Diſtin. XVII.

55

¶ Premittitur ꝗddā ad hanc oſtenſionem neceſſarium .ſ. ꝙ ſpūs ſcūs eſt charitas qua deuꝫDe aut vt ītelligibiliꝰ doceri ac pleniꝰdiligimus ⁊ proximum.ꝑſpici valeat p̄mittēdū eſt ꝗddam adhoc valde neceſſariū. Dictū ꝗdē ē ſupra ⁊ ſacris auctoritatibꝰ oſtēſuꝫ ꝙ ſpūs ſcūsamor eſt pr̄is ⁊ filij quo ſe inuicē amat ⁊ nos.His aūt addēdū eſt ꝙ ipſe idē ſpi. ſcūs ē amorſiue charitas qͣ nos diligimꝰ deū ⁊ ꝓximū: quecharitas cū ita ē in nobis vt nos faciat diligeredeū ac ꝓximū. tūc ſpi. ſcūs dr̄ mitti ac dari nobis: ⁊ ꝗ diligit ip̄am dilectionē qua diligit ꝓximum in eo ipſo deū diligit: qꝛ ipſa dilectio deꝰeſt .i. ſpiritus ſanctus.¶ Auctoritatibus ita eē cōfirmat.E aūt in re tāta aliꝗd de nr̄o īfluere videamur ſacris aucͣtatibꝰ qd̓ dictū eſtAcorroboremꝰ. De hͦ āt Aug. ī. viij. li.de tri. ait. Qui ꝓximū diligit ꝯn̄s ē vt ip̄aꝫ p̄cipue dilectionē diligat. deꝰ aūt dilectio ē: ꝯn̄s gͦeſt vt p̄cipue deū diligat. Itē in eodē. Deꝰ dilectio eſt. vt ait Ioānes apl̓s. vt ꝗd ergo imus⁊ currimus in ſublimia celoꝝ ⁊ ima terraruꝫq̄rētes euꝫ ꝗ eſt apud nos. ſi nos velimus eſſeapud eū? Nemo dicat nō noui ꝗd diligaꝫ: diligat fratrē ⁊ diligat eādē dilectionem. Magis.n. nouit dilectionē qua diligit qͣꝫ fr̄em quē diligit. Ecce iā pōt notiorē deuꝫ hr̄e qͣꝫ fratrem:plane notiorē. qꝛ pn̄tiorē. qꝛ interiorem. qꝛ certiorē. Amplectere dilectionē deū. ⁊ dilectiōeamplectere ꝓximuꝫ. Ipſa ē dilectio q̄ oēs bonos angelos ⁊ oēs dei ẜuos cōſociat vinculoſcītatis. qͣꝫto gͦ ſanctiores ſumꝰ: qͣꝫto a tumoreſuperbie inaniores tāto ſumus dilectione pleniores: ⁊ quo niſi deo eſt plenꝰ ꝗ plenꝰ eſt dilectione? His ꝟbis ſatis on̄dit Aug. ꝙ dilectioipſa qͣ diligimꝰ deū vel ꝓximuꝫ deꝰ ē. Sed adhuc apertiꝰ in eodē li. ſubdit dicēs. Dilectionēfraternā qͣꝫtū ꝯmēdet Ioānes apl̓s attēdamꝰ.Qui diligit inꝗt fr̄em in lumīe manet. ⁊ ſcādaluꝫ in eo nō eſt. manifeſtū ē ꝙ iuſtitie ꝑfectionem in fratris dilectiōe poſuerit. Nā ī quo ſcādalū nō ē vtiqꝫ ꝑfectꝰ ē: ⁊ tn̄ vr̄ dilectioneꝫ deitacuiſſe: qd̓ nūqͣꝫ faceret niſi qꝛ ī ipſa fr̄na dilectiōe vult ītelligi deū. Apertiſſime .n. in eadeꝫepl̓a paulo poſt dic̄ ita. Dilectiſſimi diligamīuicē qꝛ dilectio ex deo ē ⁊ oīs ꝗ diligit ex deonatꝰ eſt ⁊ cognouit deū. ꝗ nō diligit nō cognouit deū: qꝛ deus dilectio eſt. Iſta cōtextio ſatis aperte declarat eādē ip̄aꝫ fr̄nā dilectioneꝫ.Nā fraterna dilectio ē qͣ diligimꝰ īuicē: nō ſo

