VOIIM. LXV.

regulas ⁊ rationes ad difiniendū id de quoambigetur. Folia librorum reuoluendo nōq̄rerēt. ſed ſtatim corde ꝑata haberēt. Hincprofecto accidit. vt tot eſſent eo tempore ſapientes vt ipſi plura ſcriberēt ꝙͣ legere nospoſſumus. Scolares vero noſtri aut noluntaut neſciunt modū ꝯgruū in diſcendo ſeruate. Et idcirco multos ſtudentes. paucos veto ſapientes inuenimꝰ. Mihi autem videt̉non minori cura prouidendum eſſe lectori.vt in ſtudijs vtilibꝰ operam ſuā impendat ꝙͣne in vtili ⁊ bono propoſito tepidus remaneat. Malum eſt bonum negligenter agete. peius eſt inuanum labores multos expendere. Sed qꝛ nō omnes hanc diſcretionemhabere poſſunt vt intelligant quid ſibi expediat Idcirco que ſcripture mihi vtilioresvideātur lectori. breuiter demōſtrabo ac deinde de modo diſcendi pauca quoqꝫ ānectāDe duobus ſcripturarum generibusUo ſūt genera ſcriptutarū Primun genus eſt eaꝝ que propriedartes appellantur. Secūdum ēeaꝝ que appendicia ſunt artiumArtes ſuntque philoſophie ſupponūtur id ēque aliquam certam ⁊ determinatā philoſophie partem materiam habēt. vt eſt gramatica dyaletica ⁊ huiuſmōi. Appendicia artium ſūt que tantū ad philoſophiam ſpectantid eſt que in aliqua extra philoſophiā materia verſatur. Aliquando tamē quedā ab artibus diſcreta. ſparſim ⁊ ꝯfuſe attingūt. Ul̓ſi ſimplex narratio eſt viam ad phiſicā preparant. Huīuſmodi ſūt omnia poetarū carmina vt ſunt tragedie. comedīe ſatire. Heroica quoqꝫ ⁊ lixica ⁊ iambica ⁊ didaſcolicaquedam fabule ⁊ hiſtorie. Illorum quōqꝫſcripta quos nūc philoſophos appellare ſolemus. qui ⁊ breuem materiā longis v̓borūābagibus extendere ꝯſueuerūt. ⁊ facilē ſenſum. perplexis ẜmonibus obſcurare. Ul̓ etiam diuerſa ſimul ꝯpilātes quaſi de diuerſiscoloribus ⁊ formis vnā picturā facere. Nota que tibi diſtinxi duo ſunt artiū appendicia. ſꝫ inter hec tanta mihi videt̉ eſſe diſtantia vt Uirgiliꝰ ait in hucol̓. Lēta ſalix quātum pallenti cedit oliue. Puniceis humilisquātū ſaliunca roſetis. Ita vt quicumqꝫ adſcientiam pertingere cupit. ſi relicta veritate

artium. reliquis ſe implicate voluerit. matetiā laboris vt vita dicam in infinitum inueniet ⁊ fructum exiguum. Deniqꝫ artes ſineappendicijs ſuis perfectum facere lectorempoſſunt illa ſine artibꝰ nil perfectionis ꝯferre yalent. maxine cū in ſe nil expetendū habeāt. Un̄ lectorē inuitant. niſi traductum abartibꝰ accōmodatū. neqꝫ quiſqꝫ in eīs querat niſi qd̓ artium eſt Quapropter mihi videtur primū operā dandū artibꝰ eſſe. vt ſūtfūdamēta omniū. ⁊ vbi pura ſimplexqꝫ veritas aperitur. Maxime hijs ſeptem quas p̄dīxi que tociꝰ philoſophie inſtrumenta ſūt.Deinde cetera quoqꝫ ſi vacat legātur. quiaaliqn̄ plus delectari ſolent ſerijs admixta ludecra ⁊ raritas precioſum facit bonū. ſic inmedio fabule curſim inuentam ſcientiā auīdius aliqn̄ retinemus. Verūtamē in ſeptemartibꝰ liberalibꝰ fūdamētum eſt. omnis doctrine que pre ceteris omnibꝰ habēde ſuntad manuꝫ. vtpote ſine quibus nilvalet autpōt diſciplina ſeu phīa explicare ⁊ diffinire.De COHeretiā arriEe quidē ita ſibi coherent ⁊ alter ius viciſſim rationibus indihgent. vt ſi vel yna defuerit. cetere philoſophum facere non poſſunt. Un̄ mihi errare vident̉. qui nō ꝯſiderātes talem in artibus coherētiaꝫ. quaſdā ſibiex hijs eligunt. Et ceteris intactis. in hijs ſepoſſe fieri perfectos putant.Unicuīqꝫ artiquod ſuum eſt tribuendum eſſe.T rurſus eſt alius error nō em̄multo minor iſto. quem ſūmoopere vitare oportet. ſunt enimequedam qui licet ex hijs que legenda ſunt. mihi pretermittunt. nulli tamēarti quod ſuum eſt. tribuere norunt. ſed inſingulis legūt omnes. In gramatica de ſylogiſmorum ratione diſputāt. In dyaleticacaſuales inflectiones iuquirunt. Et qd̓ magis irxiſione dignum eſt. in titulo totū lībrūlegunt ⁊ incepiunt ⁊ tercia lectione vix expediunt. non alios docent huiuſmodi. ſed oſtētant ſuam ſcientiam. Sed vt quales michitales omnibꝰ appareant attende ꝙͣ peruerſaſit hec ꝯſuetudo. cū profecto quantomagisſuperfiua. aggregaueris tanto minus ea que

li