¶ Capitulū ſcd̓m.
ipſius ¶ Quā bene prophetauit de iſtis iſaias dicēs Priuſqͣꝫ agnoſcat patrem ant matrem accipiet virtutemdamaſci in conſpectu regis aſſyrioruꝫqui ſunt magi: viri orientales qui venerunt a perſide Magi autem apudillos non malefici ſed ſapientes intelliguntur Ideo aūt dicti ſunt virtusdamaſci quia virtus vniuſcuiuſqꝫ ꝓuincie ſunt ſapientes ipſius Rex autaſſyrioꝝ eſt diabolꝰ princeps demonūErgo chriſtus priuſqͣꝫ ẜm corpus inciperet cognoſcere patrē aut matreꝫ:virtutem diaboli ſubiugauit̉ Qualis futurus erat in poſterū cum ad ꝑfectum veniſſet demonſtrabat in putero. qui adhuc in cunabulo conſtititus diabolum ſpoliauit Quo cum veniſſet ad bellū euacuaturꝰ fuerat omnē poteſtatem ipſius. conſidera quoniam ab oriente venerunt Unde dies naſcitur inde initium fidei proceſſit: quia qꝛ fides eſt lumē aīaꝝ ¶ Qn̄enim aliquid ab occidente naſcit̉ contra orientem. dn̄atio mali oſtenditurcontra bonos Qn̄ ab oriēte naſciturcontra occidentem dn̄atio boni oſtenditur contra malos Qn̄ ergo in temporibus chriſti iuſticia ſb̓iugaturā fuerat iniuſticiam. ⁊ fides infidelitatemideo ab oriente venerunt pͥmicie fideiUidimus enim ſtellaꝫ eius in oriēte⁊ venimus adorare eum ¶ Nūqͥd neſciebant quia in hieruſalem regnabatherodes? Nunqͥd nō intelligebant iuſticiam legis: quia quicūqꝫ rege viuēte alterum regem pronunciat ⁊ adorat quaſi miniſter tyranni punitur inſanguine? Sed cum conſiderabantregem futurum non timebant regem preſentem Nunquid non habebant pre oculis ſuis periculum mortis: qui talem reꝫ illicitam vſurpabāt?Sed non curabant de ſanguine Siaūt curaſſent de morte: nunqͣꝫ ad hoc
auſi fuiſſent ¶ Adhuc non viderantchriſtum ⁊ iam parati erant pati prochriſto O beati magi qui ante conſpectum crudeliſſimi regis anteqͣꝫ chriſtum cognoſcerēt facti ſunt chriſti cōfeſſores ¶ Legi apud aliquē magosiſtos ex libris balaam diuinatoris appariture huius ſtelle ſcientiam accepiſſe: cuius diuinatio poſita eſt in veteri teſtamēto Orietur ſtella ex iacob⁊ exurget homo de iſrael ⁊ dn̄abituromnium gentium Et audiui aliquosreferentes de quadam ſcriptura ⁊ ſinō certa: tn̄ non deſtruente fidem ſedpotius delectante Quoniā erat quedam gens ſita in ipſo principio oriētis iuxta oceanum apud quos ferebatur q̄dam ſcriptura inſcripta noīeſeth. de apparitura hac ſtella. ⁊ muneribus eī huiuſmodi offerendis: qui ꝑgenerationes ſtudioſorum hominuꝫpatribus referentibus filijs ſuis habebatur deducta Itaqꝫ elegerunt ſeipſos duodecim quidem ex ipſis ſtudioſiores ⁊ amatores myſterioruꝫ celeſtium ⁊ poſuerunt ſe ipſos ad expectationē ſtelle eius Et ſi quis moriebatur ex eis: filius eius aut aliqͥspropinquorum qui eiuſdem voluntatis inueniebatur in loco conſtituebat̉de functi. Dicebantur auteꝫ magi lingua eorum quia in ſilentio ⁊ voce tacita deum glorificabant Hi ergo perſingulos annos poſt meſſeꝫ trituratoriam aſcendebant in montem aliqueꝫpoſitum ibi qui vocabatur lingua eorum mons victorialis: habens in ſequandam ſpeluncaꝫ in ſaxo fontibuset electis arboribus ameniſſimus. inqnſem aſcendentes ⁊ lauantes ſe orabant ⁊ laudabant in ſilentio deumtribus diebus Et ſic faciebant perſingulas generationes: exſpectantes ſemper ne forte in ſua generatione ſtella illa beatitudinis oriretur: