Capitulūxx.
n̄ ncītati nature ¶ Ecce aſce̓dimꝰ. Acſi dicat Uidete qꝛ volūtarie vado admortē Nemo me vocat hieroſolymā:nemo admonet: nullius ptātis preceptū timeo nullius violentie ncītate cōpellor Aū ergo venerit tenebrarū poteſtas cū videritis me in cruce pendētem: ne eſtimetis me hominē eſſe tm̄Nā ⁊ ſi hoīs ē poſſe mori: tn̄ velle mori hominis nō eſt Ut quid putas abitinere declinauit ſeorſum Nunquidnō poterat ī itinere ꝯſtitutus hec eadem eis loqui cū ſint pauciſſima verba? Sed declinauit ſeorſum ab itinere: forſitan ſciens ꝙ ventura erat mater filiorū zebedei cū filijs ſuis ⁊ peterent ea q̄ petierunt: vt audirēt ea queaudierunt. vt p̄paret ei locum ad eundum ad petendum. ad audienduꝫ Forſitan ⁊ applicuerunt ibi ei. donec muliēs. retro veniētes occurrerēt Necenī credibile eſt mixtas cum eo ambulaſſe mulieres: ſꝫ longo interuallo delonge mulieres ſequentes: ⁊ longo interuallo ſeparati inter ſe ambulabat:chriſtus cū diſcipulis ſuis pͥmi. ſequētes aut delōge mulieres Sine dubioergo nulla cauſa ſeceſſit niſi vt illa adeundi licentiam inueniret Sciebat eīcogitationes eorum q̄ facere cupiebat ⁊ non ſolū p̄dicens diſcipulis ſuis de paſſione ſua futura ſꝫ aptans etiaꝫ petiture muliēis locuꝫ: p̄ſcīe ſue diuinitatē oſtendit. Aliter.Ecce aſcendimus hieroſoſymā ⁊ filius hoīs tradētur pͥncipibꝰſacerdotū ⁊ ſcribis ⁊ ꝯdemnabūt eūmorte ⁊ tradent euꝫ getibus ad deludendū ⁊ crucifigendū. ¶ Sed ⁊ nunctradit̉ ⁊ morte damnatur et traditurgētibus ad deludendū ⁊ crucifigēdūChriſtus eī verbū veritatis eſt Sic̄eī tūc tradidit deus chriſtū ſacerdotibus ⁊ ſcribis: ad manifeſtādā fidē ſcō
rū ⁊ perfidiaꝫ iniquoꝝ. fidē quidē ſcōrū ſi forte fideles vidētes eū qͣſi hoīeꝫpati n̄ recedēnt neqꝫ ſcādalizarētur afide dīnitatis ip̄iꝰ Ad māifeſtādā ātꝑfidiā iniquorū ſi intelligentes eū eſſefiliū dei ẜm teſtimonia ſcripturarumnō timeant ſꝫ auſi ſūt eū interficere qͣſi hoīem Sic ⁊ mō tradit deus verbū veritatis ſacerdotibus ⁊ ſcribis .i.ſcripturarū ſapientibus ad manifeſtādā fidē ſcōrū ⁊ ꝑfidiā iniquorū Fidēquidē ſcōrum ſi forte vidētes verbūveritatis a mēdatio oppͥmi: qͣſi ī mendatium non cadant neqꝫ ſcandalizētur a fide veritatis ip̄ius Ad manifeſtandā aūt ꝑfidiā iniquorū: ſi forte intelligētes ꝟbū veritatis q vere ꝟbūē veitatꝭ. ẜᵐ teſtimonia ſcripturaꝝ: auſi ſūt interficere eū cruce verbi mendacis Qn̄ enī vides ſcripturas ꝓphetarū ⁊ euāgelij ⁊ apoſtolorū traditaseſſe in manu falſorū ſacerdotū ⁊ ſcribarū: nō intelligis quia verbū veritatis traditū eſt pͥncipibus īiquis ⁊ ſcribis; Et ſic̄ tūc ſacerdotes vel ꝓptervanā gloriā vel ꝓpter auaritiā ꝯdemnauerūt chriſtū morte: cogitātes qm̄ſi tenuerīt chriſtū ip̄i ſacerdotes eē n̄poſſent ẜm lege: nec ſolēnia illa lucraꝑcipere Ita nūc impij ſacerdotes etſcribe ꝟbū vēitatꝭ. dignū iudicāt īterire cogitātes qꝛ ⁊ ſi ꝟbū veritatis tenuerit ip̄i ſacerdotes eſſe nō pn̄t necſacerdotalia lucra ꝑcipere Proptēatradunt euꝫ gētibus .i. populis ineritditis ⁊ indiſciplinatis ⁊ barbaris: qͥnec querūt nec audiūt euꝫ in iudicioqͥ nomen habent chriſti. mores āt gētiles Tradunt autē verbū veritatisꝑuerſis expoſitionibus ad deludendum ⁊ crucifigendum deludunt enīverbuꝫ veritatis quando ſimulant ſeſequi chriſtum ⁊ diſputare de eo ſine dei timore: non propoſito inueniende veritatis ſed ſtudio ſubuertēdi