poſtremum eſt virgilij vbi petifraſtice fletūdeſcribit.Criſticiam ⁊ merorem̄ proloquiiAugubri ducor ſpiritu. Triſtīcie inuoluorargumentis. Anxio pectori vix reſpirare datur. Nubilus eſt animus. nubila mens triſti deniqꝫ fato inceſſus ⁊ ꝯpreſſo corpore vbilibet. artus meror occupat. Ita doleo exanimo. vt quid agā mei inſcīuſ ſum. Eſt michi ex doloris ſarcina humeris meis graueiniectum pondus ſub quo quid reris: ac inceſſanter inumbratiles euaneſcere aurasDe irato animo exprimendoIraſcor ſine modulo Ita me impediuit irane quid loquar. ꝯſiderare queo Tanta mīchī ircepſit bilis. vt ip̄e fel credo totum effuderim. Mihi adeo feruens ⁊ repens ira ē.quā cū moderare neſciam. vſqꝫ membroꝝ titubacōnem ferre cū periculo cogor. Et cremes iratus tumido delitigat oreDe peſte ⁊ febribꝫexprimendisDira peſte abſummimur. Paſcit noſtros īnaturalis calor artus. Inclementia aeris īfeſtat nos plurimum. Borribili fato exponimur. Triduane febris igniculo vix deb̓achatū corpus traho Cottidiana febre īta laboro qui cottidie mihi videre videor mori.Infirmor adeo. mortemqꝫ vtinam vita cōmutarem. Paululum ītereſt viuus hic mortuo aſpectu (fortaſſe cūctis terrori) deābuloTanta febrium ſeuicia ꝯſtantiā ingruit. vtqui dolentibus medeatur profecto aut nullꝰeſt. Aut ſi qui fuerint niſi admodū pauci ⁊infideles. Ambulamus mortuo vultu. nampallor noſtris īſedit aſpectibus tenaciſſime.gene abeunt ī rugas. frōs demittīt̉ triſtiſqꝫmortis cogitacōne dependet. Tabeſſimusveluti heſternus flos. qui cū effloruit ſuumnitorem momentim amittit. Uadimus em̄hoc anno. quiqꝫ ſumus. nichil vite delibeaturi. quaſi leti ymago paratiſſima

De morteOꝙͣ ineffandum ⁊ perꝙͣ terribile: nedicam malum. ipſa mors ē. que hoc boni p̄ſefert qm̄ finis ſit ⁊ tranſactio. cuiuſuis duri ⁊ quod hic importunum accidere videat̉omnē ꝯſumat. Itaqꝫ exprime. id ē quodeſt mori. Mortem obijt Diē clauſit extremum. Soluit vniuerſe carnis debitum. Tenues euanuit in auras. Uitales reliquit autas Abijt quo nos omnes deus ⁊ naturaire formarunt. Ex hac luce migrauit. Extinctus eſt Nam iuuenes mori. ſenes vero extīgui certum eſt. veluti lichnus olei defectuefflammans tenuiter lampadem relinquit.Perſoluit morte. quod ad vitam ꝯceſſū eſt.hoc totum valet mortuus eſt.Quomo amenitatem loci ⁊ temporis deſcribemusIncanduit ſol. ſpirant venti leniter. pullulat omnis arbos. viridi gramineſcit tellusamictu proſiliunt flores. turgent inuite gemme. roſeo interlucet campus. aſpectui arridens. Remurmurat vnda. perſtrepūt demanantes limphe. Clangunt ſilue auium ſufurro. Iam iam īuuat ruſtīcatim arua luſtrare Quid obſtat. in ceſpite candidis ſuauijs. ⁊ amplexībꝰ. cetera que amor iubet furtim rapere.ſemis ⁊ loci imgportunitas atqꝫ imfecunditas.Abijt ſol ⁊ retroflexit curtū aureo ꝓuehēsorbitam. turbant maria venti. raucoſono decurrit turbidā palus. cuius ripe. nihil oblectam enti preſtant. Stat̉ celum nubulentumnimboſus derigat aer terras. minantur caſum ſcopuli. Silent valles niuoſi fumāt mōtes. albicant prata pruinis. ⁊ arbor ſuis nudata ſtat comis. Me tunc domi. cum meaamata. o lupiter ſinas quietum. At ſi quidexit. tu cupido perficeStudiū noſtrū exprimemusDa operā ſtudio. phīe. logice legibꝰ. Sūmo atqꝫ ardētꝭ conatu ſtudio īcūbo. Quot