LIDel̓. I.

Incipit liberEprimus HugonisfeliciterAniumexpetendorū prīma eſtſapientia. In qua perofecti boni forma conſiſtit. Sapientia illuminat hominem. vt ſeipſum agnoſcat qui cētetis ſimilis fuit. cum ſe pre ceterīs factum nōintellexit. Immortalis quippe animus ſapientia illuſtratus reſpicit principium ſuuꝫ⁊ qm̄ ſit indecoruꝫ agnoſcit. vt extra ſe quidꝙͣquerat. cui quod ipſe eſt. ſatis eſſe poteritScriptum legitur inter pede Appollinis.thotitelicon. id eſt agnoſce teipſum. Quianimitū homo ſi non originis ſue immemoreſſet omne quod mutabilitati obnoxiū eſt.quaſi nihil agnoſceret Probata aput phyloſophos ſententia. animam ex cunctis nature partibus aſſerit eſſe cōꝑactam. Et Timeus Platōnis ex diuidua ⁊ indiuidūa mixtaqꝫ ſubſtantia. Itemqꝫ eadem ⁊ diuerſa⁊ ex vtraqꝫ commixta natura. quo vniuerſitas deſ ignatur endelechia formauit. Ipſanamqꝫ ⁊ inicia. ⁊ que īnicia conſequuntur.capit. quia ⁊ inuiſibiles ꝑ intelligentiā reꝝcauſas comprehendit. ⁊ viſibiles actualiumformas per ſenſuū paſſiones collīgit. Secta in orbes geminos motū glomerat. quiaſiue per ſenſus ad ſenſibilia exeat. ſiue ꝑ intelligentiam ad inuiſibilia aſcendat. ad ſeipſam reꝝ ſimilitudines trahens regirat Ethoc eſt ꝙ eadem mens. que vniuerforum capax eſt ex omni ſubſtantia atqꝫ natura quoſimilitudinis repreſentat figuram. co aptat̉.Pytagoricum dogma erat. ſimilia ſimilibꝰcomprehendi. Ut ſcꝫ anima ratiōnalis. niſiex omnībus conſtaret ſiue compoſita foret.nullatenus omnia comprehendere poſſet.Secundum ꝙͣdīcit quidam. terram terrenocompendimus ethera flammis. humoreꝫ liquido. noſtro ſpirabile flatu. Nec tamen exiſtimare debemus viros in omni rerum na

tuta ꝑitiſſimos de ſimplici natuta hic ſenſiſſe. ꝙ vlla ſe partīum quantitate deſtenderet. Sed vt apertius mīcabilem eius demōſtrurem potentiam. dicebant ex omnibꝰ naturis conſtare. non ẜm ꝯpoſicōem. ſꝫ ẜm cōpoſicōis rōnem. Neqꝫ em̄ harū rerum ſimilitudo aliunde. aut extrinſecus anime aduenire credenda eſt. Sed ip̄a potiꝰ eam ex ſe⁊ in ſe uatiua quadā potentia ⁊ ꝓpria virtute capit. Nam ſicut Uarro in periphiſyondicit. Nam omnis varietas extrinſecus rebus accidit. vt quidquid vatiatur. neceſſe ſitaūt amittere aliquid quod habuit aūt aliqͥdaliud. ⁊ diuerſum extrinſecuſ qd̓ nō habuitaſſumere Uidemus cum paries extrinſecusadueniente forma ymaginis culuſlībet ſil̓itudinem accipit. Cū vero impreſſio metallofiguram imprimit. ip̄m quidē nō extrinſecSed ꝓpria virtute ⁊ naturali abilitate. aliud iaꝫ repreſentare incipit. Sic nimiꝝ mēsreꝝ omniū ſimilitudine inſignita omīa eſſed̓r. atqꝫ ex omnibus ⁊poſicōem ſuſcipere nōintegraliter ſed virtualiter atqꝫ potential̓rcontinere. Et hecilla eſt nature noſtre dignitas. quam omnes eque natural̓r hn̄t. ſꝫ nonomnes eque nouerūt. Animꝰ em̄ corporeispaſſionibus ꝯſopitus. ⁊ ꝑ ſenſibiles formasextra ſemetip̄m abductus. oblitꝰ eſt ⁊ quidfuerit. ꝙ nil aliud ſe fuiſſe memīnit. nil p̄terquod videt̉ eſſe credit. Reparamur aūt perdoctrinam vr noſtram agnoſcamus naturā⁊ vt diſcamus extra nō querere. quod in nobis poſſumus inuenire. Summuꝫ igitur invita ſolamen eſt ſtudiū ſapientie. quod quiinuenit felix eſt. ⁊ qui poſſidet beatus(1υUAientie phlloſophia ſitRimus omnium Pytagoraspſtudium ſapientie phyloſophyam nominauit. Maluitqꝫ phyloſophus dici. Nam antea zophi .i. ſapientes dicebāt. Pulcte quidem inquiſitores ꝟitatis nō ſapiētes. ſꝫ amatoreslapientie vocat. quia nimiꝝ ad̓o latet omneveꝝ vt eius amor ē quātumlibet mens ardeat. quātūlibꝫ mens inquiſitoris aſſurgatDifficile tn̄ ip̄am: vt ē: ꝟitatem ꝯp̄hendere