¶ Capitulū ſeptimum.
ꝑ oꝑa mīſteriorū eius ⁊ gr̄arū: ſic ⁊ ille hodie aut cras deſtruendus eſt a diabolo ꝑ oꝑa mīſteriorū eius. vel demonū vel hoīm impiorū Et hi talesſūt quos cadere de eccīa ſignauimusſupͣ: eo ꝙ nō ſe edificauer̄t ſupͣ petrāſꝫ magis ſuꝑ arenā ¶ Et erit ruina eiꝰmagna. Quō magna? Sicut eī domꝰque hꝫ validū fundamentū. ſi ꝑs aliqͣtecti vel parietis ceciderit ruina eiusmagna nō erit: quia poteſt fieri vt iterū reꝑaret̉. ſi aūt fundamētū eiꝰ fueritruinā paſſuꝫ tūc ē ruina eius magnaqꝛ tota venit deorſuꝫ. Sic chr̄ianꝰ ſifornicatus fuerit vel adulteratꝰ. authomīcidiū fecerit. cecidit quidē. tn̄ ruina eiis magna nō eſt: qꝛ pōt iterū adpenitentiā ſurgere ſicut dauid Si ātde fūdamēto fidei aliqͥd fuerit paſſꝰ .i.ſi p̄uaricatus fuerit. ⁊ ad gentiles velad hēticos trāſierit: tunc eſt ruina eiꝰmagna qꝛ totus funditus ruit.¶ Et factū eſt cū cōſummaſſet ieſus verba hec āmirabant̉ turbeſuꝑ doctrina eiꝰ. Placatus rōnabiliter hoīs intellectꝰ laudē generat: victꝰaūt admirationē Quicqͥd āt digne laudare nō poſſumus. hͦ admiramur Admiratio tn̄ eorū magis ad chriſti gloriam ꝑtinebat: qͣꝫ ad fidē ip̄orū Nō enīiō mirabant̉ qͣſi credētes in chriſtū: ſꝫqꝛ irrep̄hēſibiles audierāt ſermones.Si aūt credētes eſſent in chriſtū nōmirarent̉. ſꝫ potius crederēt Nā oēdictū aut factū illud mouet admirationē qd̓ ſuꝑat faciētis aut dicētis ꝑſonā. vtputa ſi hō aliquid tale dicat autfaciat qd̓ excedat menſurā nature eiꝰQuāuis aūt magnū ſit qd̓ deus dicitaūt facit: tn̄ minus eſt qͣꝫ dei potentiaIdeo quicquid a deo dictū aut factūaudiuerimus nō admiremur: qꝛ omīaminora ſunt qͣꝫ dei potentia Tn̄ audiebat populus cū magno ſilentio et
grauitate. ⁊ admirans ꝓficiebat in ꝟbis ip̄ius: qꝛ admiratio ⁊ ſi ip̄a nō eſtex fide: tn̄ inuitatio eſt ad fidē Naꝫ qͥadmiratur de verbis doctrine qͣꝫuisadhuc nō credat: tn̄ iā in ip̄o luīe credulitatis cor cōſiſtit vt credat Turbe erāt que admirabantur .i. populusvulgaris Nō erant illic phariſei autpͥncipes populi. aut ſacerdotes qͥ ſolent nō diſccdi ſtudio audire. ſꝫ ꝯtradicēdi. nō vt aliqͥd ſalutis adquirantſed aliqͥd calūnie inueniant Et iō ſimpliciter audiebat populꝰ ſimplex Siaūt aliqui eorū affuiſſent. ſine dubio ſilentiū ⁊ grauitatē populi ſicut ꝯſuetifuerant cōtradictionibus ſuis cōturbaſſent: qꝛ vbi maior ſcientia: illic malicia fortior Qui aūt feſtinauerat eſſeprior: difficile ꝯtentꝰ erat eē ſecūdus.¶ Erat enī doces eos ſicutpoteſtatem hn̄s Omnis doctor ſeruus eſt legis: quia neqꝫ ſupra legē aliquid addere poteſt de ſuo ſenſu. neqꝫſubtrahere aliquid ẜm ꝓprium intellectuꝫ: ſed hoc tm̄ modo predicat qd̓ habetur in lege. Nec enī poteſt mēs humana detractare qd̓ ſapientia diuinadictauit Sic enī ait ſalomon Ne addas ad verba dei neqꝫ detrahas indeQui aūt hoc auſus eſt facere ſe ſapientiorem putat eſſe qͣꝫ deum: ⁊ incipitfalſus eſſe teſtis: ꝙ illud dicit qd̓ necauris audiuit nec oculus vidit Chriſtus aūt dn̄s legis eſt ⁊ ſb̓trahere poteſt de lege qd̓ ꝓpter neceſſitateꝫ temporis iuſſit. vtputa propter duritiamcordis iuſſum fuerat dare libellum repudij Dominus illud quaſi poteſtatem habens ſubduxit dicens Quoddeus cōiunxit homo nō ſeparat Itē⁊ addidit qd̓ ꝓpter infirmitatē hoīmminus fuerat iuſſum. vtputa antiqͥsdictum eſt nō occides: ego autē diconō iraſcaris Ideo ergo mirabantur