¶ De aduentu magorum.xvj.
diabolus oꝑatur ⁊ credūt ſcripturis⁊ nō credunt qꝛ hoc ip̄m qd̓ creduntnficere nō ꝑmittuntur Ꝙ enī credūtveritatis eſt virtus. quia nulli poteſteſſe occulta Ꝙ aūt nō credunt excecatio eſt inimici: quia ſubiecti ſunt opēibus eius. ⁊ mens eorum libera nō ē:vtputa omnes chriſtiani ſumus ⁊ lecimus: ⁊ ſcimus quia mūdus cōſummaindus eſt ⁊ quia morituri ſumus. ⁊hoc ip̄m tn̄ ꝑfecte nō credimus Si eīꝑfecte crederemus ſic viueremꝰ. quaſi poſt modicū tranſituri de mūdo: nōquaſi in eternū manſuriIt illi direrūt in betheleem iude Sic enī ſcriptum eſt ꝑꝓphetam. Et dant rn̄ſum regi interroganti ex corde nō bono cū debuiſſent celare myſterium regis a deo definiti ad ſalutem gentis uidee: maxīein conſpectu regis alienigene. qui nōſolum zelo regis ſed etiā generis alieni odio aduerſaturꝰ regi poſtmodūfaturo: nō ignorabant ſi ip̄i ſapientervoluiſſent conſiderare ¶ Et nō ſolūmanifeſtant myſteriū. ſed adhuc ad fidem ẜmonū ſuorum ꝓpheticū ꝓtulerunt exemplum: tanqͣꝫ qui theſaurosdn̄i ſui abſconditos hoſtibus eius ꝓdant: ⁊ facti ſunt nō p̄dicatores opeꝝdei ſed ꝓditores myſteriorum eiꝰ: ⁊nō doctores herodis ſed irritatoresmalicie eius ¶ Ex qͥbus docemur occulta ſcripturarum nō manifeſtare iniquis ſed fidelibus ſicut paulus p̄cepit Qd̓ a me audiſti ꝑ multos teſtes:hoc cōmēda fidelibus qͥ poſſunt etiāalios docere ¶ Et nō ſolum ꝓdider̄tꝓph̓ie myſteriū regi īiquo: ſed adhucip̄am ꝓph̓iam p̄cidentes ex vno conſēſu ſuo oēs ⁊ nō exponētes oēꝫ ſcripturam diuinitus inſpiratam: interficiendorū ꝑuuloꝝ facti ſūt cauſa Quōſcpͥtū erat? ¶ Et tu bethleeꝫ terra iu
da nō es mīma inter pͥncipes: ex te eīexeat dux qui regat populū meū iſrael: ⁊ dies eius a diebus ſeculi. ¶ Si gͦintegram ꝓphetiam ꝓtuliſſent ſic̄ fuerat dicta: cōſiderans her odes qꝛ dies naſcituri regis illius a diebus ſeculi erant ⁊ intelligens antiqͥtatē honoris eius quia nō erat ille. talis rex terrenus cuius dies a diebꝰ ſeculi erant:in tantū furorem nō exarſiſſet aduerſuc eum Nunc aūt preciſa hac parteꝓph̓ie q̄ cōpeſcere poterat zelū ip̄iusprimā partē ſolam protulerūt q̄ eumpoterat irritare Unde illis ita exponentibus putans herodes ſimilē ceteris regibus ex ea naſci regem: ꝑnulos interfecit: cū illis eſtimans etiā interficere chriſtuꝫ O infelices iudei: herodem docuerunt quia de bethleē̄ naſcitur ipſe qui eſt gubernaturus populū iſrael: ⁊ ſe nō docuerunt poſtqͣꝫnatus eſt vt crederent ei Perodes illis credidit quaſi vera dicentibus vtꝑſeq̄retur chriſtum: ⁊ ipſi ſibi nō crediderunt vt ſuſciperent cum.¶ Tunc vocauit occulte magos ⁊ diligenter exqͥſiuit tēpus quando eis apparuit ſtella ⁊ aiteis Ite ⁊ videte de pue̓o ⁊ cū inueneritis renūciate mihi: vt ⁊ ego veniēsadorē euꝫ. ¶Poſtqͣꝫ herodes audiuitreſponſum duplici mō credibile. prīoquia a ſacerdotibus fuerat dictū Deinde quia exemplo ꝓphetico fuēat approbatū: nō ad deuotionem flectiturnaſcituri regis ſed ad maliciā interfectionis eius per dolum: quia malꝰ homo q̄ dei ſunt quidē ītelligere poteſt.q̄ dei ſunt aūt agere nō poteſt: quoniam intellectus hominis ex deo creatꝰeſt. actus aūt ex ꝓpoſito voluntatis ipſius ¶ Uidit enī herodes magnamdeuotionē magorū circa chriſtū: quinō pote̓at eos nec blādim̄tis flectere