Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin. XXXII.

ī oo

qua in diuinis oīa vnū ſunt. Ad 2ᵐ dd̓m: ꝙ ſicut creature nō ſunt pͥnᵐ dei: quāuis dicat̉ deus relatiue: ꝑꝑ hocꝙ ad ip̄ꝫ creature referunt̉: qꝛ hō relatōes nō ſunt realiter ī deo: ita ēt nō ſeꝗt̉ ꝙ filius ſit pͥnᵐ pr̄is: qꝛ eqͣlitas nōponit ī deo rel̓onē reale. Et ꝑ hͦ ēt pꝫ rn̄ſio ad 3ᵐ. Nōeniꝫ dn̄r oīa eſſe eqͣlia ꝑꝑ filiū: qꝛ filius ſit pͥncipiū equalitatis in pr̄e: ſꝫ vt dcm̄ ē. Expoſitio textus.ꝯſiderari oꝫ.) tria q̄rit d̓ eqͣReterea litate. Primo vtꝝ dicat̉ relatiue vl̓ abſolute. ad hoc rn̄det ꝙ relatiue.ibi. (Ad qd̓ dicimus.) Scd̓o q̄rit ẜm ꝗd attēdat eqͣlitas. vtꝝ ẜm vnitatē eēntie vel ẜꝫvnitatē rel̓onis. Et on̄dit ꝙ ẜm vnitatē eēntie. ⁊ iō eqͣlitas ẜm eēntiā dr̄ ⁊ h̓. ibi. (Eſt tn̄ eqͣlis. Tertio q̄rit ꝗd ſit eqͣlitas. Et ad hoc rn̄det ꝙ ē rel̓o ī deo ẜmnomē tm̄. ibi. (Et appellatio tm̄ ⁊cͣ.) Imago ſi perfecteīplet ⁊cͣ.) ex hoc vr̄ ꝙ in dīnis nō ſit mutua eqͣlitas ſi pr̄ſue imagini nō coequat̉. Sed dd̓m: ꝙ ſicut filiꝰ eſt eqͣlis pr̄i: ita ⁊ pr̄ filio cū quātitas v̓tualis ꝑfecte ſit in vtroqꝫ. Sꝫ coeqͣre dicit motū ad coeqͣlitateꝫ: ⁊ qͣꝫuis in dīnisnō ſit motus: eſt tn̄ ibi acceptio eqͣlitatis: ⁊ ꝗa filius accipit eqͣlitatē a pr̄e: ⁊ nō ecōuerſo. Iō filius coequat̉ patri:⁊ nō ecōuerſo. Idētitatē) .i. oīa idē in naͣ. Hyla. lib. deſino. imago eſt ⁊cͣ.) h̓ notula īducit̉ ad on̄dēdū ꝙ imagocoequat̉ ei cuiꝰ eſt imago in qua notula duo facit Hyla.Primo ponit diffōnes imaginis q̄ patēt ex his que dictaſunt. 28. diſ. Scd̓o ex illis diffōnibus ꝯcludit duas ꝯcl̓ones. Per qͣruꝫ vnā on̄dit̉ diſtīctio filij a pr̄e ex hͦ ꝙ imago ad aliꝗd refert̉: ⁊ hoc ibi (Eſt gͦ pr̄ ⁊c̄.) Per ſcd̓am v̓oon̄dit̉ vnitas naͣe ꝑꝑ ſpēi indr̄ntiā q̄ eſt de ratōe imagīs:⁊ h̓ ibi. Imago ⁊c̄.) Alia notula. ¶Siꝗs innaſ. ⁊cͣ.) Hecnotula īducit ad on̄dēduꝫ qūo oīa ſunt vnū ꝑꝑ pr̄em. Eteſt ītentio Hyla. dr̄e ꝙ cū in qͣlibet naͣ ſit vnū pnᵐ nō depͥnº. ſi aliquis poneret in dīnis duos īnaſcibiles poneretduas naͣs ⁊ ita duos deos: ſꝫ oꝫ vt ẜm ordinē vnius nature ſit rel̓o in vnū pͥnᵐ non de p̓nº qui eſt pr̄. (Initiabile.i. initiatiuuꝫ. Ex īnaſcibili eēntia) .i. ex