Diſtin. XLI.Queſtio I.

13 1

Iquorūdā: vr̄ ꝙ electio p̄deſtinationē nō p̄cedat ẜꝫ rōnēſꝫ ſit idē ſibi. ¶ Pͣ. electio p̄ſupponit diuerſitatē in eis īter q̄ eſt electio: ſꝫ diuerſitas q̄ ē in hoībꝰ ad ꝯſecutioneꝫfinis ē ꝑ effectū p̄deſtinatiōis .i. ꝑ gr̄am. gͦ vr̄ ꝙ electio ētp̄deſtinationē ſequat̉ ẜm rōnē. ¶ Pͣ. vocatio ſeꝗt̉ p̄deſtinatōeꝫ: vt hr̄ Ro. 8. Quos p̄deſtinauit hos ⁊ vocauit:ſed vocatio videt̉ ideꝫ eſſe electioni: quia qd̓ eligitur adaliquid videt̉ quodāmō vocari in illud. gͦ videtur ꝙ electio predeſtinationem ſequatur.Sed contra mē on̄dit: ſꝫ p̄deſtīatio ſeꝗt̉ dilectiodilectio p̄ſuppōit electōeꝫ ſic̄ ip̄ꝫ nonem: qꝛ nō p̄parant̉ bona niſi eis quidiliguntur. ergo videtur ꝙ p̄deſtinatio electionē ſequatur.dd̓m: ꝙ p̄deſtīatio ⁊ electio adduntReſponde C aliad ſupra p̄ſcīaꝫ ſic̄ diſpō ⁊ ꝓuidētia: vt ītelligat̉ ꝙ ſic̄ diſpō ⁊ ꝓuidētia ſe hn̄t reſpcū oīumcōiter: ita electio ⁊ p̄deſtinatio reſpectu hoīum. vn̄ ſicutꝓuidentia addit ſupra diſpōnē: ita p̄deſtinatio ſupra electionē. Qd̓ ſatis pꝫ ex his q̄ ſupra dicta ſunt. Dictū eſt .n.ꝙ diſpō dīna attēdit̉ in ordinatōe ꝑtiū vniuerſi adīuicē⁊ ad finē: ẜm ꝙ vna naͣ alij p̄fert̉ ex ordīe dīne ſapīe. Simil̓r eſt in electiōe. Ipſa .n. dīna ordinatio qͣ quedā alijsp̄ferunt̉ ad ꝯſequēdā beatitudinē electio dr̄. Prouidentia aūt attēdit̉ in collectiōe eoꝝ: ꝑ q̄ res attingūt finē: ⁊ īapplicatiōe ad finē. Simil̓r p̄deſtinatio attēdit̉ in hoc ꝙelectis p̄parant̉ bona gr̄e ⁊ bona gl̓ie: ꝗbus applicant̉ adfinē. ⁊ hͦ pꝫ ēt ex mō loquēdi ēt ꝯſueto. Sicut .n. dicimusdiſponi res. ꝓuideri aūt tā res ipſas qͣꝫ ēt ea q̄ rebꝰ ꝯferūtur in finē ordinātia. Ita ēt electio ꝓpe eſt hoīum: ſꝫ predeſtinatio tā hoīum qͣꝫ ēt eoꝝ q̄ eis cōferunt̉. nō .n. dr̄ ꝙgr̄a eligat̉ homini. dr̄ tn̄ ꝙ gra p̄deſtinat̉ homini.Ad primum tatis abſolute: ſꝫ in ordīe ad ītellegͦ dd̓m ꝙ electio nō eſt actꝰ volunctū ordinātē: ſicut ph̓s ibidē īnuit. Predeſtinatio aūt dicit actū volūtatis abſolute ꝗ ꝯſequit̉ ordinē iſtū. Electio.i. dīna eſt qͣ aliꝗ ex ordīe ſue ſapīe ordinant̉ ad finē beatitudīs: ſꝫ p̄deſtinatio eſt ẜm ꝙ p̄parant̉ eis ea q̄ ꝑducūtin finē. ⁊ iō ſicut volūtas ordinās ī finē p̄cedit actu volūtatis p̄parātis ea q̄ ducūt in finē ita electio p̄deſtinatōeꝫp̄cedit. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m: ꝙ electio dīna nō p̄exigit diuerſitatē gr̄e: qꝛ hͦ electionē ꝯſeꝗt̉: ſꝫ p̄exigit diuerſitatē naͣe īdīna cognitiōe: ⁊ facit diuerſitatē gr̄e ſicut diſpō diuerſitatē naͣe facit. ¶ Ad 3ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ vocatio ſꝑ ē tꝑalis: qꝛ ponit adductionē quādā ad aliꝗd. Et iō eſt q̄dā vocatio adeſſe ꝑ creationē: cui vt dcm̄ ē: nō rn̄det eterna electio. vn̄dr̄ Ro. 4. ꝗ vocat ea q̄ nō ſunt ⁊cͣ. Et eſt q̄dā vocatio tꝑalis ad gr̄aꝫ: cui rn̄det ⁊ electio tꝑalis ⁊ eterna. h̓ aūt vocatio ē vel īterior ꝑ īfuſionē gr̄e: vel exterior ꝑ vocē p̄dicatoris. Interior aūt vocatio ⁊ tꝑalis electio ad gr̄aꝫ ſemꝑſunt ſil̓: ſꝫ differūt ẜm rōnē: qꝛ electio īquātuꝫ dicit ſegregationē reſpicit terminū a quo. vocatio aūt terminuꝫ adquē magis: ſꝫ differt a iuſtificatōe ẜꝫ rōnē: qꝛ vocatio ꝑtinet ad motū naͣe ꝓficiētis ī gr̄am: ſꝫ iuſtificatio reſpiciteē ꝯn̄s terminū motꝰ ẜꝫ ꝙ gr̄a facit iuſtū eē. De dilectōeāt qūo ſe hꝫ ad electōeꝫ ⁊ p̄deſtinatōeꝫ ꝑtinet ad 3ᵐ libꝝvbi agit̉ de dilectōe qͣ d̓s diligit creaturā. 32. diſtin.¶ Utꝝ p̄ſcīa meritoꝝ ſit ca p̄deſtinationis. III.Einde querit rū ſit cā p̄deſtinavtꝝ p̄ſcīa meritotiōis: ⁊ vr̄ ꝙ ſic. Primo ꝑ glo. Ambro. q̄ hr̄ ſuer epl̓am ad Ro. vbi h̓ v̓ba ex ꝑſona dei ꝓīponit. Dabo illi gr̄aꝫ quē ſcio ad me toto corde poſt errorē reuerſuꝝ: ſꝫ ꝓpoſitū dādi gr̄am dr̄ p̄deſtinatio. gͦ vr̄ ꝙ p̄ſcīam meritoꝝ p̄ſupponat. ¶ Pͣ. volūtasdei p̄deſtinātis iniuſta eē nō pōt: ſꝫ ad iuſticiā diſtributi-

uam ꝑtinet vt inequalia nō niſi inequalibꝰ tribuant̉: cūhoīes nō ſint īequales ad ꝑceptionē gr̄e: niſi ꝑ aliqͣ oꝑaipſoꝝ vel alioꝝ cū ex naͣ oēs hēant capacitateꝫ gr̄e vr̄ ꝙp̄ſcīa opeꝝ ſit cā p̄deſtinatiōis. ¶ Pͣ. in p̄ſcīa operū duoſunt. Unū eternū .ſ. dei ſcīa: ⁊ vnū tꝑale .ſ. oꝑa p̄ſcita. Similiter in p̄deſtinatiōe duo ſunt. vnū eternū .ſ. voluntasdīna: ⁊ alteꝝ tꝑale .ſ. collatio gr̄e. Sꝫ eternū qd̓ ē in p̄ſcīaeſt pͥus rōne ⁊ quodāmō cā eiꝰ qd̓ eſt in p̄deſtīatōe: qꝛ volūtas p̄ſcīaꝫ p̄ſupponit. ſil̓r tꝑale eſt aliquo mō cā tꝑalis.qꝛ opꝰ quo iſte ſe p̄parauit ad gr̄am eſt aliqͣ cā ad minꝰ ſicut diſpō maͣlis ad acceptiōeꝫ gratie ⁊ opꝰ informatū gr̄aeſt cā meritoria gl̓ie. gͦ vr̄ ꝙ p̄ſcīa operū ſit cā p̄deſtīationis. ¶ Pͣ. p̄deſtinatio p̄ſupponit electōeꝫ: ſꝫ electio alicꝰab aliquo nō ē niſi ꝑꝑ aliqͣꝫ idoneitatē maiorē ad cōſecutionē finis. hͦ aūt nō pōt eē niſi ꝑ maiorē p̄parationeꝫ adgr̄am q̄ ꝑ oꝑa fit. gͦ vr̄ ꝙ p̄deſtinatio p̄ſupponat p̄ſciētiaꝫopeꝝ. ¶ Pͣ. p̄deſtinatio ē volūtas ſalutis hoīs nō tm̄ vtītelligat de volūtate an̄cedēte: qꝛ hac volūtate vult oēshoīes ſaluos facere: vt dicit Dama. ſed de volūtate cōſequēte: cū igit̉ volūtas cōſequēs reſpiciat merita vr̄ ꝙ p̄ſciētia meritoꝝ ſit cauſa predeſtinationis.Sed contra ꝯebitū ⁊ nō oīno gratuitū: ſꝫ p̄deſtīaoē illd̓ qd̓ reſpicit meritū ē aliqͦ mōtio ē ex gratuita volūtate quā nulla merita aduocāt: vtdicit Augu. gͦ vr̄ ꝙ p̄ſcīa meritoꝝ nō ſit cā p̄deſtinatōis.