Queſtio. I.Diſtin. XXXII.
Diſtin. XXXneutra parte pōt īpediri ꝗn pr̄ ſpi. ſcō ſeip̄m diligat .ſ. necex ꝑte ſpirātis amoreꝫ: nec ex ꝑte diligibilis: qꝛ ipſe pr̄ exvna ꝑte ſufficiēs pͥnᵐ eſt ſpūs ſcī. ⁊ ex alia ꝑte ſufficiēs rōdiligibilitatis in ipſo ē. ⁊ ēt in ſpū ſcō. Un̄ ſic̄ pr̄ filiuꝫ ſpūſcō diligit: ita ⁊ ſeip̄m ⁊ ſpm̄ ſcm̄ ſpū ſcō diligit.igit̉ dd̓m ꝙ ītelligit̉ de actu notionaAd primu) li. Sꝫ ſciēdū eſt ꝙ cū actꝰ oīs notiōalis īportet rōnē pͥncipij qͣꝫtū ad originē dīne ꝑſone. Hocꝯtingit dupl̓r. aut qn̄qꝫ deſignatur ratio pͥncipij reſpectueiꝰ in qd̓ terminat̉ actꝰ notionalis: vt cū dicit̉ pr̄ gnaͣt filium. gnaͣre .n. īportat habitudinē pͥncipij q̄ eſt in gnaͣntereſpectu gnaͣti: ⁊ in talibꝰ nō pōt fieri reciprocatio: vt dicat ꝙ pr̄ generat ſe: qꝛ nulla ꝑª eſt pͥncipiū ſuijpſiꝰ. Qn̄qꝫaūt habitudo pͥncipij nō īportat̉ reſpectu eiꝰ in qd̓ trāſitactꝰ: vt pꝫ cuꝫ dr̄ pr̄ dat eſſentiā filio: nō enī ſignificat̉ pꝰeſſe pͥncipiū dati qd̓ eſt eēntia: ſed eiꝰ cui dat̉: ⁊ ſil̓r eſt inhͦ v̓bo diligere: qd̓ īportat habitudinē pͥncipij nō diligertis ad dilectū: ſed diligētis ad amorē ꝗ īportat̉ in v̓bo diligit: ⁊ iō in talibꝰ pōt eē reciprocatio: ⁊ hͦ cōtingit qꝛ verbum diligere nō tm̄ īportat emiſſionē: ſꝫ ip̄ꝫ amore emiſſum. vn̄ ſi accipiat̉ ſeparatim id qd̓ ad originē ꝑtinet tm̄:nō erit ꝯuerſio. nō .n. pōt dici ꝙ pater ſpiret ſe. ¶ Ad 2ºdd̓m ꝙ ſi gnaͣtio filij non eſſet: pr̄ non diligeret ſe ſpi. ſcō.qꝛ nec pr̄ eſſet: cū ꝑª patris pr̄nitate cōſtituat̉. Si tn̄ det̉per īpol̓e ꝙ ꝑª pr̄is remaneat: poterit ꝑ ſe amorē ſpirareꝑſonalē. Nec tn̄ ab hͦ excludit̉ filius: qꝛ oīs patris perfectio eſt ēt filij: in qua ẜm rel̓oneꝫ originis nō opponunt̉.¶ Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ amor gratuitus nō ē amor pͥuatus ꝗ inalterū tendat. nihilominꝰ tn̄ ⁊ in ip̄ꝫ amātē reflectit̉. nōeniꝫ tm̄ ꝓximꝰ ex charitate diligēdus ē: ſꝫ ēt ſeip̄ꝫ ⁊ qͣꝫtūad aīam ⁊ qͣꝫtuꝫ ad corpꝰ ex charitate dꝫ hō diligere: itaetiā pr̄ ſpū ſcō ſe diligit. ¶ Ad 4ᵐ dd̓ꝫ ꝙ cū dr̄ ſpūs ſcūsdiligit ſe ſpū ſcō ſi ītelligat de dilectiōe eſſentiali exp̄ſſeveꝝ eſt: qꝛ ſic̄ ſeipſo deꝰ ē: ita ſeipſo eēntial̓r diligens eſt.Si aūt ītelligat̉ de dilectiōe notionali: tūc in hͦ v̓bo diligere īportat̉ qͣſi duplex actꝰ .ſ. ipſe actꝰ amoris ꝗ ſignificat ꝑſonā ſpūs ſcī: ⁊ emiſſionē amoris. Un̄ diligere notional̓r ſumptū nihil alid̓ ē qͣꝫ ſpirare amorē. Per ſpirare .n.ſignificat̉ ipſa emiſſio: ſꝫ ꝑ amorem ꝑª ſpūs ſcī. ac ſi dr̄et̉gnaͣre filiū. vn̄ ſic̄ filio nō ꝯpetit gnaͣre filiuꝫ: ita nec ſpūiſcō ſpirare amorē. nec ex hͦ aliꝗd īperfectiōis ī ſpū ſcō vl̓in filio relinquit̉: vt ex p̄dictis pꝫ di. 7. ⁊ iō ẜꝫ hūc ſenſuꝫnō ꝯceditur ꝙ .ſ.ſ. notional̓r diligat. Si autem ab ītellectu hꝰ v̓bi diligit ſeꝑet̉ actꝰ origīs ꝑ quē efficit̉ notionale ⁊ remaneret tm̄ id qd̓ ꝑſonale ē .ſ. ip̄e amor. ſic ſpūi ſcōꝯueniret: qꝛ ipſe ꝓcedit vt operatio ſubſiſtēs. vn̄ ip̄a operatio eſt operās. ⁊ ẜm hͦ ſpūs ſcūs ēt ſeip̄o diligeret ſeip̄ꝫvel pr̄eꝫ: ⁊ tūc diligere nō īportaret aliꝗd notionale ſedtm̄ ꝑſonā alio mō ſignificatā. Un̄ hͦ v̓bū diligere pōt tripliciter ſumi. Aut ẜꝫ ꝙ dic̄ eēntiā tm̄: ⁊ tūc dic̄ exituꝫ ẜmrōnē: oꝑōnis eēntialis q̄ ē ipſa eēntia ab eēntia diuina:ſic pr̄ non diligit ſpū ſcō. ⁊ ſil̓r filiꝰ ⁊ ſpūs ſcūs. Aut ẜm ꝙnoīat tm̄ ꝑſonā ſpi. ſcī. ⁊ ſic ēt nō dicit exitū niſi ẜꝫ rōnē.vn̄ ẜꝫ hͦ ꝯuenit tm̄ ſpi. ſcō diligere: ſꝫ iſte modus īcōſuetꝰē. Aut dic̄ exitū realē: ⁊ tūc ſil̓ īportat notionē actiuam ⁊ꝑſonā ſpi. ſcī. ⁊ tūc nō ꝯuenit niſi pr̄i ⁊ filio.¶ Utꝝ pater ⁊ filiꝰ diligant nos ſpū ſcō.III.ſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ pr̄ et fi¶ D tertium ius nō diligant nos ſpūſcō. Oē .n. dcm̄ de deo ꝯnotās effectū ī creatura ē eēntiale: ſꝫ cū d̓s dr̄ creaturā diligereIin dilectiōe ꝯnotat̉ effectꝰ in creatura quemdiligēdo cōfert. gͦ oꝫ ꝙ eēntial̓r ſumat̉. Sꝫ dictuꝫ ē ꝙ pr̄⁊ filiꝰ nulloº. diligunt ſpi. ſcō: ſi diligere eēntial̓r ſumat: qꝛſpi. ſcūs nullā rōnē hꝫ p̓ncipij reſpectu alicꝰ eēntial̓: neqꝫ
per moduꝫ denoīantis neqꝫ alioº. gͦ vr̄ ꝙ pr̄ ⁊ filiꝰ nō diligunt nos ſpi. ſcō. ¶ Pͣ. cū dr̄. pr̄ diligit filiū ſpi. ſcō. vt ſupra dcm̄ eſt ẜm opionē Hugonis de ſcō vict. ablatiuꝰ cōſtruit̉ in habitudine effectꝰ. q. formalis: ſꝫ in illa cōparatione qua deꝰ ad creaturā cōparat̉ nullo mō ſe habꝫ ſpi.ſcūs vt effectus: īmo magis id qd̓ ī creatura efficit̉. ergovidet̉ ꝙ nō poſſit ſaluari h̓ eadē rō veritatis. ¶ Iteꝫ ſic̄dilectio ſe habꝫ ad ſpi. ſcūꝫ. ita ⁊ gnaͣtio ad filiū: ſed paternō generat nos filio: īmo potiꝰ dicit̉ nos regenerare ſpi.ſcō. gͦ videt̉ ꝙ nec nos ſpi. ſcō diligat.CONtraę nos vnū ſu. Nō .n. loꝗt̉ ibi de vnitate eēneſt qd̓ dr̄ Ioā. 17. vt ſint vnū in nobis ſicuttiali tm̄: qꝛ illo mō deo nō vnimur: ſꝫ de vnitate cōſonantie vel amoris. ꝗ eſt ſpi. ſcūs. gͦ vr̄ ꝙ ſic̄ pr̄ ⁊ filiꝰ diligūt ſeſpi. ſcō. ita ⁊ nos. ¶ Pͣ. ſic̄ v̓buꝫ ē ꝓprium filij: ita ⁊ amorꝓpriū ſpi. ſācti. ſꝫ pr̄ dic̄ oēm creaturā v̓bo ſuo. vn̄ Augu.dixit ⁊ facta ſunt .i. v̓bū genuit in qͦ erat vt fierēt. gͦ diligit creaturā amore ſuo ꝗ eſt ſpi. ſcūs.Reſpondeo gūt ip̄i. ſcō. ſic̄ ſupra. io. di. exp̄ſſe br̄.dd̓m eſt ſimpl̓r ꝙ pr̄ ⁊ filiꝰ nos diliSciēdū tn̄ eſt ad eiꝰ ītellectū ꝙ ꝓceſſio dīnaꝝ ꝑſonaruꝫeſt q̄dā origo ꝓceſſionis creaturarū: cū