Foſum. XLIX

qd̓ tēꝑis viuo phīe cōmunico. Horatī in poetria deſudo. Itaqꝫ me gero. vt qͦ tꝰ ſī ꝓrſꝰſiſto. philoſophie mācipatus. nedū dedicatꝰPeticōis preceptꝰIub et poſt multa. cuius res agi cepit. proſequi. Et primo volentes petere: hīs admonemus. ꝙ petant iuſta. paſſibilia ⁊ cum moderamine. ⁊ quid nos conſequemur. ſi quodpetimus. in nos cōfertur. quidque īs ex nobis recompenſe tulerit. proficuum eſt remunerare noſtros benefactores. Horum omnium Uirgilius teſtis eſt in primo eneid̓. vbiIuno ad eolum. Vt naues Enee perdat.Inducitur petere in hec verbaEole nanqꝫtibi diuum atqꝫ hominum rex. Et mulcerededit̉ fluctus ⁊ tollere vento (Ecce poſſibilitas) Cum addit. gens inimīca mihi tyrrenum nauigat equor. Ecce honeſtas ⁊ equitas. Nam iuſtum eſt petere auxilium cōtrainimicos. Modus vero petitionis exprimitur cum dicit. Diſyce corpora ponto. Remuneratīo. cum addit. ſunt mihi bis ſepteꝫpreſtanti corpore nymphe ⁊cͣ. Adde ꝙ omnis petitio fiat cum quadā humilitate. eſtoꝙ etiam ſuperior inferīorem petat Uirgiliꝰin primo eneid̓, teſtis eſt. vbi Iunonē cꝰ numen eolo maius eſt humilem inducit in peitione aput eolum. Idem de venere aputtcupidinem filium. Uirgilius ibidem teſtat̉Cautela eſt in petitione. ꝙ ſi inter amicosfruſtra nos petituros extimemus. cum tamēpauca ſperamus. magna petamus. eo facitiꝰminoribus contentemur. wilt dū habē mitforcht manttel vnd̓ rock. eē du dann lex hinweg geeſt. du nymeſt eē ein par hoſen fūtgut. Addunt pleriqꝫ ꝙ interdum. a quo petimus aput eundem noſtra que in eum beneficia contullmus. ſme arrogantia commemoremus. hoc ruſticitatis ⁊ puerilitatis eſtNam in hoc magis improperamus ⁊ animum abalienemus. quia ſic ſcribere videmur quadam obligatione nos? que petimꝰ:conſequi. Quale eſt illud Uirgilij in buco.Sepibus in noſtris paruaꝫ te roſcida mella ¶ Dux ego veſter eram) vidi cum matrelegentem. Alter ab vndecimo cum me iamacceperat annus. Iam fragiles poteram aterra contingere ramos. Ecce damō ad niſam. Ego credo hunc locum: quem iam dixilotum ſilendum. neqꝫ a doctis neqꝫ indoc-

tis: forte a tudibus ad ſimpliciſſimos ⁊ duros atqꝫ imperſuaſibiles dici ſolum. Verba Tulij. Unde Tulius ad Curionem. Ego ſi mea in te eſſent officia Curio tanta?quantomagis teipſo predicari ꝙͣ a mepon̄derari ſolent. Verecundius ad te ſiqua magna mihi res petenda eſſet: contenderem.Graue em̄ eſt pudenti petere aliquid magnum ab eo de quo ſe benemeritum putat̉.ne id quod petat exigere magis ꝙͣ rogare.Et in mercedis potius ꝙͣ beneficij loco connumetare videatur. Et aput Ther̄. perſonis vilibus. quia ſeruis beneficiorum inuiſa eſt commemoratio. Unde in andria Soſya ad Simonem contendit in hec verba.Nam iſtec commemoratio quaſi exprobratio eſt immemoris beneficij Ideꝫ agit parmeno ſeruus ad chereaꝫ in eunucho. Numab ignotis quid petamus Ita. que communia leuiſſima. puta amorem. ⁊ his ſimilia.Itaqꝫ noſtram (cum ſuorum laude) obijciamus ſeruitutem. eoſqꝫ magnifice comendamus. noſtram ⁊ perſonam ⁊ merita extenuando. Cetera pendent ex ſcribentis induſtria. Nam aput ignotos vtiqꝫ captāda eſtbeniuolentia. ⁊ a noſtra perſona ⁊ a rebusquas petimus. ⁊ ab ipſis ad quos ſcribimꝰExemplumwenceſtaꝰ Brach Ioanni Lantꝫ viro ſpectato ⁊ in. H. Prepoſito. S. p. d. Optīe virnō poſſuꝫ mei in te amoris ferre ſilentiū. nāquocūqꝫ verſor quītquid d̓r tu abſens magnam ẜmōis ꝑtem nobis ꝯſtītuis p̄ẜtim ſi virum cogitemꝰ qualem natura ꝓducere potuiſſet meliorem. quis erit. credis num quempiā te qui p̄ibit. Si reuoluende ſint tue dotes. illud egregiū hūanoꝝ actuū fulcimentūeloq̄tiā. puta. habes ita innatā (vt non ꝑuodicere poſſum). te tulionis creuiſſe ab exuuijs. Adde humanitatē qua te ꝯībus ita geris. vt niſi doctꝰ quis fuerit. ꝑſpicere n̄ poſſequem tibi in eximiū ceteris p̄poneres. Egoita tacitꝰ. dū tibi corā ſum tuā perro ꝑſonaꝫtuos mores. affabilitatē. ⁊ cū legalitatem video tuā. deberem admirari ingenij ꝓmptitudinem. excogi tacōnes deniqꝫ dū ſuades.qͣſi ludens in mediū. quid bn̄actitādū ſit cōſuil̓s. Perin̄ tuus wvenceẜ, te velis noliſyeſibi delegit. Cui ſua ꝯferat. deqꝫ tuis ſolidegaud̓at. cū ip̄m quē rogo habeas ꝯmendatū