pr̄e īnaſcibili ꝙeſt eēntia. (Oīa h̓ gradu.) ꝯͣriū eſt qd̓ ſupra dixit Hiero.25ª. diſ. ꝙ in dīnis ꝑſonis nō eſt gradus. Et dd̓m: ꝙ h̓ponit duplicē rel̓onē: vnā creature ad filiū: ⁊ in hac rel̓one ē gradus. ⁊ aliaꝫ filij ad pr̄em in qͣ nō ē gradus: pōt tn̄dici ꝙ gradus large ſumit̉ ꝓ ordine. Alia no. (Oībuscreaturis.) Hec notula īducit̉ ad on̄dendū qūo pr̄ ⁊ filiꝰvnū ſunt in naͣ: qd̓ ꝓbat ſic. Qꝛ pͥnᵐ creatiōis reꝝ eſt volūtas: ⁊ iō tales fecit deꝰ res qͣles voluit ⁊ nō qͣles ip̄e eſtin naͣ ſua: ſed pͥnᵐ generatiōis filij eſt naͣ pr̄is. gͦoꝫ ꝙ filiꝰnō ſolū ſit talis qͣlē pr̄ voluit: ſed qͣlis pr̄ eſt ī naͣ. vn̄ dicitSi genitꝰ in ſub̓a dei .i. filius ꝗ eſt natus de naͣ pr̄is. (Attulit) .i. accepit. Scd̓m originē) .i. ꝑ generatōeꝫ. (Eſſentiā naͣe) .i. talē eſſentiā qͣlis eſt naͣ pr̄is ⁊. (Nō eēntiā volūtatis) .i. qͣlē volūtas habuit. Scd̓m creaturas) .i. ſic̄creature acceperūt. Alia notula. (Unius forme ex.Hoc īducit̉ ad on̄dēdū qūo oīa cōnexā ſunt ꝑ ſpi. ſanctū.Et ītētio Hyla. eſt recitare ꝙ q̄dā ſynodus fuit cōgregata ꝯͣ ſabellianos: ꝗ dicebāt eādē eē ꝑſonā pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūsſcūs. Cōtra quos ſynodus ad hoc vt diſtīgueret̉ ordo ꝑſonaruꝫ: ⁊ gl̓ia vel dignitas ꝑſonalis ⁊ ſub̓a .i. hypoſtaſisꝯfeſſa eſt eē pr̄eꝫ ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ ſcm̄ ꝑ ſub̓aꝫ tria ⁊ ꝑ ꝯſonātiā vnū. Et acceperūt ſub̓am nō ꝓ eēntia ne diuiſionemeſſentie ẜm arrianos īducerēt: ſꝫ ꝓ hypoſtaſi: vt ſabellianā cōfuſionē excluderēt. Et dixerūt ꝙ ſunt ꝑ ꝯſonātiamvnū īquātū vniunt̉ amore ꝗ ē ſpiri. ſanctꝰ. (Que v̓itateꝫpr̄ ⁊cͣ.) ſabelliana hereſis dixit iſtis noībꝰ diſtīctis pater⁊ filiꝰ ⁊ ſpūs ſcūs: q̄ ī ſcriptura īueniunt̉ nō ſubiacere aliquā in re diſtīctionē: ⁊ ꝙ eadē res habuit nomē pr̄ ⁊ filiꝰ

⁊ ſpūs ſcūs ex quo ſequebat̉ ꝙ nō eſſet veritas nominū:qꝛ nulla res vere ſuiipſiꝰ pr̄ eſt. Alia notula. Cū deuꝫpa. ꝯſi. ⁊cͣ.) h̓ notula inducit̉ ēt ꝯͣ ſabellianos ⁊ arrianos.Dicit .n. ſil̓ ꝙ cū nos noīemus filiū deū ſicut ⁊ pr̄em ⁊ nōdicamus pl̓es deos: ſꝫ vnū cōſtat ꝙ eēntia pr̄ ⁊ fil. ē vna:cuiꝰ nomē eſt vnū .i. ſingulariter p̄dicat̉: ⁊ qꝛ vterqꝫ dicit̉deus. Sed hoc