Precepta in ſcribendis epiſtolisſeruanda.Aliquatum orationum venuſtate ꝓpalata.idqꝫ quod ſcire reſtat. miſſiue ſiue epiſtolevicinius alludit. Primū eſt ꝙ dignitatē ordīnemve reꝝ aduertamus. vt cum quidemtemporis aſſit mentīo: dies noctibus: luceꝫtenebris preponamus. Hoc Uirgilium obſeruatīſſimū imitemur. Vnde in ſexto Totdīes: totqꝫ noctes patet atri ianua ditis. Etde partibus vniuerſi ſcripturi idem ꝓſequamur. vnde celum primū ſit: mox pōe cetera.Uirgilius in ſexto teſtis eſt. cum ait. principio celum terras mareqꝫ profundū ⁊c̄. Et d̓animantibus hominem prīmuꝫ: tum feras:poſtremo piſcium genus: inſmuamus. Und̓Uirgil̓. tercio Geor. Omne a deo genus interris hominū feraꝝqꝫ. Et genus equoreuꝫpicteqꝫ volucres. Infurias ignemqꝫ ruuntamor omnibus īdem. Adde ꝙ triplex hominum ꝯditīo ſit. Quia infimi ſtatus. qualesrura colere ꝯꝑtum eſt. his humilis ſtilꝰ dandus eſt: ⁊ de humilibus rebus. Vti Uirgl̓.in bucol̓. ſeſe exhibet. ⁊ theren. comicꝰ. Sūt⁊ alij mediocres: veluti habitantium vrbesQuibus par (puta mediocris) ⁊ materīa ⁊ſtilus ē. Vti Uirgil̓ in Geor. obẜuat. Tercium eſt magiſtratuū: nobilium: principum:⁊ regum ſtatus. Cuſqꝫ ſua detur ꝯdecentiaHos nobiles. hos benenatos. clariſſimos.generoſos. illuſtres. ſtrennuos. ⁊ fortes. ſmcerimoſqꝫ vocamus. hunc calamū Uirgil̓. inEneid̓ obẜuatNon licet idem repetere: hoc eſt eandē ſententiā. Neqꝫ ideꝫ vocabulum. niſi ſigneturquedam vehementia (vt) Semper atqꝫ ſꝑtibi inſeruiam. Forte his ſcribemus repetēdo quibus non ſemel: ſed plurimū idem repetitum: memorie ingeramus. Unius verbiſignificacōem (niſi inibi ſit metaphora) proreliqua vti nō licere. Qual̓r Uirgl̓. in buco.ꝓfert: cuꝫ inquit. Mopſo nīſa dat̉. quid nōſperemus amantes. vbi ſperare pro timere?quod eſt ei ꝯtrarium: poſuit. Naꝫ nemo qd̓

ſperat: timet. Et forte excuſat̉ ꝑ acyrologiaꝫRidere vero pro florere. ⁊ ardere ꝓ amarepont licet. cum inter ſe quandā habet ſimilitudinem. Nam Areſto. ſtudioſum pro virtuoſo (cum ſtudium virtus ſit) poſuit. Et ꝟgilius in Geor. terras vocat letas. hoc ē. feraces pigues ⁊ fertilesNon fiat Themaſis. id eſt vnius verbi diuiſio. quam nō approbauit autoritas ⁊ vſusvt non dicamꝰ. claqꝫ ritudo .i. claritudo. Licet Uirgl̓. in G eor. dixerit. Septenqꝫ ſubiecta trioni. pro ſeptentrioni. hoc nos ſcirevti vero nequaꝙͣ.Eiuſdem littere aūt ſillabe repetitio crebravicioſa eſt. vt o miſericors miſerator mīẜeremihi miſero mīẜamine tuo. Et illud Celijimperitiſſimi. O Tyte tu te. tanta te tycannide tuliſtiDictio ſequens non incipiat in eadem ſillaba cū p̄cedente. vt iam idem pat̓uitNeqꝫ ſequens incipiat ꝑ finem precedētisUelut Saluſtius in infectiua Tulio obijcit. O fortunatam natam me conſule Romam.Ne ſit idem finis plurimū repetituſ. vt Tuorum optimoꝝ viroꝝ: vniuerſoꝝ rector. Etnoſtri imperiti priores hoc vicio peccaruntmultumDum in egregium ſenſum ſeſe oratio finierit: nō eſt tranſeūdū vltra. ne id quod bene⁊ lepide ſcribendo nacti ſumus: male ⁊ inconcinne ſcribendo amīttamus.Ne cum ſcripſeris: raris inſolitis. ⁊ fortaſſequod peſſimū eſt: grecis verbis. cū ip̄e latīnitatis (quā ſcire deberes) ſis ignorantiſſimus. in epl̓a vtare. Nam inquit Tuliꝰ prīoofficiorum Vt em̄ eo ẜmone debemus vtiqui notus eſt nobis. Ne (vt quidā) greca ꝟba inculcātes iure optimo rideamur. Et aulus Gelius. libro acticaꝝ. noctiū primo. capitulo decimo inquit. Habe ſemꝑ in memotia atqꝫ in pectore. vt tanꝙͣ ſcopulū ſic fugias inaudītum atqꝫ inſolens verbum.Debꝫ em̄ epl̓e ſtructura breuis ⁊ peculīariseē ꝓpe vernaculo ẜmone ęmiſſa.Periphraſes ꝑ raro in epl̓is poni. Sūt em̄dure ⁊ obſcure abſolete ac circūlocutiones.Quale eſt illud in bucol̓. Claudite iā riuospueri: ſat prata biberūt. Hoc eſt Sit veſtrediſputacōis ⁊ ꝯtrouerſie finis. Ego mihi facile ꝑſuadeo inter tuſticos nihil. aut parum