Diſtin. I.

rū ſpeculatio ſtudioſa ac modeſta diuinā ſcripturā formā p̄ſcriptā ī doctrina tenere aduertet. De his gͦ nobis adituꝫ ad res dīnas aliqͣtenus ītelligēdas deo duce aꝑire volētibꝰ diſſerēdū ē. ⁊ prīo de rebꝰ: poſtea d̓e ſignis diſſeremus.¶ De rebus cōiter agit.¶ D gͦ in rebꝰ ꝯſiderādū ē: vt ī eodē aitAug. ꝙ res alie ſūt ꝗbꝰ fruēdū ē: alie¶Uꝗbꝰ vtēdū ē: alie q̄ fruūt̉ ⁊ vtunt̉. IlIle ꝗbꝰ fruēdū ē nos btōs faciūt: iſtisꝗbꝰ vtēdū ē tēdētes ad btītudineꝫ adiuuamur⁊ qͣſi adminiculamur vt ad illas res q̄ nos beatos faciūt ꝑuenire eiſqꝫ īherere poſſimꝰ. Resꝟo q̄ fruunt̉ ⁊ vtunt̉ nos ſumus qͣſi īter vtraſqꝫ ꝯſtituti ⁊ angl̓i ſcī. Frui āt ē amore īhererealicui rei ꝑꝑ ſeipſaꝫ. Vti ꝟo id qd̓ ī vſuꝫ venerit referre ad obtinēdū illud quo fruēdū ē: al̓sabuti ē nō vti. Nā vſus illicitꝰ abuſus vel abuſio dꝫ noīari. Res gͦ ꝗbꝰ fruendū eſt ſūt pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūs ſcūs. eadē tn̄ trinitas q̄dā ſūma res ēcōiſqꝫ oībꝰ fruentibꝰ ea: ſi tn̄ res dici dꝫ ⁊ nonreꝝ oīuꝫ cā: ſi tn̄ ⁊ cā. Nō .n. facile pōt īuenirinomen qd̓ tāte ꝯueniat excellentie: niſi qd̓ meliꝰ dr̄ trinitas h̓ vnꝰ deꝰ. Res aūt ꝗbꝰ vtenduꝫeſt mūdus eſt ⁊ ī eo creata. Un̄ Aug. in eodē.Vtendū ē hͦ mūdo nō fruendū: vt īuiſibilia deiꝑ ea q̄ facta ſunt ītellecta ꝯſpiciant̉ .i. vt d̓ tꝑalibꝰ eterna capiant̉. Iteꝫ ī eodeꝫ. In oībꝰ rebꝰille tm̄ ſūt ꝗbꝰ eſt fruendū q̄ eterne ⁊ īcōmutabiles ſt̓: ceteris aūt vtēdū eſt vt ad illaꝝ ꝑfruitionē ꝑueniat̉. Vn̄ Aug. ī li. io. de tri. fruimurcognitis in quibus ipſis ꝑꝑ ſe volūtas delectata cōquieſcit. Vtimur ꝟo eis que ad aliud referimus quo fruendum eſt.¶ Itē ꝗd īterſit īter frui ⁊ vti aliter qͣꝫ ſupra.Otādū ꝟo ꝙ idē Aug. ī lib. x. de tri.al̓r qͣꝫ ſupra accipiēs vti ⁊ frui ſic dicit. Vti ē aſſumere aliꝗd ī facultateꝫEvolūtatis. Frui āt ē vti cū gaudio: n̄adhuc ſpei: ſꝫ iaꝫ rei. Iōqꝫ oīs ꝗ fruit vtit̉. aſſumit .n. aliꝗd in facultatē volūtatis cū fine delectatōis: nō āt oīs ꝗ vtit̉ ⁊ fruit̉ ſi id qd̓ ī volūtatis facultatē aſſumit: nō ꝑꝑ ip̄m: ſꝫ ꝑꝑ aliud appetit. Et attende ꝙ Augu. vr̄ dicere illos fruitm̄ ꝗ ī re gaudēt nō iā in ſpe: ⁊ ita ī hac vita n̄videmur frui: ſꝫ tm̄ vti vbi gaudemus in ſpeꝫcū ſupra dcm̄ ſit frui eē amore īhere̓ alicui reiꝑꝑ ſe qual̓r etiam multi h̓ adherent deo.¶ Determīatio eoꝝ q̄ vn̄r ꝯͣria.Ec gͦ q̄ ſibi ꝯͣdice̓ vn̄r ſic d̓termīamꝰdicētes nos ⁊ h̓ ⁊ ī futuro frui: ſꝫ ibiꝓpͥe ⁊ ꝑfecte ⁊ plene vbi ꝑ ſpēꝫ vide-

