Queſtio. II.Diſcin. IX.

IDiſtinuenitur proprie in illis que ſecunduꝫ ſe diuidunt̉: ⁊ ſideo nō conuenit. Inuenitur etiam quodāmodo in illis:quoꝝ diuiſio attenditur ẜm ea que extrinſecus ſunt. ſicut virtus dicit̉ diuiſibilis ⁊ quātitatis rationē habensex rōne ⁊ dīſiōe actuū ⁊ obiectoꝝ. Et talis rō qͣꝫtitatis .ſ.v̓tualis deo cōuēit. ⁊ ꝑ ꝯn̄s eqͣlitas. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m: ꝙ rōne iā dicta pꝫ ꝙ idētitas ponit vnitatē in eēntia ẜm numerū: ⁊ qꝛ in rebꝰ creatis: ex quaꝝ ꝯſideratiōe noīa īponimus: ēt illa q̄ de deo p̄dicant̉: vnitas eēntie nō eſt niſiin eodē ſuppoſito: iō idētitas nullā īportat diſtīctiōeꝫ inſuppoſito: ſꝫ magis vnitatē. vn̄ filiꝰ nō pōt dici maſculīeloquēdo idē pr̄i: ſꝫ neutral̓r tm̄: vt vnitas ad eēntiā referat. equalitas v̓o ⁊ ſil̓itudo q̄ īportāt vnitatē quātitatisvel qͣlitatis nō ẜm eēntiā vel eē qͣꝫtū ē de ſui ſignificatione nō īportāt vnitatē qͣꝫtitatis vel qualitatis ī numero:ſꝫ ſufficit ꝙ ſint idē ſpe. Hec aūt vnitas ē ī diuerſis ſuꝑpoſitis. Et iō eqͣlitas ⁊ ſil̓itudo ſil̓ cū vnitate īportant diſtinctōeꝫ: ⁊ ꝑꝑ hoc dicimus filiū ſimilē pr̄i vel eqͣleꝫ: nōtn̄ eūdem. Et īde eſt ꝙ potiꝰ magr̄ de eqͣlitate qͣꝫ de idētitatē determīauit: qꝛ in idētitate īportat̉ tm̄ vnitas eēntie. Nec ēt ẜm quēlibet modū dīnis ꝑſonis cōpetit .ſ. maſculine. Sꝫ ī eqͣlitate īportat̉ vtrūqꝫ ⁊ vnitas eēntie permodū qͣꝫtitatis ſignate: ⁊ ꝑſonaꝝ diſtīctio. ¶ Ad 3ᵐ dd̓ꝫ:ꝙ qͣꝫuis in ſil̓itudine ſil̓r īportet vtrūqꝫ: vt pꝫ ex verbisHyla. in 2ª di. poſitis: ꝙ ſil̓itudo ſibiipſi nō ē: tn̄ equalisaddit aliꝗd ſupra ſil̓itudinē ⁊ īcludit eaꝫ qn̄ dr̄ de dīnisꝑſonis. Cū .n. ī dīnis nō niſi quātitas ſit v̓tutis q̄ fundat̉ īqͣlitatē: in vnitate talis qͣꝫtitatis ponit̉ vnitas qͣlitatis: ⁊pͥuat̉ ītēſiōis exceſſus: vt pꝫ: qꝛ q̄cūqꝫ eqͣlia ſunt ī coloreſunt ēt ſil̓ia: ſꝫ nō ꝯuertit̉. ¶ Ad 4ᵐ dd̓m: ꝙ equalitas ēſpēs ꝓportōis. eſt .n. equalitas ꝓportio aliquoꝝ hn̄tiumvnā qͣꝫtitatē. Dico igit̉ de qͣlitate ſicut d̓ ꝗbuſdā alijs: qd̓p̄dicat̉ de deo qͣꝫtū ad rōne dr̄ie: ꝙ eſt here vnā qͣꝫtitatē:⁊ nō qͣꝫtū ad rōnē gn̄is: q̄ ꝯſiſtit ī cōmēſuratiōe qͣꝫtitatis.Un̄ dico ꝙ dīna magnitudo nullo mō ē mēſurabilis vl̓mēſurata nec ab alio nec a ſe. Primo qꝛ menſuratio ponit terminatōeꝫ: ⁊ dīna magnitudo nō hꝫ terminū intranec exͣ. ⁊ iō īfinita dr̄: nō ꝗdē ꝑ extēſionē puatiue: ſꝫ ꝑ negatōeꝫ termini. Scd̓o qꝛ cōmēſuratio nō ē vniꝰ qͣꝫtitatisad ſe: