Diſtin. XLVI.

141

a veritate deuiauerunt dicentes deum multavelle fieri que nō fiunt. Sed nō eſt intelligēdūea ratiōe illud eſſe dictuꝫ quaſi deus vellet aliquos ſaluari ⁊ non ſaluētur. Quis eniꝫ taꝫ impie deſipiat: vt dicat deuꝫ malas hominū volūtates quas voluerit ⁊ quādo voluerit ⁊ vbivoluerit in bonuꝫ nō poſſe conuertere? Nō ēvtiqꝫ veruꝫ quod in pſal. dicitur. Quecūqꝫ voluit fecit: ſi aliqua voluit ⁊ nō fecit: ⁊ qd̓ ē īdignius ideo nō fecit: quoniaꝫ ne fieret qd̓ volebat oīpotēs: voluntas hoīs īpediuit. Ideoqꝫcuꝫ audiuimus ⁊ in ſacris litteris legimꝰ ꝙ velit oēs hoīes ſaluos fieri: nō tn̄ ideo debemusoīpotētiſſime dei volūtati aliquid derogare: ſꝫita intelligere qd̓ ſcriptuꝫ eſt. Vult oēs hoīesſaluos fieri: tanquā diceretur nullū hoīeꝫ fieriſaluuꝫ niſi quē ſaluuꝫ fieri ipſe voluerit: non ꝙnullus ſit hoīuꝫ niſi queꝫ ſaluuꝫ fieri velit: ſꝫ ꝙnullus fiat ſaluus: niſi quē velit ſaluari: ⁊ iō rogandus eſt vt velit: qꝛ neceſſe eſt fieri ſi voluerit. Nō eſt enī credēdus oīpotēs aliꝗd voluiſſe fieri qd̓ factū nō ſit. Sic etiaꝫ ītelligit̉ illud.Illuminat oēꝫ hoīeꝫ veniētē in hūc mūduꝫ: nōquia nll̓s hoīuꝫ eſt qui non illuminet̉: ſed quianiſi ab ipſo nullus illuminatur. Poteſt ⁊ aliomodo illud intelligi: dū tamē credere non cogamur oīpotenteꝫ aliꝗd fieri voluiſſe: factūqꝫnō eſſe: qui ſine vllis ambiguitatibus ſicut ī celo ⁊ in terra: ſicut veritas cantat oīa quecūqꝫvoluit fecit: profecto facere non voluit quecūqꝫ nō fecit. Ex his aperte oſtēditur ꝙ deus eavolūtate que ipſe eſt nō vult aliꝗd fieri qd̓ nōfiat: neqꝫ nō fieri quod fiat.¶ Utꝝ mala dei volūtate fiant an eo nolēte.Deoqꝫ cuꝫ conſtet omnia bona quefiunt eius fieri voluntate q̄ fieri nollet nullatenus fierent: recte queri ſoAAlet. Vtrum ⁊ mala oīa que fiunt .i.peccata dei fiant voluntate an nolēte eo fiant?Super hoc diuerſi varia ſentiētes ſibi cōtradicere inueniūtur. Alij .n. dicunt̉ ꝙ deus vultmala eſſe vl̓ fieri: nō tn̄ vult mala. Alij vero ꝙnec vult mala eē nec fieri: in hoc tn̄ cōueniūt ⁊hi ⁊ illi: ꝙ vtiqꝫ fatēt̉ deū mala nō velle. Vtriqꝫ vero rōnibus ⁊ auctoritatibꝰ īnitunt̉ ad muniēdaꝫ ſuaꝫ aſſertioneꝫ.¶ Quare dicunt quidam deuꝫ velle mala eſſevel fieri.Ui eniꝫ dicunt deuꝫ mala velle eſſevl̓ fieri: ſuaꝫ his modis muniūt intēItioneꝫ. Si eniꝫ īquiunt mala nō eſſevl̓ nō fieri vellet: nullo modo eſſent vl̓ fierent:

