Capitulū xix.

mittebat̉ ¶ Et oīs qͥ reliq̄rit domumvel frēs ⁊cͣ. ¶ Qm̄ petro interrogāteex ꝑſona apoſtolorū ceteroꝝ qꝫ fideliū iudeorū qͣſi priori oīm chriſtus itaꝓmiſit nō ſoli petro: ſꝫ apoſtolis omnibꝰ: ne forte poſtmodū legētes hoīnes hec chrſti ꝓmiſſa: eſtiment tm̄ apoſtolis vel iudeis ꝓmiſſa. vtiliter ſuꝑaddit dicc̄s Et oīs qui reliq̄rit .i. ſiue iudeus ſiue gentilis Et in alijs qͥde euāgeliſtis ẜm aliū expoſuimꝰ ītellectū Hic aūt ẜm ꝙ adoleſcentē illūꝓpoſuimus in myſterio iudaici populi eſſe. ⁊ ip̄m petrū interrogantē ī myſterio credētiū populorū: interptatiohuius loci ꝯuenit talis: vt de gentibꝰrelinquentibus oīa: q̄ gētiliū ſūt. ⁊ adfide chriſti ꝯuenientibus oīa iſta trahamus Et oīs n̄ ſolū iudeꝰ ſꝫ etiā gētilis qui reliq̄rit pr̄em ſuū diabolū. etmr̄em ſuā ignorātiā: ꝑ quā aſſidue diabolus ex ſemīe interdicti erroris generat filios aut frēs aut ſorores videlicet eiuſdem erroris ſocios ſociasqͣꝫAut ſi reliq̄rit ille qui fuit ſacerdosidolatria ip̄am ꝯiugē ſuā ꝑ quā quotidie generabat filios ⁊ filias: ⁊ ip̄os ꝑiter cū mr̄e eorū relinq̄ns Aut ſi alicuius ꝓfeſſionis mgr̄ relinq̄ns ip̄amꝓfeſſionē quaſi agrū fructiferū credat in chriſtu. aut dignitatē ſeculareꝫquaſi domū optime ſe adubrante deſpiciat ꝓpter fidē Sed ⁊ ẜm traditionē ſimplicē ꝯuenit ītellectus: vt cūqͥs intellexerit quocūqꝫ mō filiuꝫ deieſſe chriſtū. nō propt̓ affectus parētuſuorū aut fratꝝ aut filioꝝ. aut poſſeſſionū relinquat chriſtū. manens in ꝑfidia ſua pͥori: ſꝫ ꝓpt̓ fidē chriſti diſpliceant oīa illa ⁊ ſequat̉ chriſtū cētupluꝫaccipiet ¶ Sed hoc videamus: qͥ reliquerit oīa cētuplū in hoc ſeculo quōrecipere pōt Hec aūt difficultas ꝯtingit qꝛ in hoc ſeculo recepturos dicitalter euāgeliſta: alioqͥn in illo ſeculo

nō eſt difficile Ergo ẜm ſanā doctrinā ita nos cōuenit intelligere qd̓ dic̄Centuplū accipiet nō vt ip̄aꝫ re quādimittit cētuplā accipiat Nec eī poſſibile ē ꝙ preꝫ aūt mr̄eꝫ relinqns cētū pres aut mr̄es recipiat. ſꝫ ita. tātāgloriā. tāta gr̄am. tāta mirificā btītudine ꝯſeq̄tur vt cētuplū valeat illi qꝫres fuit quā dimiſit Ecce qui reliq̄ritpatre ⁊ elegerit patrē deū īmo ei plꝰqꝫ centuplū cōſtat recepiſſe qͣꝫ pr̄ carnalis vt illi obſequatur diebus ac noctibus. illius faciat volūtatē. illiꝰ expeccet hereditatē qui poſtqͣꝫ ſbn̄aꝫ ſuam tradiderit ſuis nunqͣꝫ moritur. ſꝫnec relinquet filios ſuos orphanosSed ⁊ filij q̄ſi ꝑfecti viri poſſidēt diuitias eius ⁊ pr̄ ſemꝑ illos ſic tutat̉ſic ꝓtegit quaſi infantes ¶ Qui mr̄eꝫrelīquit vt diligat magis mr̄eꝫ eccīaꝫnone ei plus eſt cetuplū qͣꝫ mr̄ carnalis; Illa enī carneͣ eius peꝑit corꝑalēhec aūt aīam eius regenēaue̓it eternāQualis caro: talis ⁊ mr̄ carnalis Cūenī mortua fuerit caro. perit generatio carnis eius: ⁊ ſoluitur generationis affectus Ex illa enī nec ille illi filius nec illa illi mr̄: qꝛ aīa nec generat.nec generatur ⁊ nullū cognoſcit patrē niſi cū cuius voluntate creata eſt:nullā cognoſcit mr̄em niſi eccīam: q̄illā regenerauit in fide: q̄ dedit ei madata dina ex duobus teſtamētis: quaſi eſcā ſalutarē dulciſſimi lactis. ex duabus mamillis q̄ illi de aquā ⁊ ſpū texuit tunicā immortale: q̄ ad ꝑfectumſcītatis adduxit vt digna fieret pr̄isſui ſbn̄am poſſide ¶ Qui reliq̄rit fratrē vt habeat chriſtū nōne melior eſtei qͣꝫ centū fratres? Qui frībꝰ ſuis nōinuidet. qͥ ſuꝑ hereditate nō certat: qͥꝓpter lucrū nō rūpit fraternitatis affectus: qui nō ſolū oīa ſua. ſꝫ etiā ſe ipſum dare ꝑatus eſt. qui cū oīa dederit nil ei minuit̉ Nā hūanā ſbn̄a ſemꝑ