oē qd̓ eſt pͥmū inaliquo genere ſit cā eoꝝ q̄ ſunt poſt: ſed tn̄ efficiētia creaturarū eēntie cōi attribuit̉. Un̄ dd̓m eſt: ꝙ cuꝫ dr̄ pr̄ ⁊ filiꝰ diligūt nos ſpi. ſcō hͦ v̓bum diligere pōt ſumi eēntial̓r⁊ notionaliter: ⁊ vtroqꝫ mō vera eſt locutio. Si .n. ſumat̉eēntialiter tūc in v̓bo dilectiōis deſignabit̉ efficiētia totius trinitatis: ⁊ in ablatiuo deſignante perſonā ſpi. ſāctideſignabit̉ ratio efficiētie: nō ex parte efficientis: ſed exꝑte effectoruꝫ: quorū rō ⁊ origo eſt ꝓceſſio ſpi. ſcī. ſicut ⁊verbū: qͣꝫuis ꝓprie v̓bū ſit ratio creaturarū ẜm ꝙ exeūta deo per modū intellectus. vn̄ dr̄ ꝙ pr̄ dicit oīa v̓bo velarte ſua. Sꝫ ſpi. ſcūs ē rō earū ꝓut exeunt a deo ꝑ libertateꝫ volūtatis: ⁊ iō dr̄ ꝓprie diligere creaturā ſpi. ſcō etnō v̓bo. Si aūt ſumat̉ notional̓r tūc eſt v̓a ēt locutio: ſedhꝫ aliā rōnē veritatis: qꝛ v̓bū dilectiōis non īportabit expͥncipali ītētiōe habitudinē efficiētie reſpectu creature:ſed pͥncipaliter denotabit rōnem huiꝰ efficientie ex ꝑteeffectoruꝫ: ⁊ ex cōſequenti dabit ītelligere habitudinemefficientie vt ſupra dcm̄ eſt. 30. diſt. ⁊ tūc ē ſenſus. pr̄ diligit creaturā ſpi. ſcō .i. ſpirat amorē ꝑſonalem ꝗ eſt rō oīsliberalis collectiōis facte a deo creature.Ad primuꝫⁱᵍiʳ dᵍᵐ ꝙ ſicut dictū eſt vtroqꝫ mōpōt ſumi. ſi .n. ſumat̉ eſſential̓r nihilſequit̉ īcōueniēs: qꝛ ſpi. ſcūs nō deſignabit pͥncipiuꝫ diligentiū ſed dilectoꝝ. vn̄ tūc deſignabitur habitudo ablatiui ſubſtantiue in ipſo ablatiuo. vt dixit p̄poſitinus. Siaūt ſumat̉ notionaliter nominatiuꝰ poterit ꝯnotare effectum in creatura per modū habitudīs ad terminū: ſicutſupra dictū ē. 30. di. 2. ar. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ ſicut in egreſſu artificiatoꝝ ab arte eſt cōſiderare duplicē ꝓceſſum .ſ.ipſiꝰ artis abartifice: quā de corde ſuo adinuenit. ⁊ ſcd̓oꝓceſſum artificiatoꝝ ab ipſa arte inuenta. Ita etiam inꝓceſſu voluntatis eſt duo cōſiderare .ſ. exitu amoris abamante. ⁊ ſcd̓o exitū ipſiꝰ rei date per amoreꝫ ab amore.Unde qͣꝫtū ad pͥmū exitū ſe hꝫ ſpi. ſcūs in cōparatiōe deiad creaturā vt effectus ſiue qd̓ eſt de p̓ncipio: ſic̄ ⁊ v̓buꝫ:ſed qͣꝫtū ad 2ᵐ exitū vtrūqꝫ ſe habꝫ vt pͥnᵐ .ſ. ⁊ verbum ⁊amor: ſed creatura vt effectꝰ. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ hͦ verbuꝫgna̓t importat tm̄ originē perſone ⁊ nō īportat perſonaꝫper modū actꝰ: ſicut diligere ⁊ dicere īportāt vtrūqꝫ: ⁊ iōpr̄ nō denoīat̉ gnaͣns filio: ſed gnaͣtione: denominat̉ aūtdiligēs amore ꝗ eſt ſpi. ſcūs. gnaͣtio aūt qͣ nos regnā̓t noneſt per naͣm ſed ꝑ volūtatem: ⁊ iō ex ꝑte nr̄a accipiendo:ſpi. ſcūs eſt rō talis gnaͣtionis magis qͣꝫ filiꝰ: ꝗ ꝓcedit per