Diſtin. XVI.

uinaꝝ perſonaꝝ quātū ad numeruꝫ: vt ſic ītelligat̉ pͥntotius diuinitatis: qꝛ in oībus ꝑſonis diuinis ipſe eſt pͥncipiū: nō ꝙ ſui ipſius pͥncipiū ſit. ſicut ⁊ fundamētū dicitur pͥncipiū totius domus: quāuis non ſuiipſius. ideo v̓omelius dicit̉ pͥncipiū deitatis qͣꝫ diuinitatis. Quia dīnuꝫa deo denoīat. vn̄ diuinitas importat participatā deitatem: ⁊ nō ꝑ eſſentiā: qualiter in deo eſt.¶ De miſſione ſpiri. ſcī que fit duobus modisviſibiliter ⁊ inuiſibiliter.¶ Di. XVI.Unc de ſpū ſcō videndum eſt preter illā īeffabilē ⁊ eternā ꝓceſſionēqͣ ꝓcedit a pr̄e ⁊ filio ⁊ nō a ſeip̄o:que ſit eiꝰ tꝑalis ꝓceſſio q̄ dr̄ miſlſio ſiue donatio. Ad qd̓ dicimusꝙ ſicut filiꝰ duobꝰ modis dr̄ mitti. Uno quoviſibil̓r apparuit. altero quo īuiſibiliter caſtismētibus ꝑcipitur. Ita ⁊ ſpiri. ſanctꝰ a pr̄e ⁊ filio ac ſeipſo duobꝰ modis ꝓcedere ſiue mitti ſiue dari dr̄. vno viſibiliter. altero īuiſibil̓r. Datus .n. ē viſibilis creature demr̄atōe. ſicut ī diepenthecoſtes alijſqꝫ vicibus; ⁊ dat̉ quottidieiuiſibiliter illabēdo mentibus fideliū.¶ Prius de illo mō miſſionis ꝗ fit viſibil̓r.T primo agamus de illo miſſionismō ꝗ fit viſibili ſpē. De hoc Augu.in. ij. li. de tri. ita ait. In prōptū ē ītelAligere de ſpiri. ſcō cur miſſus ipſe dicat̉. Facta ē .n. q̄dā creature ſpēs extꝑe in qͣ viſibil̓r on̄deret̉ ſpi. ſcūs cū in ip̄ꝫ dn̄ꝫcorꝑali ſpecie colūbe deſcēdit: ſiue cū die penthecoſtes factus eſt ſubito d̓ celo ſonus: quaſi ferret̉ flatus vehemens: ⁊ viſe ſunt illis lingue diuiſe ſicut ignis: ꝗ ⁊ inſedit ſuꝑ ſinguloseorum. Hec oꝑatio viſibiliter exp̄ſſa ⁊ oculisoblata mortalibꝰ miſſio ſpūs ſcī dicta eſt: nonvt appareret eis ipſa ſub̓a: qua ⁊ ipſe inuiſibilis ⁊ īcōmutabilis eſt ſicut pr̄ ⁊ filiꝰ: ſꝫ vt exterioribus viſis corda hominum cōmota a temporali manifeſtatione veniētis ad occultā eternitatē ſemꝑ p̄ſentis ꝯuerterent̉. Ecce his verbis verbis aperit Augu. illū moduꝫ miſſionisꝗ viſibiliter exhibet̉: cū tamē ipſe ſpūs ī ſui natura non videat̉. Qui nec in illis creaturis magis erat qͣꝫ in alijs: ſed ad aliud. In illis .n. eratvt per eas ad homīes veniētes on̄deret̉ eſſe inillis ad quos creature ille veniebāt. Nō .n. ſpiſanctꝰ tēporali motū tūc venit vel deſcēdit inhoīes: ſꝫ per tꝑalē motū creature ſignificata ēſpūalis ⁊ īuiſibilis ſpiri. ſancti infuſio. Et vtapertius dicā per illū modū miſſiōis ſpūs ſancti corporaliter exhibitū monſtrata eſt ſpūalis⁊ interior miſſio ſpiritꝰ ſancti ſiue donatio dequa agendum eſt.

