Increpat hieruſalē¶ Capitulū xxiij.
gā que a romanis vētura fuerat ſuꝑppl̓m illū Iō extollēs lamentū lugebat illā dicēs CHieruſalē hieruſalē.Recordabat̉ qͥdem ſāguinē ſcōꝝ ſuorū qͥ effuſus erat ab illis: ⁊ qui adhucpoſtmodū fuerat effundēdus Sꝫ nōtm̄ dolebat de iniuria ſcōꝝ. ſciēs qͣleꝫillis gloriā p̄parauerat ꝓ morte carnali. ſꝫ de interitu illoꝝ. flebat: qͥbus ⁊ iniſto ſeculo mala vētura fuerāt: ⁊ in illo peiora Sicut enī bn̄faciētes n̄ nobis p̄ſtamꝰ ſꝫ deo: deusⁱ at gaudet node ſuo lucro ſꝫ de nr̄a ſalutē Sic peccātes nō deo nocemꝰ ſꝫ nob̓: deus āttriſtat̉ nō de ſua iniuria ſꝫ de nr̄a ꝑditiōe Sic rex benignus audies criminoſas ꝑſonas. lege qͥdē ꝯpellente ip̄emortis ſnīaꝫ dictat aduerſus eos. tn̄mia inſtigate lachrymas fūdit ſuꝑ illos. ⁊ vult illos adiuuare ⁊ nō pōt:ꝯtradicēte ſibi iuſticia: qꝛ mīa tūc ē vera mīa ſi ſic ſcā fuerit: vt iuſticia ꝑ eānō ꝯtemnat̉ Si āt ꝯtēpta iuſticia mīaobẜuat̉: ip̄a mīa nō eſt mīa ſꝫ fatuitas.Sic ⁊ dn̄s. ip̄e qͥdē mortis ſnīam dictabat ſuper iudeos dicens Ecce egomitto ad vos ꝓph̓as ⁊ ex ip̄is occidetis vt veniat ſuꝑ vos oīs ſāguis iuſtus. ⁊ ip̄e eos miſerabili lamētatiōelugebat dicēs Hieruſalē hieruſalemNā deꝰ īuitus ꝯpellit̉ cū magno dolore pcc̄ores dānare. nō enī ſic doletqꝛ ip̄e ab eis offendit̉. ſꝫ q qͣſi violent̉cogit̉ ꝑdere aliquē qͥ oēs cupit ſaluare Nā quēadmodū bn̄facere ē ꝯ naturā ita ecōtra in ptāte dei eſt ſaluarevel ꝑdere Sꝫ dic̄ aliqͥs cū ī ptāte habeat deus ꝑdere ⁊ ſaluare qͥs eū īuitum compellit ꝯdēnare ſi non vult?Tu qͥ nō deſideras mīam dei Nā ſic̄qͥ deſiderāti mīam dei negat crudeliseſt: ſic qͥ nō deſiderāti mīam dei p̄ſtatliuſtus eſt Sed dicis Quis eſt hō q̄nō deſiderat mīaꝫ dei? Tu qͥ ꝑmanesin pcc̄is Deſiderare aūt mīam dei: eſt
ꝯuerti ad deū Ille eī deſiderat mīaꝫdei: qͥ timet irā eius Qui aūt nō timꝫirā eius: nō deſiderat mīam eiꝰ ſꝫ ꝯtēnit. Hieruſalē hieruſalē q̄ vſqꝫ nūcluctata es ꝯtra mīam meā tuis pcc̄isnūc aūt mīam ſuꝑaſti Uolo enī in temiſereri ſꝫ vires mīe faciende non habeo: nec poſſuꝫ amplius iā ſufferre: qinceſſabilibus iniqͥtatibus tuis mīamea qͣſi iā laſſata aꝓpoſito ſuo defecitQue occidis ꝓph̓as ⁊ lapidas eos qͥad te mittunt̉ Miſi ad te iſaiam ⁊ ſerraſti eū Miſi ad te hieremiā ⁊ lapidaſti eū Miſi ezechieleꝫ ⁊ tractū ꝑ lapidē excerebraſti eū Quō ſanaberis qͣnullū ad te medicum venire ꝑmittis;Quo curabo infirmitatē tua. q̄ oēmmedicinā ꝯculcas? Scīs meis nō peꝑci vt tibi ꝑcerē peccatrici Illoꝝ vitā neglexi. ne tuā mortē viderē Oēsmedici ſpūales in te defecer̄t: ⁊ tu curata nō es Inſanabilis paſſio tua vicit artē dīnā Si de morte tua gauiſfuiſſem. nūqͣꝫ ad te miſiſſeꝫ ꝓph̓as Site ꝑdere voluiſſeꝫ nūqͣꝫ ad te ego ip̄eveniſſeꝫ Ego tibi quid faciaꝫ ſi tu ip̄aviuere non vis?Quotiēs volui cōgregare filios tuos ſicut gallina pullos ſuos ⁊ noluiſti. Cū te in egypto qͣſi ſāguinariꝰ accipit̉ ſe q̄bat̉ pharao. miſimoyſen ⁊ aaron qͣi duas molliſſimaspenas mīe mee: ⁊ liberatos vos d̓ vnguibꝰ eiꝰ rapui ī deẜtū: ⁊ noluiſtis meſeqͥ: faciētes vob̓ vitulū ī oreb: vt ſeruiretis potiꝰ idolo mortuo qͣꝫ deo viuētil. Quotiēs volui ꝯgregare filiostuos ſic̄ gallīa pullos ſuos ⁊ noluiſti.ꝑcurre ſi vis Iudicū libꝝ qͦtiēs peccauerūt. ⁊ tradidit illos deus ⁊ iteꝝ liberauit Gallinā eccīe poſuit ſil̓itudinē Sic̄ enī pulli gallinaꝝ paſtū ſuuꝫſeq̄ntes ꝑ diuerſa vagant̉: ⁊ mat̓nisvocibus ꝯgregantur: ſic ⁊ ppl̓us dei