ſꝫ duaꝝ: ⁊ nulla alia magnitudo pōt eſſe eqͣlis ſibi.pr̄ aūt ⁊ filiꝰ nō hn̄t aliā ⁊ aliā magnitudinē: ſꝫ vnā ⁊ eandē ẜm quā eqͣles dn̄r: ⁊ ita dīne magnitudini nihil diuerſuꝫ ab ipſa cōmēſurat̉. Tertio qꝛ ſicut oīs motus reducitur ad mouēs qd̓ nō eſt motum neqꝫ a ſe neqꝫ ab alio: itaomnis mēſuratio reducit̉ ad vnū pͥmum qd̓ nullo modoeſt menſuratum: ſed eſt omniū meſura: ⁊ hoc deus eſt: vtetiā Cōmentator dicit. io. metaphyſi.¶ Utꝝ equalitas in diuinis ſit mutua.II.D ſecunduꝫ acibi mutua equaliſic procedit̉: vr̄ ꝙ nōtas. Ita ēt dicit Diony. io. ca. de di. no. ꝙ ī cā⁊ ī cātis nō recipimus ꝯuerſioneꝫ ſil̓itudīs ⁊Aeqͣlitatis: ſꝫ quāuis ī dīnis ꝑſonis nō ſit cā ⁊catū. eſt tn̄ ibi pnᵐ ⁊ qd̓ ē de pͥnº gͦ vr̄ ꝙ filiꝰ ꝗ eſt a pr̄e. ſic̄a pͥnº ſit ſimilis ⁊ equalis pr̄i: ſed nō ecōuerſo. ¶ Pͣ. vnūqd̓qꝫ eſt equale illi quo nō eſt minꝰ: ⁊ nihil eſt equale illiquo eſt maiꝰ: ſꝫ ſupra dixit Hyla. filiꝰ nō eſt minor pr̄e: ⁊tn̄ pr̄ eſt maior filio. gͦ filiꝰ ē equalis pr̄i: ſed nō ecōuerſo.¶ Itē cū nihil ſibi ipſi ſit equale: omne qd̓ eqͣle dr̄ p̄ſupponit aliꝗd cui equale dicat̉: ſꝫ filiꝰ ẜm ordinē naͣe p̄ſupponit pr̄em: nō aūt pr̄ p̄ſupponit aliꝗd. gͦ vr̄ ꝙ filiꝰ ſit eqlis patri ⁊ non econuerſo.CONITa. coeterne ſibi ſunt ⁊ coequales. ergo eſt ibieſt quod in ſymbolo dicitur tres perſonemutua equalitas.

dd̓m ꝙ cū equalitas fundet̉ ī vnitaReſpondeo te qͣtitatis. idē ē aliꝗd eē equale alcui qd̓ hr̄e quātitatē illiꝰ: ⁊ eſſe ſil̓e ꝙ hr̄e qualitatē illiꝰ.Qualitas aūt alicꝰ dr̄ quā ꝓpͥe ⁊ plene hꝫ. Contingit aūtqn̄qꝫ ꝙ qͣlitas illa ꝑfecta ē in vtroqꝫ. vn̄ vtriuſqꝫ dici poteſt: ⁊ ẜꝫ hoc ī talibꝰ pōt dici ꝙ vtrūqꝫ alteri ſil̓e ē. Qn̄qꝫaūt qͣlitas aliqͣ eſt ꝓpͥe ⁊ plene ī vno: ⁊ ī alio eſt tm̄ q̄daꝫimitatio illiꝰ ẜm aliqͣꝫ ꝑticipatiōeꝫ. ⁊ tūc illa qualitas nōdr̄ vtriuſqꝫ: ſꝫ eiꝰ tm̄ qd̓ eam plene poſſidet. Et tūc illudqd̓ nō plene hꝫ dicet̉ ſimile ei qd̓ plene hꝫ ⁊ nō ecōuerſo:vt ſi dicamus ꝙ pictura eſt ſil̓is hoī ⁊ nō ecōuerſo. Nonenī dr̄ ꝙ hō ſit ſimilis ſue imagini ꝓpͥe loquēdo. Ulteriꝰaſſimilari ſupra hoc qd̓ eſt ſimilē eſſe ponit quēdā motū⁊ acceſſuꝫ ad vnitatē qͣlitatis. ⁊ ſil̓r adequari ad quātitatem. In dīnis aūt ꝑſonis nō eſt aliꝗs motꝰ: ſꝫ loco motꝰeſt ibi acceptio: ꝓut dr̄ vna ꝑſona ab alia acciꝑe. vn̄ nonpōt eſſe aſſimilatio vel adequatio niſi ẜm rōnē acceptionis. Dico igit̉ ꝙ qꝛ magnitudo vel bonitas eſt plene ī qͣlibet dīnaꝝ ꝑſonaꝝ quelibet ꝑſona