¶ Capitulū primum.
romelie qui cogitauerūt. cogitationē peſſimā dicentes Aſcendamus iniudā ⁊ colloqͣntes eis conuertamuseos ad nos ⁊ regē ſtatuemꝰ eis filiuꝫcabehel hec dic̄ adonay dn̄s ſabaothno manebit cogitatio iſta neqꝫ ſic fietEt forſitan ſic cōfortatus achas cuꝫgenuiſſet filiū vocauit nomē eius ezechias Ezechias interp̄tatur confortauit dn̄s. Uere cōpleta eſt ī ezechiacōfortatio dn̄i cui aīmus extitit ſanctus ſuꝑ omnes regesᶻ qui fuerūt an̄eū Nam inter cetera bona q̄ meritopreſtitit ei dn̄s cū miſiſſet ad eū ſennacherib rex aſſyriorū raphaſen pͥncipēmilicie ſue ⁊ libellū plenū imꝓperijs⁊ blaſphemijs contra dn̄m ſicut exponit Iſaias ꝓpheta. Ezechias accepit libellū ⁊ ingreſſus eſt in templuꝫapparuit ante deū ⁊ orauit ⁊ cōfeſtimmiſſus eſt ad eū Iſaias ꝓpheta annūtians ei ꝓtectionē dn̄i ⁊ cōfortās eū⁊ exijt ad preces ezechie angelus a facie dn̄i ⁊ ꝑcuſſit in caſtris aſſyrioruꝫcentuzoctogintaqͥnqꝫ milia virorumQualiā aūt fuerint verba rapſacis vl̓qualis or̄o ezechie vel qualis confortatio Iſaie: lege in iſaia ⁊ profer cauſam excitationis in populo.Zechias aūtgenuit manaſſen Manaſſes aūt int̓pretatur ab inſurgente vel ex obliuione Quā interp̄tationē cōmendat ⁊ liber geneſis vbi cū natus fuiſſet ī egypto filius Ioſeph vocauit nomē eius manaſſes dicens obliuiſci me fecit dn̄s locoꝝ meorū ⁊ laborū oīm domus patris meiEt ſi ab inſurgente intelligatur ſic dicere poſſumus quia forte ab inſurgente ſennacherib ſuꝑ eū liberauit eumdn̄s Ideo quaſi gratias agens deopoſtea in nomīe filij ſui vocauit eummanaſſen Si aūt intelligatur ex ob-
liuione: rōnem alio mō eſtimare poſſibile eſt. quoniā nō faciebat filiū ꝓpterquod cū genuiſſet filiū vocauit nomēeius ex obliuione quaſi ex deſꝑato filiū natū ſibi. Hec ẜm ꝓpoſitū bonuꝫeſtimabimꝰ patris. alioquin ẜm actūpeſſimū manaſſesᶻ aliter eſt eſtimādūqm̄ pater quidē eius illo ꝓpoſito vocauit illū manaſſen Prouidentia ātdei ſic eū diſpenſauit vocari. quia obliturus fuerat oēm cōuerſationē ſanctā patris ſui ⁊ oīa beneficia dei promerito eius collata. in ip̄m. ⁊ ſtimulatus ab inſurgente diabolo qui ſolet īſurgere ſuꝑ genus hūanum ad euertendū geſturus oīa que deū ad iracudiā ꝓuocarēt. Deniqꝫ cū egrotaſſꝫ ezechias in tꝑe quodā ⁊ veniſſet adeū iſaias ꝓpheta ad viſitandū vocauitezechias filiū ſuū an̄ ſe ⁊ cepit ei mādare ꝙ debeat deū timere quō regeꝫregū ⁊ alia multa Et dixit ad eū Iſaias Uere quia nō deſcendunt verbatua in cor eius ſed ⁊ meip̄m oportetper manus eius interfici Quod audiens ezechias voluit filiū ſuū interficere dicens quia melius eſt me ſine filio mori qͣꝫ talē filiū relinquere qui etdeū exaſꝑet ⁊ ſanctos eius ꝑſequeturTenuit aūt eū vix iſaias ꝓpheta dicens Irritū faciat dn̄o cōſiliuꝫ tuumhoc vidēs ezechie religionē qꝛ plusamabat deū qͣꝫ filiū ſuum Tn̄ cū multa geſſiſſet impie hic manaſſes adduxit ſuꝑ eum dn̄s pͥncipes virtutis regis aſſur et cōprehenderūt euꝫ ī vinculis ⁊ ligauerunt euꝫ in cōpedibus⁊ ꝑduxerunt eū in babyloniā ⁊ eratligatus ⁊ catenatus in domo carceis⁊ dabatur ei ordeatiꝰ panis ⁊ modicꝰcendracius ⁊ aqua cū aceto modicuꝫad menſurā vt viueret tantū ⁊ eratcōſtrictus in doloribus valde Et iōcū vehement̉ affligētur queſiuit faciē dei ſui ⁊ orauit deū qͥ oībus aſtat