bimus quo fruemur. h̓ āt dū in ſpe ābulamusfruimur ꝗdē: ſꝫ n̄ adeo plene. Vn̄ Aug. ī li. io.de tri. fruimur cognitis in ꝗbꝰ volūtas eſt ⁊c̄.Idē ī li. de doctrīa xp̄iana ait. Angeli illo fruētes iaꝫ btī ſunt quo ⁊ nos frui deſideramus: ⁊qͣꝫtū in hac vita iaꝫ fruimur vl̓ ꝑ ſpeculū vel inenigmate tāto nr̄aꝫ ꝑegrinatiōeꝫ ⁊ tolerabiliꝰſuſtinemus ⁊ ardētius finire cupimus.¶ Alia determinatio.Oteſt ēt dici ꝙ ꝗ fruit̉ ēt ī hac vita n̄tm̄ hꝫ gaudiū ſpei: ſꝫ ēt rei: qꝛ iā delel ctat̉ in eo qd̓ diligit. ⁊ ita iā rē aliqͣtenus tꝫ. Cōſtat gͦ: qꝛ deo debemus frui nō vti.Illo .n. vt Aug. ait frueris quo efficeris btūs⁊ ī quo ſpē ponis vt ad id ꝑuenias. De hoc ētidē ait ī li. de doctrīa xp̄iana. Dicimꝰ ea re nosfrui quā diligimus ꝑꝑ ſe. ⁊ ea re nobis fruēdūeē tm̄ qͣ efficimur btī: ceteris ꝟo vtēdū: freq̄nter tn̄ dr̄ frui cū delectatōe vti. Cū .n. adeſt qd̓diligit̉ ēt delectatōeꝫ ſecū gerit. ſi tn̄ ꝑ eā trāſieris ⁊ ad illud vbi ꝑmanēdū eſt eā retuleris vteris ea ⁊ abuſiue n̄ ꝓprie diceris frui. Si ꝟo īheſeris atqꝫ ꝑmāſeris finē ī ea ponēs leticie tue.tūc ꝟe ⁊ ꝓprie dicēdus ēs frui: qd̓ n̄ ē faciēdūniſi ī illa trītate .i. ī ſūmo ⁊ īcōmutabili bono.¶ Utꝝ hoībꝰ ſit fruēdū vel vtendum.IUm āt hoīes ꝗ fruunt̉ ⁊ vtunt̉ alijsrebꝰ res aliq̄ ſint: q̄rit̉ vtꝝ ſe frui debeant: an vti an̄ vtrūqꝫ. Ad qd̓ ſic reAſpōdet Aug. ī lib. de doctrīa xp̄iana.Si ꝑꝑ ſe hō diligēdus ē fruimur eo. ſi ꝑꝑ alid̓vtimur eo. vr̄ aūt mihi ꝑꝑ aliud diligēdus. qd̓.n. ꝑꝑ ſe diligēdū ē ī eo ꝯſtituit̉ vita btā: cuiꝰ ētſpes hͦ tꝑe ꝯſolat̉. In hoīe āt ſpes ponenda nōeſt: qꝛ maledictꝰ ē ꝗ hͦ facit. gͦ ſi liꝗde aduertasnec ſeip̄o ꝗſqͣꝫ frui dꝫ: qꝛ n̄ dꝫ ſe dilige̓ ꝑꝑ ſe: ſꝫꝑꝑ illd̓ quo fruēdū ē. Huic at ꝯͣriū vr̄ qd̓ apl̓sad Philemonē loq̄ns ait. Ita fr̄ ego te fruar īdn̄o: qd̓ ita determīat Augu. Si dixiſſꝫ tm̄ tefruar ⁊ n̄ addidiſſꝫ ī dn̄o: videret̉ finē dilectionis ac ſpem ꝯſtituiſſe ī eo. Sꝫ qꝛ illd̓ addidit īdn̄o ſe finem poſuiſſe eodēqꝫ frui ſignificauit.Cuꝫ .n. vt idē Augu. ait. homīe in deo fruerisdeo potius qͣꝫ homine frueris.¶ Querit̉ vtꝝ deus fruat̉ an vtat̉ nobis.Ed cū deꝰ diligat nos vt frequenterſcriptura dicit: q̄ eiꝰ dilectiōeꝫ erganos ml̓tū cōmēdat: q̄rit Aug. qūo diFAligit: an vt vtens an vt fruens: ⁊ ꝓcedit ita. Si fruit̉ nob̓ eget bono nr̄o: qd̓ nemoſanus dixerit. ait .n. ꝓph̓a. Bonorū meoꝝ nōindiges. omne eniꝫ bonū noſtrum vel ipſe eſt