¶ Cum filiꝰ ſit minor patre ẜm formā creataꝫin qua apparuit: cur nō ⁊ ſpūs ſcūs ſimiliter.Ed prius q̄rendū eſt cū filius dicat̉minor pr̄e ẜm miſſionē qua ī formacreata apparuit: cur ſpiri. ſanctꝰ nōdicatur ſimil̓r minor pr̄e cū ī formacreata apparuerit. Nā de filio ꝙ minor ſit ẜm formā qua miſſus apparuit: aperteon̄dit Aug. ī. iiij. li. de tri. dicēs. Miſit deus filium ſuū factum ex muliere factū ſub lege vſqꝫadeo paruū vt factū: itaqꝫ eo miſſuꝫ quo fcm̄.fateamur ergo factū minorē ⁊ ītantū minoreꝫīquantū factū: ⁊ ītantū factū īquantū miſſum.Ecce hēs: qꝛ filiꝰ īquantū eſt miſſus .i. factꝰ minor eſt pr̄e. Cur gͦ ſpiri. ſanctꝰ nō dr̄ minor patre: cū ⁊ ipſe creaturam aſſumpſerit in qua apparuit? Ꝙꝛ al̓r ſpūs ſcūs aſſumpſit creaturaꝫin qͣ apꝑuit: aliter filiꝰ. Nā filiꝰ accepit ꝑ vnionem: ſpūs ꝟo nō. Filiꝰ .n. accepit hoīem ita vtfieret hō: ſpūs ꝟo ſcūs nō ita accepit columbāvt fieret colūba. De hoc Augu. ī. ij. lib. de tri.ita ait. Iō nuſqͣꝫ ſcriptuꝫ eſt ꝙ deꝰ pr̄ maior ſitſpū ſcō: vel ſpiri. ſanctꝰ minor pr̄e: qꝛ nō ſic eſtaſſumpta creatura in qͣ apꝑeret ſpiri. ſanctꝰ ſicut aſſumptꝰ eſt filiꝰ hoīs. in qua forma ipſiusdei ꝟbi ꝑſona pn̄taret̉. non vt hēret v̓bū dei ſicut alij ſancti ſapiētes: ſꝫ ꝙ ip̄m verbum erat.Aliud eſt .n. v̓bū in carne aliud verbū caro. i.aliud eſt v̓bū in hoīe. aliud eſt ꝟbū homo. Caro .n. ꝓ hoīe poſita eſt in eo ꝙ ait ꝟbū caro factū eſt. Nō gͦ ſic aſſumpta eſt creatura in quaapparuit ſpiri. ſanctꝰ ſicut aſſumpta eſt caroilla ⁊ humana forma ex virgine maria. Nō .n.colūbam vel illū flatū vel illum ignē beatificauit ſibiqꝫ in vnitatē perſone cōiunxit ſpiri. ſanctus ī eternū. Aperte ex p̄dictis oſtēſuꝫ eſt ẜmꝗd filius minor dicatur patre: ⁊ quare filiꝰ dicatur patre minor: ⁊ non ſpūs ſcūs.¶ Ꝙ filius ẜm ꝙ homo factus eſt non mō patre: ſed ſpū ſancto ⁊ etiā ſeipſo minor eſt.Otādū aūt ꝙ filius ẜm ꝙ homo factus eſt: nō tm̄ patre: ſed ſpū ſcō ⁊ ētſeip̄o minor dicitur. Et ꝙ etiā ſeip̄ominor dicatur ẜꝫ formā ſerui Aug.on̄dit in primo lib. de trinitate dicēs. Errauerunt hoīes ea q̄ de xp̄o ẜm hominē dicta ſuntad eius ſubſtantiā que ſemꝑiterna eſt tranſferentes. Sicut illud qd̓ ip̄e dn̄s ait. Pater maior me eſt: qd̓ propter formaꝫ ſerui veritas dicit: ẜm quē modū etiā ſeipſo minor eſt filius:qūo .n. nō ēt ſeipſo minor eſt factus qui ſeip̄mexinaniuit formā ſerui accipiēs? Non eniꝫ ſic