luꝫ ex deo: ſꝫ ēt deū eē tanta aucͣtate .ſ. Ioānispredicari. Cū ergo de dilectiōe diligimꝰ fr̄emde deo diligimꝰ fratrē. nec pōt fieri vt eandeꝫdilectionē nō precipue diligamꝰ qͣ fratrē diligimus: qm̄ deꝰ dilectio ē. Itē ꝗ nō diligit fratrēnō eſt in dilectiōe. ⁊ ꝗ nō eſt in dilectione nō ēin deo: qꝛ deus dilectio eſt. Ecce apertiſſimedicit fraternā dilectionē deum eſſe.¶ Ꝙ fraterna dilectio cum ſit deꝰ nō eſt pr̄ velfilius ſꝫ ſpūs ſanctus tm̄.Um aūt fr̄na dilectio ſit deꝰ nec pr̄ ēnec filiꝰ: ſꝫ tm̄ ſpi. ſcūs ꝗ ꝓprie in triniItate dilectio vel charitas dr̄. VndeAug. ī li. xv. de tri. Si ī donis dei nihil maiꝰ ēcharitate: ⁊ nullū eſt maiꝰ donū dei qͣꝫ ſpi. ſcūsꝗd ꝯn̄tiꝰ qͣꝫ vt ipſe ſit charitas qͣ dr̄ deꝰ ⁊ ex d̓o.ita. n. ait Io. Dilectio ex deo eſt. ⁊ paulopoſt.Deus dilectio eſt. vbi manifeſtat eam ſe dixiſſe charitatē vel dilectionē dn̄i quā dixit ex d̓o.deus ergo ex deo eſt dilectio. Item in eodemIoā. volens de hac re apertius loꝗ. In hͦ inꝗtcognoſcimus. qꝛ ī ipſo manemus ⁊ ipſe in nobis: qꝛ de ſpū ſuo dedit nobis. Spūs itaqꝫ ſanctus de quo d̓dit nobis fac̄ nos ī deo manere⁊ ip̄m ī nobis. hͦ aūt fac̄ dilectio. ipſe ē igr̄ deꝰdilectio. Ipſe ergo ſignificatur vbi legit̉. Deꝰdilectio eſt. Ex his apparet ꝙ ſpiritus ſanctꝰdilectio eſt vel charitas.¶ Ꝙ non eſt dcm̄ per cām illud: deꝰ charitaseſt: ſicut tu es patiētia mea ⁊ ſpes mea.Ed ne forte aliꝗs dicat dcm̄ eē perIͣexpreſſionē cāe. Deus charitas ē: eo.ſ. ꝙ charitas ſit ex deo: ⁊ nō ſit ipſeAd̓s: ſic̄ dr̄ deus nr̄a patientia ⁊ ſpēs:nō ꝙ ipſe ſit iſta: ſed qꝛ iſta ex eo ſūt. OccurritAugu. oſtendēs nō hoc eſſe dcm̄ per cām ſicut illa in. xv. lib. de trini. ita dicēs. Nō dicturi ſumus ꝙ ꝗdam dicūt .ſ. charitateꝫ nō ꝓpterea eſſe dicta deū ꝙ ip̄a charitas ſit ipſa ſubſtātia que dei digna ſit nomine: ſꝫ ꝙ donū ſit deiſicut dcm̄ eſt deo tu es patientia mea. Non iōvtiqꝫ dcm̄ eſt ꝙ dei ſub̓a eſt noſtra patientia:ſed qꝛ ab illo nobis ē. Un̄ alibi. Ab ipſo ē patientia mea. hūc .n. ſenſuꝫ ſtatiꝫ refellit ſcripturarū ipſa locutio. tale eſt .n. tu es patiētia mea:quale eſt. dn̄e ſpes mea: ⁊ deus meus miſericordia mea: ⁊ multa ſimilia. Nō eſt aūt dictuꝫdomine charitas mea: aut tu es charitas meaaut deus charitas mea: ſed ita dictū eſt. Deuscharitas eſt ſicut dictū eſt. deꝰ ſpūs eſt. qui hͦnon diſcernit intellectū a domino: non expoſitionē querat a nobis. nō enī apertius quicqͣꝫ