niſi in aduerſitate cognoſcit. qͣlis em̄ quiſqꝫ apud ſe lateat illata cōtumelia ꝓbat. Et qꝛ nullaaduerſitas pōt ſuꝑare ſanctos ⁊ ſeꝑare a charitatexp̄i. ideo d̓r Et tenebre eā non ꝯp̄henderūt Boni em̄viri ſi tangant̉ aduerſitatibꝰ. non tn̄ frangunt̉ autvincunt̉. īmo in eis gaudent ⁊ delectant̉ Uel lux intenebris lucet qn̄ deus ꝑ ꝯſolationē illucet his quiaduerſa ⁊ tribulationes ſuſtinent. ẜm illud. Iuxtaeſt dn̄s his qui tribulato ſunt corde. ⁊ cū ip̄o ſum intribulatione. ⁊ tenebre eam non ꝯp̄henderūt. qꝛ nōſunt ꝯdigne paſſiones huius temporis ad futuramgloriam Semꝑ em̄ deus remunerat ſupra ꝯdignū⁊ punit citra ꝯdignum Lux etiā in tenebris huiusmundi lucet. qꝛ creator in creaturis apparet. Sicutem̄ in patria deus eſt ſpeculum creaturaꝝ in quo creature relucent. ⁊ in quo omnia videbimus que adgaudium noſtrum ꝑtinebunt. ſic in via econuerſocreature ſunt ſpeculum creatoris. in quo creatoremnoſtꝝ ſpeculamur. qꝛ vt ait apl̓s. videmus nunc perſpeculū viꝫ creaturaꝝ in enigmate ⁊ obſcure. ⁊ inuiſibilia dei a creatura mūdi ꝑ ea que facta ſunt intellecta ꝯſpiciunt̉ Deū em̄ eē nō ſolū fides recta teſtatur. ſcriptura ſcā loquit̉. cōꝑatio reꝝ ad ip̄ꝫ indicatrō naturalis dictat̉. ſanctiqꝫ p̄dicāt. veꝝ etiā creature clamant Oīa naͣmqꝫ ſuo mō dicūt. ip̄e fecit nos⁊ nō ip̄i nos. qꝛ deus ē vox nature. quā oīa pulchrateſtant̉ ip̄m eē pulcherrimū. dulciā dulciſſimū ſublimia altiſſimū ⁊ pura puriſſimū fortia fortiſſimū. ⁊ſic de alijs ¶ Sane cū audis in p̄miſſis filiū ex deopatre genitū. caue ne mentis tue oculis infirmū aliquid carnalis cogitatōis occurrat. quin potius colūbi nō ⁊ aquilino intuitu ſimpl̓r crede ac ꝑſpicaciter ꝯtēplare. qd̓ ab illa luce ſil̓ in mēſa ⁊ ſimpliciſſima fulgētiſſima ⁊ ſumme archana. coeternus cōeqͣlis ⁊ ꝯſubſtantialis ſplendor exorit̉. q̄ eſt ꝟtus ſumma ⁊ ſapiētia ⁊ in quo oīa pr̄ diſpoſuit ab eterno. ꝑquē fecit ⁊ ſecula. fcāqꝫ gubernat ⁊ ornat ad gloriaꝫſuā. ꝑtim ꝑ naturā. ꝑtim ꝑ gr̄am. ꝑt ī ꝑ iuſticiā. ꝑtīꝑ mīam vt nihil ita in hoc mūdo inordinatū relinquat Un̄ aug. Sicut ſplendor ex ſubſtātia ſolis naſcit̉ ita ⁊ filiū ex ſubſtantia pr̄is genitū intelligamusEt ſicut nō eſt ſol aut ignis prius ſplēdore ſuo licetex ip̄o naͣſcat̉. ſꝫ ex quo ſol aūt ignis ꝓceſſit ſil̓ cū eo⁊ ſplēdor eius apparuit. nec dici p̄t ſplēdor ſole veligne poſterior. cū tn̄ vt dixi ex ip̄o naſcat̉ Si gͦ ī creaturis aliqͥd inuenit̉ qd̓ ⁊ naſcat̉ ⁊ poſterius nō ſit genitore ſuo. cur hoc a creatore fieri poſſe deſperes Sꝫcut ſplendor ex ſole natus replet orbeꝫ terraꝝ ⁊ tn̄ agentore ſuo nō abſcindit̉ aliqn̄ nec recedit. ita ⁊ filius ex patre genitus. vbiqꝫ dū ſit in patre ſemꝑ pemanet Et ſicut ſubſtantial̓r ſplendor in ſole eſt ⁊ ſolin ſplēdore. ita ſubſtātialiter pater ī filio ⁊ filius inpr̄e eſt Et ſicut ſoli ⁊ ſplendori vna ſubſtantia dū ſitnō tn̄ vna ꝑſona qꝛ nec ſolē ſplendorē eē nec ſplendorē dicimus ſoleꝫ. ita ⁊ pater ⁊ filius cū ſint vnuseēntie non tn̄ vnius ſunt ꝑſone Et ſicut ſol ſplendore calefacit ⁊ illuminat ⁊ ſiccat ⁊ ſoluit ⁊ excandidat ⁊ denigrat. ⁊ omnia q̄ ei a domino iniūcta ſunt
