Folium. XXX.
EnceſlausBrack Ioanni lantꝫ prepoſito inHoffen. viro inquamvocelebri ⁊ humaniſſimo. ſuoomniū primario S. ꝑ. d. Siiuuat alta recolere mēte. qͦmeus tibi dedicatus animus. ſeſe oblīgat. īuenies vtiqꝫ. qualemcūqꝫ me velis. ⁊ tuis īportunis triſtem. ⁊ felicibus fauentiſſimumIta tecum gero. qd̓ quod id fuerit. fortuneomen. veluti indiuiduus adſtipulator. Etiāa te nil alīenum quo te nollem fore participem. quēadmodum tu. mecum cōmutas oīapreſertim ſtudia. ⁊ ea que ꝓfiteris. ad quenatura te formauit. humanitatis dico. cumſis omnium humaniſſimus. Quibus cum tevideo. admodum affici. ⁊ ex tempore accomodari. Statui ad te meos labores. ymmodoctorum collecta modica dare. non quo ipſe abires. exqꝫ his euaderes doctior. Cumte his longe ſciuꝫ ⁊ eſſe doctiorem. certumeſt. puerilia hercule ſunt. que ad genus epiſtolare ꝯfitiūdum ſpectāt. nil tuis ſtudijs. ꝙͣmeum amorem. cum allatura tum īdicantiaSinas tamen. obfecro. dilecte vir. tuum nomen. preſenti cartule inſeri. Exit crede mihi.in ea re tam minima. nō michi. ꝙͣ tibi. a plerisqꝫ fides ⁊ laus dāda. Te id efficiſſe. ꝙingenia infantum preſertim. parūper audatiora. ſermoni paulo cultōri indulgeāt. Poteſt em̄ ex hoc. in multis ſentiendi. iudiciumelici conforme. Tu vero in ea re. ſi quid videris placitum. pertracta. Et quod diſpliceat(vt ſoles in tuis facere)rūcato naſo emenda. ꝙ primuꝫ elegantias ⁊ orationum ⁊ dictionum aliquatū. Cetera qualiter ſe obiecerunt. nulla ſerie. inuenies redactaAdiectiuum preitſubſtantiuo. alīquando conſequens eſt id inbeneplacito reſtat ſcribentis. vt vir clarꝰ/Inter adiectiuum ⁊ ſubſtantiuū aliquādoprepoſitio cum caſuali ponitur. vt magna inIohanne probitas laudaturAut prepoſitō ſola. dum ea regit. interponitur. vt īgenti cum opera Iohannes ſtudioincumbit.
Nedum prepoſitō verum plerumqꝫ genitiuus rectus a ſubſtantiuo interponit̉ vt. Fortia hoīm pectora. Alta ſcolariū ingeniaSi ſingulariter in diuerſis generibus ē obſeruatio (teſte ſeruio) dummodo cōpulant̉adiectiua ⁊ ſubſtantiua reſpondendum eſtvitiniori. ſiue maſculinum ſiue femininū fuerit. vt vir ⁊ mulier alba venit. Si vero pluraliter ad maſculinū tranſitur. vt viri ⁊ mulieres probi ad me venerunt. Et Uirgiliusin octauo. Quatuor a ſtabulis preſtanti corpore thauros. Auertit totidem forma ſuꝑante iuuencas. Athos. nequa forent pedibꝰveſtigia rectis ⁊cͣ Ib̓i thauros quatuor ⁊ totidem iuuencas copulant̉ Et cū addit hos.ad maſculinum ſcꝫ thauros tranſit Dictōque deberet reſpondere ſequenti ſuſtantiuo.eam precedenti elegantiſſime reſpondere.Unde Uirgilius primo eneid̓. At puer aſcanius. cui nunc cognomen iulo. Et hoc ꝑdatiuū. Et theren. Echyra eſt. huic nomē fabule. et hoc per nomīnatiuumPoſſeſſor rei poſſeſſe prefertur. vt Tulij eloquemtia. Cataline audatiaSepe numero nominatiuus poſſeſſiuus ꝓgenitīo primitiuo ponitur. vt euandrius enſis. pro euandri. Stilus tulianus id ē tulij.Cremes terentianus. id eſt a Terentio inductus vel perſona terencijSic vnum poſſeſſiuum pro reliquo etiā poni licet. vt frondeo tecta. id ē frondoſa Hectamen (ſeruio teſte) diſcrimen habent Nāfrondeus. lapideus. ſaxeus. ī parte. vt domꝰſaxea. qꝛ etiam in parte ex lignis ꝯſtat. Ftondoſus vero. lapidoſus ⁊ faxoſꝰ in toto. Nāſaxoſa domus que ex ſolo ſaxo eſt diciturAdlectiua que epiteta dicimꝰ ſuis ſubiectisvenuſte colludunt. vt pauida puella. mollisQuod antiqui per prepoſitōnē muliercum accuſatīo dixere nos (teſte ſeruio) pulcre datiuo exprimimus. Unde Uirgilius pͥmo eneid̓. Inferretqꝫ deos lacō. ⁊ paulopꝰIt celoʳ clamor. Et ī huccol̓. Illi ſunt meacarmīa cure. Hec antiqui pro in latium. proin celum. in curam expreſſere. In volgata epl̓a ſcribimuꝰ pariter Sis mihi auxilio .i. īauxiliū. Cet̓a vt ſoles adīſtar hoꝝ vtareNomina tercie inflexionis genitiuū pluralem in ium terminantia accuſatiuum pluralem pulcrius in is ꝙͣ in es efferunt. UndeUirgilius primo eneid̓. Tris notus.
gi