nō ſeꝗt̉ ꝙ nō ſit aliqͣ ꝑſona genita q̄ accipit eēntiā eādem numero a ꝑſona generāte. (Religioſavnio.) .i. fidelis cōfeſſio q̄ nomē dei ſingulariter ⁊ cōiterp̄dicat (Nō ademit) .i. nō abſtulit ꝑſone genite eſſentie.i. ꝑſonaꝫ filij geniti ꝗ eſt eēntia. Cōſtitutā) .i. natam exeſſentia patris indeficientis nature. Utꝝ pr̄ vel filiꝰ ſpū ſcō diligat: cum diligereidē deo ſit qd̓ eſſe. Diſ. XXXII.Ic orit̉ qō ex p̄dictis deducta: dictū ē .n. ſupra atqꝫ ſanctoꝝ auctoEritatibꝰ on̄ſum ꝙ ſpūs ſcūs eſt cōmunio pr̄is ⁊ filij: ⁊ amor quo pr̄3⁊ filiꝰ ſeīuiceꝫ diligūt: Ideo q̄rit̉.Utꝝ pr̄ vel filius ꝑ ſpm̄ ſcm̄ diligat? Qd̓ vtiqꝫ vr̄ oportere dici ẜm auctoritates ſuprapoſitas: ꝗbꝰ on̄dit̉ ſpm̄ ſcm̄ eſſe quogenitꝰ a gignēte diligat̉: genitorēqꝫ ſuū diligat.Sꝫ eꝯͣ ſi pr̄ vel filiꝰ dicatur diligere ꝑ ſpm̄ ſanctū: vr̄ eſſe ꝑ ſpm̄ ſcm̄: qꝛ nō ē aliud deo eſſe ⁊aliud diligere: ſꝫ ideꝫ: qꝛ vt ait Augu. ī. xv. lib.de tri. Quicꝗd ẜm qͣlitates ī illa ſimplici natura dici vr̄: ẜm eēntiā eſt ītelligēdū: vt bonꝰ: magnus: īmortalis: ſapiēs: diligens: ⁊ huiuſmodi. Ideoqꝫ ſi pr̄ vel filiꝰ diligit per ſpm̄ ſcūm:per ipſuꝫ ſpm̄ eſſe videtur: neqꝫ tantū eſſentiaſua diligit: ſed etiam dono. Hec queſtio īſolubilis eſt: humanū ſuperāsſenſum: in qͣ auctoritates ſibi occurrunt.Uic queſtioni cū altitudinem nimieDꝓfunditatis cōtineat: id ſolū reſpō380n 6 Ademus qd̓ Auguſt. ſignificare vide7tur .ſ. ꝙ pater ⁊ filius ſe diligāt ⁊ vnitateꝫ ſeruēt: nō ſolū eſſentia ſua: ſedſuo dono ꝓprio: qd̓ licet ſuprapoſitū ſit: iterare tamē nō piget: qꝛ ſic expedit. Ait ergo Auguſti. in. vi. libro de trinita. ita. Manifeſtū eſtꝙ nō aliquis duorū eſt quo vterqꝫ cōiungiturquo genitꝰ a gignēte diligatur genitorēqꝫ ſuuꝫdiligat: ſintqꝫ nō participatiōe: ſed eēntia ſua:neqꝫ dono ſuperioris alicuius: ſꝫ ſuo proprioſeruātes vnitatē pacis. Ecce hic dicit ꝙ eſſentia ſua ⁊ dono ſeruant vnitatē. Idem in. xv. li.bro de trinitate ait. In illa trinitate ꝗs audeatdicere patrē nec ſe nec filiū nec ſpiritū ſanctuꝫdiligere: niſi per ſpirituꝫ ſanctum. Hic aperteoſtēdit patrē nō tantum per ſpūm ſanctuꝫ diligere. Nō aūt ſimp l̓r dicit pr̄eꝫ nō diligere ꝑſpiritum ſanctum.

N 4