Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſlio. I.Diſtin. XXXII.

1o 2

Et iō alij dixerunt quoꝝ vr̄ eſſe auctor Hugo. de ſanctovic. ꝙ cōſtruit̉ in habitudine. q. effectꝰ formalis: vt dicatur effectꝰ largo mō oē id qd̓ a pͥncipio eſt: qꝛ ꝓprie in diuinis nō eſt efficiēs ⁊ effectū: ⁊ formale dicat̉ ꝙ hꝫ actuꝫforme in denominādo. Et eſt ſenſus a patre ⁊ filio procedit amor ꝗ eſt ſpūs ſcūs quo diligit ſe. vn̄ h̓ opīo ſimul cōcludit duas vltimas p̄dictaruꝫ. Un̄ perfectiꝰ cōtinet veritateꝫ ⁊ ſibi cōſentiēdū videt̉. Tn̄ ad explanationeꝫ eiꝰſciēdū eſt ꝙ ẜm diuerſam naͣm generis diuerſus eſt modus denominationis. Quedā .n. genera ẜm rōnē ſuam ſignificant vt īherēs: ſicut qualitas ⁊ quātitas ⁊ ho: ⁊ in talibus nō fit denominatio niſi per formā īherentē: q̄ ē pͥncipium ẜm aliqd̓ eē vel ſub̓alis vel accn̄talis. Quedā aūtſignificant ẜm rōneꝫ ſuā vt ab alio ens ⁊ nō vt īherēs: ſic̄p̄cipue pꝫ in actione. Actio .n. ẜm ꝙ eſt actio ſignificaturvt ab agente. ⁊ ꝙ ſit in agente hͦ accidit ſibi inqͣꝫtū ē accidens. Un̄ in genere actionis denominat̉ accn̄s per id qd̓ab eo eſt: ⁊ nō ꝑ id qd̓ pͥncipiū eius ē. ſicut dr̄ actiōe agesnec tn̄ actio ē pͥncipiū agētis ſed ecōuerſo. Et ſi ꝑ īpoſſibile poneret̉ eē aliquā actionē q̄ nō eſſet accn̄s nō eēt īherens: ⁊ tn̄ denominaret agente: ⁊ tūc agens denominare/tur per id qd̓ ab eo eſt: ⁊ in eo nō eſt vt īherens. Sꝫ qꝛ cuiuſſibet actionis pͥncipiuꝫ eſt aliqͣ forma inherens: iō aliquid pōt dici agens duobꝰ modis. Uel ipſa actione q̄ denominat agentē: ⁊ nō eſt pͥncipium eius. Uel forma q̄ eſtpͥncipium actionis in agēte: ⁊ ẜm ꝗd pͥncipiuꝫ agentis: ſic̄dicimus ignē moueri ſurſuꝫ motu ꝓprio ⁊ leuitate. Hisviſis pꝫ de facili qͣliter cōcedendū ſit qd̓ dcm̄ eſt: ⁊ ꝗd eſtqd̓ dubitationē īduxerit. Diligere .n. in diuinis pōt dici ⁊eſſential̓r ẜm ꝙ nō importat niſi ꝓceſſioneꝫ ẜm rōnem.Uel notionaliter ẜm ꝙ īportat ꝓceſſioneꝫ realem amoris ab amante. Et ab vtroqꝫ modo īuenit̉ amor dupliciter dici .ſ. vt qualitas ꝓut amor ſignificat habitū amantis in amante: ⁊ vt oꝑatio ꝓut amor ſignificat actuꝫ velpaſſionē amantis in amante. Si igit̉ diligere ſumat̉ eēntialiter cum dr̄ pater diligit filiuꝫ: dicet̉ diligere denominatiue amore ꝗ eſt actꝰ eēntialis: ⁊ ſicut pͥncipio illiꝰ actipſa charitate q̄ eſt ſub̓a diuina. Si aūt ſumat̉ notionaliter: tunc amor ſi ſignificat formā q̄ eſt pͥncipiuꝫ huiꝰ actꝰdicet̉ pater diligere filiū ipſa ꝓprietate q̄ eſt pͥncipiū ꝓceſſionis ſpi. ſcī ſicut paternitas eſt pͥncipiuꝫ generationis filij. Si aūt amor nominet ip̄am actionē ꝓcedētē: ſicpr̄ dicit̉ diligere filiū amore qui eſt ſpi. ſcūs: vl̓ ſpū ſcō. lꝫhoc non adeo expreſſam ꝯtineat veritateꝫ. Et ſimiliter ēin alijs nominibꝰ perſonalibꝰ que ſignificant perſonamper modum operationis vt verbum: ⁊ ideo dicitur ꝙ pater dicit verbo ſuo.igit̉ dd̓m ꝙ diligere ꝓut eſſential̓rAd primum uamit̉ eſt omnibꝰ modis idē qd̓ eē⁊ quātuꝫ ad rem ⁊ qͣꝫtum ad modū ſignificādi ꝗ eſt ſignficare abſolute in diuinis. Un̄ accipiendo hͦ mō diligerenullo mō pater diligit ſpm̄ ſpm̄. Sed diligere notionaliter ſumptū nō idē eſt pr̄i qd̓ eē ẜm modū ſignificandi: q̄diligere dr̄ rel̓iue: ⁊ eē abſolutē: ⁊ iō non ſequit̉ ꝙ ſpū ſcōſit: qͣꝫuis ſpū ſcō diligat: ſic̄ pr̄nitate eſt pr̄: nec tn̄ pr̄nitateſt. Sꝫ ſaꝑe in dīnis nunqͣꝫ dr̄ niſi eēntial̓r: ⁊ iō nullo mōpōt dici ꝙ pr̄ ſit ſapiēs ſapīa genita. Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ ſic̄dc̄m eſt amor ꝑſonalis nō ſe hꝫ ad pr̄eꝫ diligētē vt pͥnᵐ dilectionis: ſed magis vt actꝰ denominās: ⁊ iō nō cōſtruit̉habitudine alicꝰ pͥncipij: nec in habitudine forme inqͣꝫtūforma eſt pͥnᵐ: ſed ſolū inqͣꝫtū forma ē denominās. vt cūdr̄: iſte eſt agens actione. Et iō qꝛ p̄pōnes īportant exp̄ſſehabitudinē cauſe: nō ita eſt ꝓpria iſta. pr̄ diligit filiuꝫ perſpm̄ ſcm̄: ſic̄ h̓. pr̄ diligit ſpū ſco. qͣꝫuis ēt ꝯcēdi poſſit: īquātum eſt pͥnᵐ denominatiōis nō ſimpl̓r. h̓ aūt: pr̄ diligit a

eſtio.ſpū ſcō. nullo mō cōcedenda eſt: qꝛ dicit pͥnᵐ per modumefficiētis. Ad 3ᵐ dd̓ꝫ ꝙ nō dic̄ actū eēntialē ſꝫ notionaleꝫ. Sciēdū tn̄ ē ꝙ in actu notiōali ꝗ ē diligere duo ītelligunt̉ .ſ. actꝰ ipſe: ⁊ exitꝰ actꝰ ab agēte: ⁊ ipſe actꝰ eſt ꝑſonaſpūs ſcī: ſꝫ emanatio actꝰ ab agēte ē ꝓprie notio: ſiue notionalis actꝰ: ꝗ ē proceſſio. ⁊ iō ēt ꝑſona ſpūs ſcī. nō ſignificat̉ ꝑ actū deſignatū v̓bo: qꝛ v̓bum ſignificat actum vtegrediētē ab agēte: ſꝫ ſignificat̉ ꝑ actuꝫ deſignatū nomine qd̓ ſignificat actū abſolute vt amor ⁊ dilectio. Diligere aūt ꝓprie dicit notionē: qꝛ diligere idē eſt qd̓ amorememittere. Un̄ in v̓bo diligēdi importat̉ ⁊ ipſe actus qui ēꝑſona: ratione cuiꝰ ẜm illum actuꝫ denominat̉ pater diligēs amore qui eſt ꝑſona ſpi. ſcī: ⁊ importat emiſſionemactus: rōne cuiꝰ eſt notionale. Sꝫ hͦ v̓bum ſpirat. ſignificat ip̄am emiſſionē actus ⁊ nō actū emiſſum. ⁊ iō pr̄ nondr̄ ſpirans ſpi. ſcō. ſꝫ actu vel ꝓprietate ſpiratiōis. Et ſil̓eeſt de gnaͣtione: qꝛ gnaͣtio dicit emiſſione geniti. Un̄ nondr̄ ꝙ pr̄ gna̓t v̓bo: ſꝫ dr̄e dicit emiſſionē verbi ⁊ verbumemiſſum: ⁊ iō dicit̉ ꝙ dicit v̓bo. v̓buꝫ aūt nominat id qd̓emiſſum eſt: ⁊ nō emiſſionē: ⁊ iō v̓bum eſt ꝑſonale ſicut ⁊amor: ⁊ diligere