Diſtin. XLVI.Queſtio. I.

142

Iv¶ Ꝙ in deo nō eſt cā vt ſit homo deterior.Einde ideꝫ auguſtinus q̄rens ꝗd ſitcauſa vt homo ſit deterior: ī deo nōeſſe aſſerit in eodeꝫ lib. ſic dicēs. VtIſit homo deterior: aut in ip̄o eſt: autin alio: aut in nihilo. Si in nihilo: nulla cauſaeſt. Si in alio: aut in deo: aut in alio quolibethomine: aut in eo qui neqꝫ deꝰ neqꝫ homo ſit.Sed nō in deo. Bonoꝝ enī deꝰ tm̄ cā eſt: ergo aut in hoīe eſt: aut ī eo qd̓ neqꝫ d̓s neqꝫ hō:aut in nihilo. Et ex his aperte oſtēdit̉ ꝙ nō eſtbonum vt ſit homo deterior: qꝛ non eſt deuseius rei cauſa: qui tm̄ cā bonoruꝫ eſt. Et ſi nōeſt bonum vt homo fiat deterior: nō eſt ergobonum vt ab eo fiat malum: nō ergo vult deꝰvt ab eo fiat malum.¶ Aliter ꝓbat ꝙ deo auctore nō fiūt mala.Teꝫ aliter etiā oſtēdit̉ ꝙ deo auctore .i. volēte non fiūt mala: qꝛ ip̄e nō ēcauſa tendendi ad nō eē. Tēdere .n.Lad nō eſſe malum eſt. Ipſe auteꝫ auctor mali non eſt. Tendit vero adnō eſſe qui operat̉ malum: nō ergo deo auctore eſt ꝙ aliquis operat̉ malum. Non eſt ergobonum ꝙ aliquis operat̉ maluꝫ: quia tm̄ bonideus auctor eſt. Hoc aūt Auguſti. in eodē lib.aperte explicat ita dicēs. Qui oīum q̄ ſunt auctorē: ⁊ ad cuiꝰ bonitatē id ꝑtinet vt ſit oē qd̓eſt: boni tm̄mō cā eſt. Quocirca mali auctornō eſt: ⁊ iō ipſe ſūmū bonuꝫ eſt: a quo in nullodeficere bonū ē: ⁊ malū ē deficere. Non ē gͦ cādeficiēdi .i. tēdēdi ad nō eē ꝗ vt ita dicā eſſendicā ē: qꝛ oīuꝫ q̄ ſūt aucͣtor ē: qͥ inqͣꝫtum ſūt: bonaſūt. Ecce aꝑte habes ꝙ deficere a deo ꝗ ſūmūē bonū: malū ē. Mala ergo facere maluꝫ ē: nōergo deo auctore vel volente mala fiunt.¶ Obiectio quorūdaꝫ ſophiſtica qua probarenitunt̉ ex deo eſſe ꝙ mala fiant.Am ſufficienter oſtenſuꝫ eſt: ꝙ deoauctore nō fiunt mala. Quidā tamēſophiſtice īcedētes: ⁊ ideo deo odi☞Abiles probare conant̉ ex d̓o auctoreeſſe ꝙ mala fiunt hoc mō. Ꝙ mala fiunt verūeſt: Oē aūt verū qd̓ eſt: a veritate eſt q̄ deꝰ ē.A deo ergo eſt ꝙ mala fiunt. Ꝙ aūt oē verū adeo ſit cōfirmāt auctoritate Aug. in li. lxxxiij.queſtionū ita dicētis. Oē verū a veritate verūeſt. Eſt aūt veritas deꝰ. Deū gͦ hꝫ auctoreꝫ oēverū. Eſt aūt veꝝ ꝙ mala fiunt vel ſunt. Deoergo auctore eſt ꝙ ſunt vel fiunt mala.¶ Reſponſio vbi concedit omne verum eſſe adeo: ⁊ ſophiſma aperit.

