Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

nis humani generis De remedio ſaluatio

principio non tꝑis quo dictū eſt. in principio creauit deus celū ⁊ terrā. ſed in principio eternitatis. dequo d̓r. tecum principiū in die virtutis tue in ſplendoribꝰ ſanctoꝝ. ex vtero .i. ſubſtantia mea ante lucifeꝝ .i. ante mundi creatōem genui te. Unde qn̄ d̓r.ego hodie genuite. intelligit de die eternitatis. quioēm diē ꝯplectit̉ Et ſic accipit̉ hic nomen principaliter qͣꝫ ſupra. qꝛ ibi accipit̉ ꝓ patre. hic ꝓ eternitateQualiter aūt verbū ipē pr̄ genuit qꝛ ſolui nō p̄t queri non dꝫ Diuina em̄ generatio eſt oīno inenarrabilis. de qua d̓r. Generatōem eius qͥs enarrabit. qꝛ etſi d̓r filius a patre genitus. tn̄ qualiter nec ꝓpheta nouit nec angelus Moraliter docemur ex premiſſis ꝙprincipiū oīs intentōnis nr̄e dꝫ eſſe deus. qꝛ in principio erat verbū ⁊ deus erat ꝟbum. Iteꝝ ſi vis ſcirede omni actōe tua interiori ⁊ exteriori vtꝝ ſit diuina⁊ vtꝝ deus ipſam oꝑetur in te ⁊ per ip̄m ſit facta. vlde ſi finis intentionis tue ſit d̓s. qd̓ ſi ſit ita actio tuaeſt diuina. qꝛ prīcipiū ⁊ finis idem .ſ. deus. Poſtqͣꝫergo euangeliſta declarauit ipſius ꝟbi eſſe ſeu generari Conſeqn̄ter declarat ſuū agere ſeu oꝑari. ⁊ declarat nunc quinto pr̄is ⁊ filij indiuiſam oꝑatiōemdicēs Oīa ꝑ ip̄m facta ſunt .ſ. quecūqꝫ a patre fcāſunt ⁊ fine ip̄o factū ē nihil .ſ. a patre ſiue viſibile qͥdſiue intelligibile Siquidē oīa in ſapientia fecit d̓s⁊ ſine ſapientia nihil fecit. Creature em̄ ꝓducunt̉ adeo ſicut artificiata ꝑartificem. Oīm em̄ eſt artifexcū ſit agens ꝑ intellectū. qd̓ aūt ꝓducit̉ ꝑ artē ſeu intellectū ꝓducit̉ ꝑ artis ſeu intellectus ꝯceptū. ſicutdomus in re extra ꝓducit̉ a domo que ē in aīa. ꝟ̓būaūt in d̓inis idē eſt qd̓ ꝯceptus intellectus d̓in vtſupra dictū eſt. ergo oīa ꝓducta. ꝑ ipſum productaſunt tam ſpūales qͣꝫ corꝑales creature Hec aūt prepoſitō ꝑ notat hic cām efficientem nō aminiculantēvel miniſteriū vel inſtrumentū Ip̄e em̄ filius cū pr̄eeſt actor oīm ⁊ ſimiliter ſpūſſanctus cū eiſdeꝫ qꝛ indiuidua ſunt oꝑa trinitatis. Oīa ergo ꝑ ip̄m factaſunt. vt nec pater nec ſpūſſanctus excludant̉. Oīaſimul ⁊ ſemel ſunt facta ſed ſex diebꝰ per partes ſuntdiſtincta. Si ergo oīa per ipſum facta ſunt verbumautē non poſſit a ſe fieri vel ſeipſuꝫ facere. qꝛ eēt anteqͣꝫ eſſet ſequitur ꝙ ipſum ꝟbū non ſit factū Et ẜmaug. Si factū nō eſt creatura nō eſt. Si āt creaturanō eſt eiuſdē cū patre ſubſtātie eſt. Omīs em̄ ſubſiātia que deus nō eſt creatura eſt. ⁊ q̄ creatura nō ē deus eſt. Hoc aūt verbū nec ſillabis ꝯſtat. nec voce ꝓfertur. ſed ſemꝑ in ſinu .i. ſecreto ⁊ corde patris manēs. cūcta diſponit. regit ⁊ oꝑatur. Nō em̄ loquēdoſed volendo cuncta oꝑatur deus. qꝛ dicere dei voluiſſe eſt ⁊ ꝟbo. i. filio omīa creare. Oſtenſo itaqꝫ ꝙꝟbū ſit cā ꝓductiua rerū. on̄dit cōſeq̄nter ꝑ quē modū ſit cā eaꝝ dicens. Qd̓ factū eſt .ſ. in effectu in ipſo .ſ. v̓bo vita erat ⁊ viuēs. Sicut faber prius facitarcham in mēte poſt in oꝑe. qd̓ in mente eſt viuit cūartifice̓. qd̓ fit mutatur cū tempore. Non em̄ omīaque facta ſunt habēt vitā nec ſunt vita in ſe. hoc ē innatura ſua in qua ſunt vt creature vt tn̄ ſunt in deo⁊ arte d̓ina que eſt vita. in ſe ſunt vita. qꝛ ibi hn̄t exemplar ⁊ rōnem viuentē. Omīa nanqꝫ que tꝑaliterfinūt vel facta ſunt ab eterno fecit .i. facere diſpoſuit

