Folium. XLVII.

aliquem. ac te plus am̄auetim. ſcio n̄eminē.Perpetuo te amore deuinco. Amo te mirūin mod̓ Et maxime te amo. credo tuliū nūꝙͣelocutū. Quia amor animi paſſio nō maxima d̓r. licet ſumma vel remiſſa probat̉. Itaqꝫ Summe te amo. cōſultus eſt dicere. Teveluti me amo. Te cū amo tū admixor plūrimū. Ecce oracō aucta ē. nā adml̓rari pluseſt. eo quod amamusCredere ſecretaquomodo exprimimusCredimus nāqꝫ ſecreta. cū nos noſtraqꝫ cōſilia reſqꝫ alterius fidei ⁊ animo cōmittimꝰQuod perinde ita dicitur. Me tibi credoMe meaqꝫ tibi ꝯmitto. Cui mea ꝯſilia. credam. preter te ſcio neminem. Me tibī ⁊ do⁊ cōmēdo. Tue ſpectute fidei. meuꝫ ſeſe corexplodit. Mea ꝯſilia tibi cōfero Mea ſecreta. tecum commutoNetinere ⁊ tacereſecretaEx te mihi commiſſa taceo. Tua ne foris ꝓdeant ꝯmiſſa imprimo. A te quod mihi clāculum dictum eſt. ſilencio demandabo Nichil in me rimarū erit. quominus ac velisſecreta ꝓfundā. Delicuit in me. quidquidtaciti peregiſti. Digito labellū ꝯpeſcā Qd̓quod latere velis non euociferabo Tacebodeniqꝫ omnia. ymmo ne quid foris efferāos opplebo ⁊cͣ.Quomodo proſperitate eloque.Uiuo aduerſitatibꝰ liber. proſpera me circūfulſit aura. Fortuna ridēti me adſpexit vultu. Omnia mihi proſpere ſpirant. Ad votainihi ſecūdant ſingula. vulgare huiuſ poſtremi eſt. mir gan all dingnach v illen. Quidem̄ eſt ſecūdare. hoc eſt proſpere. ⁊. vti optamus ſequi. Secūdus ior iſſimꝰ. id eſt fortunatus. fortunatior fortunatiſſimus UndeUirgilius. Dij cepta ſecundent.

Aduerſitatemedicemus.Nihil loci relictum eſt quo me cūqꝫ verterivbi non ad manum ſe obiectaret ⁊ ira. ⁊ inuidia ⁊ omnium maloꝝ facies. Torua fortune in me decubuit facies In me deſeuiūtinmici Pridie mors dira vitam mee vxori ademit. Hodie dū me per atrium ago facile caſu in planicie crus infregi. Dūqꝫ manibus ſemiiacerem innixus. lacertū eīuccturis auulſi. Stant foris. qui mihi mortē minitantur aufugere tempus monet. ſi nō advnum mihi exoſa eſſet felicitas. Quam cuꝫaliquo diliterē nuſꝙͣ tuta ſint. ymo omniapericulis referta. Sum mercator. ſiluarumme terretyaſtitas que latrones colligit ī meam mortem paratiſſimos. Sum preſbiter.Ire romā ob bn̄ficij gratiaꝝve appoſtolicarum impetrationem decreui. Itaqꝫ quā primum itineri accingor cadēs inſperato in p̄dones ſpolior percutior. ecce ꝙͣ letaliter vulneratus vix coronam gero capitis decus illeſum. Inter me ⁊ petrum (quē mihi amiciſſimum ſperabam) motis iurgijs ⁊ diu cōtentionibus oris. quoāduſqꝫ viſſim Cnī interuentus arbitrorū caſu oblatus eſſet) inmortē ꝯcertaſſemꝰ. Cetera ipſe imitareAlſu aūt letiaꝫproloquimurIngenti riſu plaudeo. Cachino īceſſabli ꝓuocor? Riſum ꝓdagaliſſime effundo. Fluūtex riſu gene hyāt labia. gannit guttur. ni ceſſarem prope ſplen effunderem. Letor admodum. Tibi bene eſſe letor. Me ꝙͣplurꝭmum gaudere ſcias. Non poſſū dicere quāta hylaritate afficōr. Inceſſabili gaudio ēmeus animus. Omnia iucūditer ꝟſo Quicquid ad manum eſt quantulacūqꝫ hoc ipſūqd̓ ſit letitia ſe dilatat Meꝰ vultus celarēnequit̉ eam quā animo gero letitiā ītricatāFletum efferemurOculi aquam ebuliunt. Oculi manāt in lacrimas. Inundat faciem fletus. Ioannestigauit trennis maxillas. Flet incōſolabiliter. Largo humectat flumine vultum. Hoc

h iij