Libel̓. IIII.

entet feruorem ſapientie ſignificare poteſtDe reliquis quatuor preceptisQuatuor que ſequūtur ſic alternatim ſuntdīſpoſita. vt alterum ſemper ad diſciplinampertineat. reliquum ad exercicium ſpectetDe quieteUite quies ſiue interior vt mens per illicita deſideria nō diſcurrat. Siue exterior. vtōcium ⁊ oportunitas. hon eſtis ⁊ vtilibꝰ ſtudijs ſuꝑpetat̉. vtraqꝫ ad diſciplinā pertinetDe ſcrutinioCrutinium autem id eſt meditacō ad exercicium ſpectat. Uiſdetur autem ſcrutinium ſub ſtudio querendi contineri Quodſi verum eſt. ſuperflue reperitur. cum in ſuperiori parte anumeratum ſit. Sed ſciendumeſt hanc inter hec duo eſſe differentiā. Qd̓ſtudium querendi inſtantiam ſignat operisſcrutinium vero meditationis diligentiam.Opus peragunt labor ⁊ amor. Conſiliū pariunt cura ⁊ vigilia. In labore eſt vt agas.In amore vt perficias. In cura vt prouideas. In aigilia vt attendas. Iſte ſunt quatuor pediſſeque que portant lecticam lectionēphiloſophie. quia mente exercent cui ſapientia preſidet. Cathedra philoſophie ſedes ēſapienti e. que hijs ſuppoſitis ducitur. quoniam in hijs exercendo ſe promouetur. Undepulchre iuuenes propter robur a frōte lecticam tenere dicuntur. Uidelicet philos ⁊ zoph̓os id eſt amor ⁊ lab̓or. que foris opus ꝑagūt. a poſteriori puelle videlicet philenne⁊ agriminia quod interpretatur cura ⁊ vigilia. quia intus in ſecreto conſilium pariunt.Sunt quidā qui putant̓ per kathedrā philoſophīe humanum corpuſ intelligi. cui anima ratīonalis preſidet. quam miniſtri quatuor portant. id eſt quatuor elementa componunt. E quibus duo ſuperiora. id eſt ignis ⁊aer actu ⁊ nomine maſculina ſunt. Duo inferiora. id eſt aqua ⁊ terra feminina ſunt.De paupertate

Aupertatem vero lectoribꝰ ſuadere voluit. id eſt ſuperflua nōſectari. quod maxime ad diſciplinam ſpectat. Pinguis enimyenter vt dicitur tenuem non gignit ſenſumSed quid ad hoc ſcolares noſtri temporisreſpondere potuerunt. qui non ſolum in ſtudijs ſuis fragilitatem ſequi ꝯtempnūt. Sedetiam ſupra id quod ſunt. diuites videri laborant. Nec iam quod didicerit quiſqꝫ iacticat. ſed quid expenderit. Sed fortaſſis. qꝛmagiſtros ſuos imitari volūt. de quibꝰ quidſatis digne dicam. non inuēnio.De exilioOſtremo terra aliena poſita ē.que ⁊ ipſa hominem quoqꝫ exercet Omnis mundus philoſoPphantibus exilium eſt. Quia tamen vt ait quidam Neſcio qua natali ſoluꝫdulcedine cunctos ducit et immemores nōſinit eſſe ſui. Magnum principium virtutis eſt. vt diſcat paulatim exercitatus animꝰviſibilia hec ⁊ tranſitoria primum commutate. vt poſtmodum poſſit derelinquere. Delicatus ille ē adhuc cui prima dulcis ē. Fortis autem. cui iam omnē ſolū prima ē. Perfectus vero cūi mundus totus exilium eſt. il̓le mundo amorem finxit. Iſte ſparſit. hic extinxiˢ. Ego a puero exulaui. Et ſcio quo merore animus artum aliquando pauꝑis tugūrij fundum deſeruerat. qua libertate poſteamarmoreos lares ⁊ laq̄ata deſpexerat tecta.Explicit terciusIncipit quartusEHugonis didaſcolicon Liber. de ſtudio diuinarū ſcripturarum.Ccripture que de deovel de bonis inuiſibilibus loquūtur. nec ſoſle nec omēs diuine appellande ſunt. In libris gentilium multade eternitate dei ⁊ animarum immortalitate. De virtutum premijs ſempiternis. peniſqꝫ malorum. ſatis ꝓbabili ratione ſcripta inuenimus. quos talivocab̓ulo indignos eſſe nemo dubitat. Rur