Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De remedio ſaluationis humani generis

ctus ꝑ nimia ⁊ viua deſideria inflamare. Unde leopapa. Ceſſent illoꝝ querele que de dominice natiuitatis tarditate cauſant̉ tanqͣꝫ preteritis tꝑibus nonſit impenſum qd̓ invltima mundi etate ſit geſtū. verbi incarnatio hoc ꝯtulit facienda qd̓ facta. ⁊ ſact̄mſalutis hūane in nulla vnqͣꝫ antiqͥtate ceſſauit. Qd̓predicauerunt apl̓i hoc annūciauerūt ꝓphete. nec ſero eſt impletū qd̓ ſꝑ eſt creditū. Sapīa vero ⁊ benignitas dei hac ſalutiferi operis mora capaciores nosſue vocationis effecit. vt qd̓ multis ſignis ac multisvocibꝰ. multiſqꝫ miſterijs ꝑ tot fuerat ſecula nunciatū. in his euangelij diebꝰ nō eſſet ambiguū. Et natiuitas ſaluatoris tanto ꝯſtantiorē in nobis gigneretfidē qͣnto predicatio eius ⁊ antiquior p̄ceſſiſſꝫ ⁊ crebrior. No itaqꝫ nouo ꝯſilio d̓s hūanis rebꝰ nec ſeramiſeratōe ꝯſuluit. ſed a ꝯſtitutōe mūdi vnā eandēqꝫomnibꝰ cām ſalutis inſtituit Gratia em̄ dei qua ſꝑevniuerfitas iuſtificata ſanctoꝝ aucͣta eſt xp̄o naͣſcētenon cepta. Et hoc magnū pietatis ſacr̄m. tā potensetiā in ſuis ſignificationibꝰ fuit vt nō minus adeptiſint qui illud credidere ꝓmiſſum qͣꝫ qui ſuſceꝑe donatū. Hec leo papa. Et nota ẜm aug. ꝙ xp̄s nō prius venit niſi hō de lege naturali ⁊ ſcripta prius ꝯuinceret̉. qꝛ ſi xp̄us ſtatim veniſſet diceret hō ꝙ ꝑ legēnaturalē ſaluari poterat. ⁊ ſuꝑfluū crederet aduentum xp̄i. ſil̓r dicere poterat de lege ſcripta Sed ꝯperto ꝙ nō ſic ſaluari poterat. cū oēs ad inferos deſcenderūt. tūc venit ipſe qꝛ tūc erat tempus miſerēdi Etprius venire nō fuit nccē qꝛ nō ꝓdeſt medicina ſpūalis ſine affectu recipiētis Nec poſterius venit. ne fides ⁊ ſpes ex ꝓmiſſa incarnatōe ꝑirēt Si em̄ tardaſſet venr̄e quot idie decreuiſſent ⁊ tēpuiſſent. ẜm eundē aug. magnū deſideriū hēbant antiqͥ videre xp̄mſciebant em̄ illū eſſe vētuꝝ. ⁊ nō ſolū pr̄iarche ⁊ ꝓphete ſed etiā oēs qui pie viuebāt deſiderantes dicebātO ſi hic me inuenit illa natiuitas. o ſi quod credo.videbo oculis meis. Si gͦ fideles iſti tm̄ deſiderabant. tanqͣꝫ deuoti erāt chriſto adhuc venturo. quidfaciendum eſt iam ſuſcepto Sed ve nobis miſerishuius moderni temporis qui nec tantum afficimurad gr̄am exhibitā quantū antiqui afficiebant̉ ad ꝓmiſſam. Un̄ bern̄. Deſideriū ſuſpirātiū xp̄i ī pn̄tiafrequentiſſime recogitans. ꝯpungor ⁊ ꝯfūdor ī meinet ipſo. ⁊ nūc vix ꝯtineo lachrimas ita pudet temporis torporis qͣꝫ miſerabiliū tempor horū. Cui nāqꝫ noſtrū tm̄ īgerat gaudiū huius gr̄e exhibitio. hecbern̄. Cū igitur ꝑ longiſſima tꝑa circa ſpaciū qͥnqꝫ miliū ⁊ fere ducentoꝝ annorū miſerabiliter iaceret genus humanū ⁊ nullus ꝓpter pctm̄ primi hominis ad eternā beatitudinem aſcendere poſſet ad primū beatiſſimi ſpiritus ꝯpatiētes tandē ruine. ac deſua ſolliciti reſtauratōe. licet pluries ātea tn̄ adueniente plenitudine tēporis. inſtātius ⁊ deuotius dn̄oſupplicauere. Unde mīa pulſabat viſcera patris vtſubueniret̉. ſecū hn̄s pacem. ſed ꝯtradicebat ꝟitas.ſecum habens iuſticiam ⁊ inter eas magna ꝯtrouerſia facta eſt. prout narrat Bern̄. longo ẜmone de annunciationē. Sed dicti ſui ſumma hec eſt. Dicebatmīa deo Eget miſeratione diuina creatura rōnalisqm̄ miſera facta eſt ⁊ valde miſerabilis. venit tꝑus