quia ſi vult ea nō eſſe vl̓ nō fieri: ⁊ nō poteſt idefficere .ſ. vt nō ſint vl̓ nō fiant: voluntati eius⁊ potētie aliquid reſiſtit: ⁊ nō eſt omnipotēs:quia nō poteſt omnē qd̓ vult ſed īpotens ē ſicuti ⁊ nos ſumus: qui quod volumus quādoqꝫ nō valemus. Sed quia omnipotēs eſt ⁊ innullo īpotens certuꝫ eſt nō poſſe fieri mala vl̓eſſe: niſi eo volente. Quomodo eniꝫ inuito eo⁊ nolente poſſet ab aliquo maluꝫ fieri: cuꝫ ſcriptum ſit: voluntati eius quis reſiſtet? Supraetiaꝫ dixit Auguſtinus: quia neceſſe eſt fieri ſivoluerit. Sed vult mala fieri aut nō fieri. Sivult nō fieri nō fiunt. fiūt auteꝫ: vult ergo fieri. Itē bonuꝫ eſt mala eſſe vl̓ fieri: alioquin ſūme bonus nō ꝑmitteret ea fieri. Vnde Augu.in ench. Quauis ea inquit que mala ſunt īquātuꝫ mala ſunt: nō ſunt bona: tn̄ vt nō ſolū bōa:ſed etiaꝫ ſint ⁊ mala bonuꝫ ē. Naꝫ niſi eēt hocbonuꝫ: vt eſſent ⁊ mala: nll̓o mō eſſe ſinerēturab oīpotēti bono: cui proculdubio qͣꝫ facile ēqd̓ vult facere: taꝫ facile eſt qd̓ nō vult eſſe nōſinere. Hec niſi credamus ꝑiclitat̉ noſtra ꝯfeſſio qua nos in pr̄eꝫ oīpotētē credere ꝯfitemurEcce hic aperte habes ꝙ bonuꝫ eſt mala eſſe:oīs autē boni deus auctor eſt qui vl̓t omne bonuꝫ eē qd̓ eſt. Cuꝫ ergo bonū ſit mala fieri vl̓eē: ergo ⁊ mala vult fieri vl̓ eē. His atqꝫ alijshuiuſmodi rōnibus ⁊ auctoritatibꝰ vtūtur quidicūt deū velle mala eē vl̓ fieri.¶ Hic ponit rōnes illoruꝫ qui dicūt dei volūtate nō fieri mala vl̓ nō eſſe.Lli vero qui dicunt dei voluntatemala nō fieri vl̓ nō eē: inductiōibusp̄miſſis ita rn̄dēt: dicētes deum necvelle mala fieri nec velle nō fieri vl̓nolle fieri: ſꝫ tm̄ nō velle fieri. Si enim velletea fieri: vl̓ eē: faceret vtiqꝫ ea fieri vl̓ eē. Et itaeēt auctor malorum. Non eſt autē auctor malorum: vt ſanctoruꝫ ꝓteſtant̉ auctoritates: nōergo eius volūtate fiunt mala. Item ſi nolletmala fieri vl̓ vellet nō fieri: ⁊ tamē fierēt: oīpotēs nō eēt: cum eius volūtas humane volūtatis effectu īpediret̉. Ideoqꝫ nō cōcedūt deumvelle mala fieri: ne malorum auctor ītelligat̉:nec cōcedūt eū velle mala nō fieri: vl̓ nolle fieri: ne īpotēs eē videat̉: ſꝫ tm̄ dicūt euꝫ nō vellemala fieri: vt nō aucͣtor ſꝫ ꝑmiſſor maloꝝ mōſtret̉. Un̄ ⁊ euāgeliſta vbi on̄dit deuꝫ auctorēeē oīum bonoruꝫ dicēs. Oīa ꝑ ip̄ꝫ facta ſunt.conſequēter malorum auctore eē negat di. Etſine ipſo factū ē nihil. i. pctm̄. Nō dixit ꝑ deuꝫfactuꝫ eē vl̓ eo nolēte ⁊ inuito: ſꝫ tm̄ ſine eo. i.