Uibꝰ facile ē nob̓ rn̄de̓: ſꝫ īdignū rn̄ſiōe vr̄ qd̓ dn̄t. Oē nāqꝫ veꝝ a d̓o ē:vt ait aug. cui ꝯſonat amb̓. ꝗ tractāsEIilld̓ ꝟbū apl̓i. Nemo p̄t dice̓ dn̄s Ieſus: niſi ī ſpū ſcō. dic̄: ꝙ oē veꝝ a quocūqꝫ dr̄aſpi. ſcō ē. Cū itaqꝫ veꝝ ſit ꝙ mala fiūt: hͦ veꝝ qd̓dr̄ illa locutōe .ſ. mala fiūt: a d̓o ē: ſꝫ nō īde ſeꝗt̉ꝙ a d̓o ſit vt mala fiāt. Si .n. hͦ diceret̉: auctormaloꝝ deus eē ītelligeret̉: qd̓ ex ſil̓i manifeſtefalſuꝫ oſtenderet̉. Deꝰ gͦ ꝓhibet furtū fieri: ſꝫfurtū fieri veꝝ eſt. ergo ꝓhibet veꝝ: nō ſeꝗt̉.¶ Parteꝫ q̄ſtionis approbat illoꝝ: qui dicuntdeum nō velle mala fieri.¶ Ec igit̉ ⁊ alia hmōi īania relinquētes:p̄miſſe qōnis parti ſaniori fauentes: q̄ſcōꝝ teſtimonijs pleniꝰ approbat̉: dicamus deum non velle mala fieri: nec tn̄ vellenō fieri: neqꝫ nolle fieri. Omne gͦ qd̓ vult fieri:fit: ⁊ oē qd̓ vult nō fieri: nō fit. Fiunt aūt multa q̄ nō vult fieri: vt omnia mala.¶ Diuiſio textus.Oſtquā delerminauit de volūtate diuiLna ꝗd ſit ⁊ quot modis dicat̉. h̓inꝗrit de efficacia ipſiꝰ. Et diuidit̉ ī ꝑtes duasIn pͥma mouet qͣſdā qōnes de ꝗbuſdā q̄ vidētur dīnā volūtatē on̄dere īefficacē. In ſcd̓a on̄dit ip̄aꝫ eēefficacē in oībꝰ. 47. di. (Uolūtas ꝗppe dei ⁊c̄.) Prīa ꝑsdiuidit̉ in duas ẜm duo q̄ pn̄t dīnā volūtatē īefficacemon̄dere: vl̓ ꝙ nō fiat qd̓ vult: vl̓ ꝙ fiat qd̓ nō vult. In pͥª gͦꝑte ꝑtractat qōnē hāc. Utꝝ aliꝗd velit fieri qd̓ non fiat.In 2ª vtꝝ aliꝗd fiat qd̓ nō velit. ibi. (Iōqꝫ cū cōſtet oīabona ⁊c̄. Circa pͥᵐ duo facit. Prīo mouet dubitationēex duabꝰ aucͣtatibꝰ. 2º. exponit eas. ibi. Sꝫ audiamusſol̓onē ⁊c̄.) Iōqꝫ cuꝫ ꝯſtet ⁊c̄.) Hic ꝑtractat ſcd̓aꝫ qōnēinquirēdo vtrū d̓s nō velit vl̓ velit mala fieri: q̄ tn̄ fiunt.Circa hͦ tria facit. Primo mouet qōneꝫ ⁊ ponit diuerſasopīones. 2º. ꝓſequit̉ eas. ibi. (Qui .n. dn̄t deum ⁊c̄. ) 3º.eligit vnam illaꝝ. ibi. Hec igit̉ ⁊ alia ⁊c̄. Circa 2ᵐ duofac̄. Prīo ꝓſequit̉ pͥma opīonē ponēdo duas rōnes eius.2º ꝓſequit̉ ſcd̓am opīonē. ibi. Illi v̓o ꝗ dicūt ⁊c̄. Circa hͦ tria facit. pͦ on̄dit qūo ẜm hāc opīonē rn̄det̉ ad rōnes pͥme opīonis. 2º. inducunt̉ rōnes ad opīonē ſcd̓am.ibi. Siquis igit̉ diligēter ⁊c̄. 3º. excludit quādā ſophiᵉªᵐobiectionē ꝯtra hāc opinionē. ibi. (Iam ſufficiēter oſtēſum eſt.) Circa pͥᵐ duo facit. Prīo ponit̉ ſol̓o rōnis pͥme.2º. ſcd̓e. ibi. (Qd̓ āt ait Aug. ⁊c̄.) Siꝗs igr̄ diligēter ⁊c̄)Hic ponit rōnes ꝓ ſcd̓a opinionē. Et diuidit̉ in ꝑtes tresẜm tres rōnes. 2ª incipit. ibi. (Deinde idē Augu. ⁊c̄.) 3ºibi. (Itē aliter on̄dit̉ ⁊c̄.)Queſtio.FIc querunt peꝰ oēs hoīes ſaluosquatuor. Prīo vtrūfieri velit. 2º. vtꝝ mala fieri ſit bonum. 3º.vtrum malum ſit de ꝑfectiōe vniuerſi. 4º.vtꝝ deus mala fieri velit.I.¶ Utꝝ deꝰ velit oēs homines ſaluos fieri.ſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ d̓s oēsO primum pomīes ſaluos fieri velit. Prīo ꝑ aucͣtatē apl̓i: q̄ ēt in lr̄a īducit̉: q̄ ēpͥme Thy. 2. vult oēs hoīes ⁊c̄. ¶ Si dicasꝙ vult voluntate ꝯditionata ⁊ nō abſoluta.