¶ De generatione chriſti
Et audiuit dn̄s vocem eius ⁊ miſertus eſt ei Et fcā circa eū flāma ignis⁊ liquefacta ſunt oīa vincula eius etliberauit dn̄s manaſſen ex oī tribulatione eius ⁊ reuerſus eſt in hieruſalem in regnū ſuū. Et cognouit dn̄mmanaſſes dicens Ip̄e eſt dn̄s ſolꝰ Etſeruiuit dn̄o in toto corde ſuo ⁊ in tota anima ſua oībus diebus vite ſue.⁊ reputatus eſt iuſtus Et ideo fortevocatus eſt ab inſurgente vel ex obliuione: quia liberauit euꝫ deus ab inſurgentibus ⁊ ex obliuiōe memor deifactus eſt.anaſſes aūt genuit amos Qd̓ interp̄tat̉ fortitudo Et ſi quidem ante pnīam genuit amos cū malignaretur in idolis:nō poſſumus eſtimae̓ quaſi religiōiscauſa vocauerit eū fortitudinē. ſꝫ cāaudatie corporalis: ſicut ſolent ⁊ barbare gentes noīa filijs imponē ad deuaſtationem reſpicientia: beſtiarū ferarum vel rapacium volucrū: glorioſuꝫ putantes tales habe̓ filios ad bellum idoneos ⁊ inſanientes in ſanguinē Si aūt poſt pnīam genuit eū: credibile eſt ꝙ cauſa religionis vocauerit eum fortitudinem ¶ Adhuc interp̄tatur ⁊ amos aliter onerātis vel populum abrūpentis Ꝙ ſi ante pnīamgenuit filiū. nō aīaduerto quā cā euꝫſic nominauerit Si āt poſt pnīaꝫ idonea ratio eſt Memor enī geſtorū ſuorum maloꝝ humilitatis cā ad ſui ip̄iꝰargutionē vocauit eū onerantis velpopulū abrūpentis: ac ſi dicat. filiuspctōris: qm̄ rex qui peccat ⁊ ſe ipſuꝫonerat ⁊ abrumpit a deo et populumſuo exemplo onerat pctīs ⁊ abrūpita deo ſicut fecit manaſſes onerans etabrumpens a deo populum exemploſue impietatis ¶ Nā ipſe amos n̄ fuitfortitudo ẜm deū: ſꝫ fortitudo ẜm dia
bolum. Fuit eī valde iniquus: vt exͣoꝑa ſua maligna quibus imitatus fuerat manaſſen etiā deum ſe poſſe fallēeſtimaret dicens Pater meus ex iuuētute ſua multa iniqua fecit ⁊ ī ſenectute ſua penituit: ⁊ ego nūc ambulabo ẜm ꝙ deſiderat aīa mea: ⁊ poſtmodū cōuertar ad dn̄m Et ſic factus eſtfortitudo maligna: ⁊ onerauit ſe ip̄mꝑnicioſioribus oneribus: ⁊ ſue malignitatis exemplo abrupit populumſuū magis a deo qͣꝫ pater ſuus. Et iōforſitan ſic noīatus eſt ẜm ꝓuidentiādei: ⁊ exterminanit eū dn̄s deꝰ velociter ¶ Attēdite ergo laici ne quis exvobis cogitationē amos ī corde ſuoponat: quoniā qui talia cogitans peccat nō ex īfirmutate carnis victus delīquit ſꝫ ex ꝓpoſito malo qui amicuseſt mali ip̄iusmos aut genuit ioſiam Qd̓ interp̄tatur vbieſt hoſtia dn̄o aut ſalus dn̄o Forſitāamos ẜm cor ſuū auerſuꝫ a dn̄o filiūſuū vocauit vbi eſt hoſtia dn̄o aut ſalus dn̄o: hoc eſt. quia qd̓ nuſqͣꝫ eſt neqꝫ prodeſt ¶ Prouidentia aūt dei ẜꝫꝙ futurus erat Ioſias diſpēſauit nomen eiꝰ imponi vbi ē hoſtia dn̄o: autſalus dn̄i: quoniā vere in illo fuit hoſtia dn̄i Tale eī ſacrificiū obtulit domīo deo quale nec āte eū aliqui regūnec poſt eum Et ipſe fuit hoſtia dn̄oẜm qd̓ mandat apoſtolus in epiſtolaad romanos xijº caº vt exhibeamuscorpora nr̄a hoſtiā viuā ſcām placentē deo ¶ Et ipſe fuit populi ſui in tēpore ſuo a dn̄o ſalus: de cuius laudabilibus factis nihil tale dicere poſſumus: qualia teſtatur ſcriptura regnorum ⁊ paralipomenon Et vide qualis fuerit vt etiā ante multas generatiōes naſcituri eiꝰ nomē ꝓphetizaret̉qꝛ ioſias eſt nomen eius ¶ Tertius