¶ Pͣ. ad idē eſt totū qd̓ in lr̄a adducitur.dd̓m: ꝙ p̄ſcīa meritoꝝ vel aliquoꝝReſpondeo opeꝝ nullo mō ē eā p̄deſtinatōis diuine: qd̓ pꝫ ſi ꝯſideret̉ totū id qd̓ in p̄deſtīatiōe ē de eēntia ipſiꝰ: ſꝫ nihil ꝓhibet illud qd̓ eſt effectus p̄deſtinationis .ſ. gr̄a ⁊ gl̓ia q̄ obliq̄ ponunt in eiꝰ diffinitiōe hēre aliquā cām ex ꝑte nr̄aꝝ oꝑationū. De eēntia .n. p̄deſtinationis eſt preſciētia ⁊ volūtas ſalutis aliquoꝝ. Scīa aūt deſalute eoꝝ nō cātur a ſcīa operū aliquoꝝ: qꝛ ip̄e nō venitin cognitionē effectus ꝑ cām ſꝫ ꝑ ſeip̄m. Un̄ nō pōt dici īeo: ꝙ ipſe ſcit hͦ qꝛ ſcit cām hꝰ: ſꝫ īquātū ītuet̉ eēntiā ſuaꝫq̄ ē oīum ſil̓itudo videt vnūqd̓qꝫ in ſe: tā cāꝫ qͣꝫ cātū. Similiter ēt volūtas ſua cū ſit libera magis ēt qͣꝫ aliqͣ volūtas nō hꝫ cām: niſi finē volūtatis ſue. finis aūt volūtatisſue eſt ſua bonitas q̄ eſt ipſemet. vn̄ dr̄ cōiter ꝙ d̓s vultꝰhͦ ꝑꝑ bonitatē ſuā: nō qꝛ ſciuit hͦ: vel qꝛ hͦ factū eſt. Sedtn̄ effectꝰ volūtatis eiꝰ .ſ. ip̄m volitū ordinatū ad bonitatē ſuā pōt ꝓcedere ex aliqͣ cā quā deꝰ p̄ſciuit ab eterno ⁊iſtū ordine cāe ad cātū deꝰ vult: ⁊ vult ꝙ effectꝰ ſit qꝛ cāeſt. nō aūt ita ꝙ cālitas referat̉ ad volūtatē ſꝫ ad volitū:⁊ iſta cā voliti nō volēdi dr̄ rō q̄dā volūtatis ex ꝑte effectus. Sꝫ h̓ cā in ꝗbuſdā hꝫ cōpletā rōnē cāe ⁊ ſufficiēterīducit effectū: qn̄qꝫ v̓o eſt tm̄ diſpō. Ita ēt ad duplicē effectū p̄deſtinatiōis diuerſimode ſe hꝫ nr̄a oꝑatio: qꝛ opꝰmeritoriū īformatū gr̄a eſt cā meritoria gl̓ie: ſꝫ opus bonum p̄cedēs gr̄am nō eſt cauſa meritoria eius: ſꝫ ſolū diſpoſitio q̄dā. Un̄ pꝫ ꝙ p̄deſtinatio cām nō hꝫ: ſꝫ hꝫ rōneꝫex parte effectꝰ ẜm quā rōnalis ⁊ iuſta dr̄.Ad priMu) gnat̉ ꝙ opꝰ nr̄m ſit cā volūtatis diuigͦ dd̓m: ꝙ in illis v̓bis Ambr. nō deſine: neqꝫ ēt ꝙ ſit cā ipſiꝰ dationis gr̄e: ſꝫ ſolū diſpō q̄dā: vthͦ ītelligat̉ nō de oꝑe ſequēte gr̄am ꝙ virtutē merēdi hꝫa gr̄a: ⁊ neqꝫ cā eiꝰ eſt: neqꝫ diſpō ad ipſam: ſed de oꝑe p̄cedente qd̓ eſt diſpō ad gr̄am. Illi .n. deus ꝓponit gratiamīfundere quē p̄ſcit ſe ad gr̄am p̄paratuꝝ: nō tn̄ ꝑꝑ p̄parationē q̄ nō eſt ſufficiēs cauſa gr̄e nec finis volūtatis eius:ſꝫ ꝑꝑ bonitatē ſuā. Uult tn̄ ꝙ iſte hēat gr̄aꝫ: qꝛ p̄parauit.ſe: ẜm modū loquēdi quo dr̄ ꝙ dat ſibi gr̄am: qꝛ preparauit ſe: vt cōiunctio denotet diſpōnem ⁊ nō cauſa. Sꝫ reſpectu actꝰ volēdi nō pōt deſignare neqꝫ diſpōnem: neqꝫ

R 3