miſerēdi eius. Ecōtra veritas dicebat. Queſo dn̄eimpleri ſermonē. quē locutus es. Totus moriaturadā cum oībus qui erāt in eo. qn̄ preuaricādopomūvetitum guſtauit. Dixit mīa. Ut quid domine mefeciſti. Scit em̄ ipſa ꝟitas ꝙ ego perij. ſi nūqͣꝫ miſereris. Econtra ꝟitas. Sic predictā tuā ſm̄am p̄uaricator euaſerit. perijtveritas tua. ⁊ nō ꝑmanet īeternū. Fuit aūt hec queſtio ꝑ patrem miſſa ad filiū. Ueritas aūt et mīa. coram eo eadem dicebāt. Iō videbatur qūo circa hoīem poſſet mīa ⁊ veritas fimul cōſeruari. Scripſit aūt rex ſententiā ſic cōtinētē Hecdicit perij ſi adam non mioriatur. ⁊ hec d̓t. perij ſi miſericordiā non cōſequatur. Fiat mors bona ⁊ habetvtraqꝫ qd̓ poſtulat vt ⁊ adam moriat̉ ⁊ mīaꝫ ꝯſequatur. Obſtupuerūt om̄es in ꝟbo ſapientie. ⁊ ꝯſenſerūt ꝙ moriat̉ adam mīam cōſequendo Sed q̄runtqūo mors poſſit fieri bona cū horribilis ſit ip̄o auditu. Reſpōdit rex. Mors pctōrum peſſima. ſed ſanctorū eſt precioſa ⁊ vite ianua. Inueniatur ergo quiex caritate moriat̉ nō obnoxius morti ⁊ ſic mors nōpoterit tenere innoxiū. ſed faciet in ea foramē ꝑ qd̓trā ſeant liberati. Placuit ſermo. Sꝫ vbi aīunt tal̓poterit īueniri. Circuit gͦ orbē terrarū ꝟitas. ⁊ nemomūdus a ſorde nec infans vnius diei. Sed ⁊ mīa ꝑluſtrat celū. ⁊ neminē inuenit qui ſufficientē ad hochabeat caritatē Et ergo hec victoria debebat̉ quo nemo maiorē caritatē haberet vt aīam ſuā ꝓ ſeruis inut ilibꝰ poneret. Redeūt itaqꝫ ad ꝯſtitutū diē anxieplurimū nō īuento qd̓ deſiderabāt Tandē ſeorſumpax eos ꝯſolans dixit. Ieſcitis qꝛ nō eſt qui faciatbonū nō eſt vſqꝫ ad vnū. Qui dedit ꝯſiliū ferat auriliū Intellexit hoc rex. ⁊ ait Penitet me feciſſe hoīeꝫPena īquit tenet me Penā ſuſtinere īcūbit mihi ꝓhoīe quē creaui. Et vocato āgelo gabriele dixit. Dade dic filie ſion. Ecce rex tuus venit. Feſtinauit ille.⁊ ait. Adorna thalamū tuū ⁊ ſuſciꝑe regē. Hec ber. Uides ergo qͣꝫ magni ꝑiculi ⁊ quātū fuit pctm̄ ⁊ qͣꝫmagna difficultas ſit īuenire remediū In hoc itaqꝫcōſenſerunt p̄dicte virtutes. ⁊ tūc impletū eſt illudꝓpheticū. Miſericordia ⁊ ꝟitas obuiauerūt ſibi. iuſticia ⁊ pax oſculate ſunt. Un̄ ⁊ leo papa. qꝛ non itain primū hoīem diabolus violētus extiterat. vt eūī ꝑtes ſuas ſine arbitrij ꝯſenſiōe trāſferret. ſic deſtruendū fuit pctm̄ volūtariū ⁊ hoſtile ꝯſiliū. vt dono gratie nō obeſſet norma iuſticie. In totius igit̉ humani generis ſtrage cōmuni vnū ſolū fuit remediū ſubd̓ine rōnis occulto qd̓ poſſet ſubuenire proſtratis. ſialiqͥs filioꝝ adam originalis p̄uaricatiōis alienusatqꝫ īnocens naſceret̉ qͥ ceteris exēplo ꝓdeſſet ⁊ merito Sꝫ qꝛ hec naturalis generatio nō ſinebat dicēſDauid factus ē filiꝰ dd̓. ⁊ de ꝓmiſſi generis fructuꝓles eſt orta fine vitio. Un̄ etiā anſel̓. Natura nr̄aad ſimilitud inē dei in principio creata fuit qͣtenꝰ indeſinenter ip̄o deo frueret̉. ⁊ eius gloria fine oī corruptōe ⁊ mutabilitate aliqn̄ potiret̉. Hoc tā grādebonū ſtatim in primis parētibus ꝑdidit. atqꝫ in huius mūdi miſerias īfelix ⁊ p̄ceps ruit in eternas miſerias decurſo vite labētis articulo. multo īfeliciusruitura Trāſier̄t multa ſcl̓a dānatōis ip̄ius īmanitas ſuꝑ om̄es filios hoīꝫ eſt ī deterius roborara. nec