pōt dici equalis velſimilis alij. Sꝫ qꝛ vna ꝑſona accipit ab alia ⁊ nō ecōuerſo. iō ꝑſona accipiēs pōt dici adequari vel aſſimilari illiꝑſone a qua accipit ⁊ nō ecōuerſo. Cōcedimus igitur inter pr̄em ⁊ filiū eſſe mutuā ſimilitudinē vel equalitatē:qꝛ pater eſt ſimilis filio ⁊ ecōuerſo. Non aūt mutuā adequationē vel aſſimilationeꝫ: qꝛ filius adequatur patri ⁊aſſimilatur: ⁊ nō econuerſo.igit̉ dd̓m: ꝙ Diony. loꝗt̉ ī cātis illisAd primuꝫ qͦ nō ꝑfecte recipiunt ſil̓itudinē ſuecāe ꝙ nō eſt ī dīnis ꝑſonis: qꝛ tota plenitudo pr̄is eſt ī filio. ⁊ iō pōt ibi dici mutua ſil̓itudo vel eqͣlitas. Un̄ Dio.ibidē dicit ꝙ ī coordinatis .i. equalibꝰ poſſibile ē ſimiliaſibi īuicē eſſe: ⁊ cōuertere ad alterutrā ſil̓itudinē. ¶ Ad2ᵐ dd̓m: ꝙ ꝑ hoc ꝙ dr̄ pr̄ maior filio nō ponit̉ aliꝗs gradus magnitudīs: ſꝫ tm̄ ordo auctoritatis. Un̄ ꝑ hoc nonremouet̉ mutua eqͣlitas: ſꝫ tm̄ mutua adeqͣtio. ¶ Ad 3ºdd̓m ꝙ equalitas nō de neceſſitate preſupponit aliquidaliud: ſed ſupponit. Un̄ nō opꝫ ꝙ illud qd̓ dr̄ equale habeat aliquē ordinē vel pͥoritatis vel pͥncipij ad illud cui¶ Queſtio. IIequale dicitur vel ecōuerſo.q̄rit̉ de illis in ꝗbꝰ attendit̉ illaEINdc eqͣlitas. Et circa hoc q̄rūt̉ duo.Primo de eternitatē. Scd̓o d̓ magnitudīe:qꝛ de potētia infra q̄ret̉. De eternitate p̄terIIea q̄ ſupra di. 8. q̄ſita ſūt duo q̄runt̉. Primoquid ſit eternitas ẜm rē. Secūdo qūo ſe habeat eternitas ad eternitatem.I.¶ Utrū eternitas ſit ſub̓a dei.D primum fic ꝑcedit̉. vt̄ ꝙ eternitas nō ſit ipſa diuīaſub̓a. Nihil .n. ē cā ſuipſiꝰ: ſꝫ deꝰ ē auctor eternitatis: vt dicit Aug. lib. 83. qōnū: ⁊ ē etiā an̄eternitatē. ſic̄ cā eiꝰ: vt dr̄ lib. de cāis. gͦ vr̄ ꝙeternitas nō ſit ipſe deꝰ. ¶ Itē vnūqd̓qꝫ mēſurat pͥmoſui gn̄is: ſed pͥmū eē eſt dīnū eē. gͦ ꝑ eiꝰ mēſurā menſurat̉omne eē. Sed eē tēporaliū mēſurat̉ ꝑ tp̄s ⁊ euiternoꝝeuū. gͦ vr̄ cū vniꝰ nō ſit niſi vna menſura ꝙ eternitas ſitidē ẜm rē qd̓ euū ⁊ tp̄s. ¶ Pͣ. in oībus ꝑticipatōibus diuine bonitatis eſt cōitas in noīe ⁊ in rōne cuiuſdā analogie īter perfectionē participatā a creatura ⁊ pͥncipiū cōmunicatōis ī deo. ſicut ſe hꝫ bonitas creature cū bonitate īcreata: ſꝫ ẜm Diony. ſicut deꝰ dr̄ ſapiēs īquantū īpletalios ſapīa: ita ꝑ hoc dr̄ eternus ꝙ eſt cā eui ⁊ temporisio. ca. de di. no. gͦ vr̄ ꝙ euum ⁊ tp̄s debeāt dici eternitas.Itē mēſura eſt ꝓportiōata mēſurato: ſed omne eſſe in ſeꝯſideratū īdīſibile eſt: qꝛ nihil hꝫ admixtuꝫ: vt dic̄ Boe.