⁊ priuſqͣꝫ fierent facta nouerat ⁊ in eius mēte. ⁊ preſentia ⁊ viuebāt ⁊ vigebāt. qꝛ omīa ante mūdi initium in ip̄o dei filio imaginata erāt. ⁊ vt poſtea fierētdiſpoſitū erat. ac ꝑ hoc quaſi facta erāt. ⁊ viuebantUiuunt em̄ oīa que in dei diſpoſitiōe ſunt. qꝛ ſic̄ diſpoſita ſunt nō euenire nō poſſūt. Et ſic patet modusꝑ quē creature procedūt a verbo videlicet ſicut artificiata ab attifice vl̓ arte. ꝓpter qd̓ dicit boetius Tucūcta ſuꝑno ducis ab exemplo. pulchrū pulcherrimus ip̄e Mūdū mente gerens ſimiliqꝫ imagine formās Moraliter eſt hic notādū ꝙ opus ꝟtutis eſtopus vite. ſicut oꝑa vitioſa dicunt̉ oꝑa mortis. opꝰaūt ꝟtutis ſiue opus bonū nullus oꝑat̉ niſi in deo.Si vis igitur ſcire an opus tuū ſit viuū .i. ſi ſit opuſꝟtutis ſiue opus bonū ⁊ diuinū. vide ſi ſit factū ī ipſo .ſ. deo. qꝛ hic d̓r quod factū eſt in ipſo .ſ. deo vitaerat .i. vitale ⁊ viuū eſt. In deo aūt fit qd̓ in caritatefit. ⁊ quod extra deū ⁊ p̄ter deū nō habet mouēs necfinem Oſtēſo aūt qͣliter verbū ſe habeat ad oēscreaturas in generali ꝯſequēter on̄dit qͣliter ſe habeat ad hoīes in ſpeciali dicēs. Et vita erat lux hoīm.Quia vitā .i. ipſum verbū qd̓ eſt vita in ſe in qua ⁊ ꝑquā creature viuunt. erat lux hominū .i. vn̄ rōnalescreature vt beate fierent illumināde erāt. qꝛ nō deficit hoīes illuſtrare ꝑ gr̄am ſuꝑ oēs irradiando ſi hōfacit qd̓ in ſe eſt ſe ad deū ꝑ cognitionē ⁊ amorē prout pōt ꝯuertendo. Moraliter vita bona eſt lux hominū. qꝛ plus illuminat ⁊ edificat ꝓximū vita qͣꝫ ꝟba. Unde hiero. Multoplus intelligit̉ qd̓ oculis videt̉. qͣꝫ qd̓ aure ꝑcipit̉. Et ſeneca. Longū iter ꝑ precepta breue ⁊ efficax ꝑ exempla. Unde iheſus cepitfacere ⁊ docere. ⁊ lux in tenebriſlucet .i. in pectoribꝰqꝛ v̓bū quātū in ſe eſt illuſtrat eos luce gracie ſed qꝛtenebroſi ſunt hoc eſt qꝛ ſe ſubtrahūt ab īfluentia diuine lucis fiue ꝟbi iō ſequit̉ Et tenebre eā nō cōprehender̄t. qꝛ pctōres hāc lucē non ꝯſequūtur. nō propter lucis. ſꝫ ꝓpriū defectū. Un̄ aug. Qūo em̄ homopoſitus in ſole cecuſ. p̄ſens eſt illi ſol. ſed ip̄e ſoli abſens eſt ſic omnis ſtultus omīs iniquus oīs impiuscecus eſt corde. preſente ſapiētia. Sed cū ceco pn̄seſt oculis eius abſens eſt. nō qꝛ illa ip̄i abſens eſt. ſꝫqꝛ ipſe abſens eſt ab illa. Quid ergo faciet iſte. mūdetur vnde poſſit videri deus Peccata ⁊ īiquitatestolle ⁊ videbis ſapientiā que pn̄s eſt. qꝛ deus eſt ip̄aſapientia. ⁊ dictū eſt btī mūdo corde qm̄ ip̄i deū videbūt. Scd̓m orige. Lux in tenebris lucet qꝛ dei verbū vita ⁊ lux hominū in noſtra natura que ꝑ ſe inueſtigata ⁊ ꝯſiderata informis q̄dā tenebroſitas inuenitur lucere nō deſinit. Et qm̄ ip̄a lux omni creatureeſt incōprehēſibil̓ tenebre eā nō ꝯprehēderūt. Ubinota ꝙ triplex eſt ꝯprehenſio .ſ. ꝑ incluſionē ꝑ apetam viſionē ꝑ fidei ⁊ charitatis adheſionē. Primomodo a nullo. ſecūdo mō a beatis. tertio mō a ſcīsſed nullo iſtoꝝ modoꝝ a malignis ꝯprehēditur iōdicitur ⁊ tenebre eā nō ꝯprehenderūt .i. qui non fidenec amore adheſerunt. Dicit̉ etiā aliquid ꝯprehendi qn̄ peruenitur ad finem cognitōis ip̄ius. ⁊ hoc eſtquādo res cognoſcit̉ ita ꝑfecte ſicut cognoſcibiliseſt. ⁊ ſic ſolus oculus d̓inus lucem hāc ꝯprehēdit ⁊nulla creatura Moraliter lux in tenebris lucꝫ qꝛ