eſt dicere notionale. Ad 4ᵐ dd̓ꝫ ꝙ h̓eſt v̓a. pr̄ ⁊ filiꝰ vniunt̉ ſpū ſcō ẜm ꝙ ſpiri. ſcūs ē ip̄a vnio:ſicut ⁊ amor quo formal̓r vniunt: vt dcm̄ eſt: ſicut ab eoqd̓ ab eis ꝓcedit: ſicut aliꝗ vniunt̉ vno actu. Nec tn̄ iſtaſimpl̓r cōcedēda eſt: ꝙ ſpūs ſcūs vniat patrē ⁊ filium: qꝛvnire ſignificat per modū vniētis effectiue: qd̓ nō conuenit ſpūi ſcō. pōt tn̄ cōcēdi ſi ītelligat̉ vniēs formaliter ſicut albedo dicitur facere album.II. Utrum pr̄ diligat ſe ſpū ſancto.O ſecūdum ꝯiligat ſe ſpū ſcō. Autſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ pr̄ nō.n. diligere īportat actū eēntialē aut notiōaIllē. Si eēntialem cōis ē toti trinitati ⁊ ſignifi1cat dīnā eēntiā. gͦ n̄ diligit ſe eēntial̓r ſpū ſcō.Si aūt ſignificat actū notionalē. Cōtra: nll̓s actꝰ notiōal̓reflectit̉ ſuꝑ euꝫ a qͦ ē. nō .n. pr̄ gna̓t ſe. Si igit̉ diligere ſitactus notional̓: vr̄ ꝙ h̓ ſit falſa: pr̄ diligit ſe ſpū ſco. Pͣ.ꝓceſſio ſpūs ſcī ẜꝫ ordinē naͣe p̄ſupponit gnaͣtōeꝫ filij: qꝛſpi. ſcūs ꝓcedit a pr̄e ⁊ filio. Sꝫ ꝗcꝗd ꝯuenit pr̄i ẜꝫ ſeip̄ꝫ:pōt ēt ſibi ꝯuenire: gnaͣtiōe filij nō ītellecta. gͦ cū diligereſe dicat̉ d̓ pr̄e reſpectu ſuijpſiꝰ: vr̄ ꝙ nō diligat ſe ſpū ſcō.qꝛ ſic ſpi. ſcūs ītelligeret̉ ꝓcedere a pr̄e ꝑ mōꝫ amoris: ētfilio nō exn̄te. Itē amor gratuitꝰ ſꝑ in alterū tēdit. vtdic̄ Greg. ꝙ charitas minꝰ qͣꝫ īter duos hr̄i nō pōt: ſꝫ charitas creata ē exēplata a charitate īcreata: q̄ ē ſpi. ſcūs. gͦvr̄ ꝙ amor iſte qͦ diligit pr̄ ſeip̄ꝫ nō ſit amor ꝑſonalis ꝗ eſpūs ſcūs. Pͣ. qͦcūqꝫ amore amat ſe pr̄ amat ſe filius ⁊ſpūs ſcūs. ſi igit̉ pr̄ amat ſe ſpū ſcō. gͦ ⁊ ſpūs ſcūs amabitſe ſpū ſcō. ſꝫ oīs amor ꝓcedit ab amate. gͦ ſpūs ſcūs ꝓcedit a ſeip̄o: qd̓ ē īcōueniēs. gͦ nec pr̄ ſpū ſco amat ſe.CON ITA ligit ſpū ſcō. gͦ ⁊ ſeip̄ꝫ ſpū ſcō amat. Pͣ. ſipr̄ eodē amore amat filiū ⁊ ſeip̄ꝫ: ſꝫ filiū dicut amor eſt ꝓpriuꝫ ſpūs ſcī: ita ⁊ verbū ꝓpriū filij. ſꝫ ẜmAnſel. pr̄ dicit ſe v̓bo .ſ. qd̓ eſt filius. gͦ ⁊ amat ſe amore abipſo procedente qui eſt ſpiritus ſanctus.Reſpondeo ītelligi de dilectiōe eēntiali vel nodd̓m ꝙ cū dr̄ pr̄ diligit ſe ſpū ſcō. p̄ttionali. Si de dilectione eēntiali: ſic ſicut nec filium itanec ſeip̄m ſpū ſcō diligit: ſed charitate eēntiali ⁊ oꝑatiōeeēntiali. Si aūt intelligat̉ de dilectione notionali: ſic ſicut filiū: ita ⁊ ſe ſpiritu ſancto amat. Quia diligere notionaliter ſumptū nihil aliud dicit qͣꝫ eſſe pͥncipium amorisꝑſonalis ꝗ eſt ſpūs ſcūs ꝗa amor ꝗ ſignificat̉ per moduꝫoꝑōnis denoīat patrē a quo eſt. vt pr̄ dicat̉ ſpū ſcō diligere. Et cū tota rō dilectionis q̄ eſt in filio ſit in pr̄e. ⁊ eꝯͣ ex