oꝑatur. ita ⁊ patrem per vnigenitū filiū ſuum oīa legimus fuiſſe oꝑatum. hec aug. Scd̓m eundem aug.hoc initiū ſancti euangelij quidā platonicus aureislr̄is preſcribendū. ⁊ per oēs eccleſias in locis eminētiſſimis preponendū eſſe dicebat. ¶ Oratio.Omine deus pater omnipotens qui coeternū ⁊ coequalē ⁊ ꝯſubſtantialē tibi ante oīaſecula filiū ineffabiliter genuiſti. cū quo atqꝫ ſpūſancto omnia viſibilia ⁊ inuiſibilia ac me miſeꝝ peccatorem inter oīa creaſti. te adoro. te laudo. teglorifico. eſto ꝓpicius mihi peccatori. ⁊ ne deſpiciasme opus manuum tuaꝝ ſed ſalua ⁊ adiuua me ꝓpternomen ſanctū tuum. Operi manuū tuaꝝ dexteramporrige. carnali fragilitati ſuccurre. Quime feciſtirefice infectum vitijs. qui me formaſti reforma corruptū peccatis. vt ẜm magnam tuam miſcd̓iam ſalues aīam meam miſeram. Amen¶ De inuentione remedij ꝓ ſalute generis humaniCapitulū⁊ natiuitate virginis marie.N principio cū lucifer creatus eſſet. erexit ſe ꝯtra deum creatorem ſuum. ⁊ inictu oculi de excelſo celoꝝ ꝓiectus eſt in infernū. Etob hanc cauſam decreuit deus genus humanū creare. vt per ipſum poſſet caſum luciferi ⁊ ſocioꝝ eiusreſtaurare. quapropter dyabolus homini inuidensſibi inſidiabat̉. ⁊ ad precepti tranſgreſſionē ipſuminducere nitebat̉ Et quoddam genus ſerpentis ſibiſel igebat qui tunc erectus gradiebat̉ ⁊ caput virgineum habebat. In hunc fraudulentus deceptor intrauit. ⁊ per os eius loquens verba deceptoria mulierinarrauit. ac eam decipiens ſuper oē genus humanūmortem induxit. Et oportebat nos omnes carcereꝫinfermi ingredi de quo non poteramus alicuius adiutorio erip̄i. Sed tandem pater miſericordiaruꝫ ⁊dn̄s totius ꝯſolatōnis clementer reſpexit ſtatum noſtre damnationis ⁊ nos per ſemetipſum liberare decreuit. ſuꝑ quo ſignū nobis per oliuam dedit. quamcolūba incluſis in archa afferebat que mīam dei futurā incluſis in limbo pretendebat. Non ſolū enimhis qui in archa erant miſcd̓ia ꝓmittebat̉. ſed ⁊ toti mundo fignū ſalutis in oliua dabat̉. ⁊ hoc idē ⁊us premonſtrauit nobis in multis alijs figuris. Aprincipio aūt ꝯditionis noſtre adā in agro damaſcēnō iuxta ebron de terra formato ⁊ a dn̄o in ꝑadiſumvoluptatis tranſlato. ac euā in ꝑadiſo de cōſta Adedormiētis facta ⁊ ꝓ ꝯſorte ei data. ipſiſqꝫ primis parentibꝰ in ꝑadiſo ad oꝑandū ⁊ cuſtodiendū collocatis ⁊ dehinc ꝓpter vetiti eſum ꝑ diuini ſecreti ſeueritatē expulſis. ſuꝑna miſeratio nō deſtitit hoīes incitare ad bonū ꝑ occultos inſtinctus. nec diſtulit hoīnem errabundū ad pm̄am reuocando. ſpem venie dādo ꝑ ꝓmiſſum ſaluatoris aduentū. Et ne forte ꝑ ignorantiā ⁊ ingratitudinē tanta dei dignatō nr̄e ſaluti foret inefficar in quinqꝫ huius ſeculi etatibꝰ ꝑ patriarchas. iudices. ſacerdotes. reges ⁊ ꝓphetas ab abel iuſto vſqꝫ ad iohannē bap. filij ſui aduentū p̄nunciare repromittere ⁊ p̄figurare nō deſtitit vt ꝑ multamilia tꝑm ⁊ annoꝝ. magnis ⁊ varijs multiplicatisoraculis ⁊ intelligentias nrās ad fidē erigeret ⁊ affe