Diſtin. XV.Queſtio. V.

jͣrit alicui p̄exn̄ti: quāuis hoc nō multū habeat rationis.¶ Ad quartū pꝫ reſponſio per predicta.¶ Utꝝ miſſio īuiſibilis fuerit plenior poſt incarna(tionem qͣꝫ ante.II.ſic ꝓcedit̉: vr̄ ꝙ miſD ſecunduꝫ ſiō inuiſibilis nō plenior fuerit poſt īcarnationē qͣꝫ an̄. miſſio ena.fit ꝑ qͣꝫdā irradiationē dīne bōitatis ī donisgre gratū faciētis: ſꝫ ſol corꝑal̓ cui bonitatē diuinā Dioaſſimilat. 4. cap. de di. no. ſemꝑ eqͣliter irradiat. gͦ videt̉ꝙ miſſio omni tꝑe equaliter fiat. ¶ Pͣ. Augu. dicit ꝙ celibatus Ioh̓. nō p̄fert cōiugio abrae: ⁊ ita videt̉ ꝙ ſanctino. te. non ſint maioris meriti qͣꝫ ſancti ve. te. ſed plenitudo miſſionis attēdit̉ ẜm copiā gr̄e que eſt pͥnᵐ merēdi. ꝙvr̄ ꝙ nō pleniꝰ ſit facta poſt incarnationē qͣꝫ ante. Hec etvr̄ ꝙ ſancti ve. te. ꝓponunt̉ nobis in exempluꝫ perfectevirtutis. ſicut pꝫ ad Heb. xi. vt Iob ꝓponit̉ in exempluꝫpatiētie. Abrahā in exemplū fidei. ⁊ ſic de alijs.Auguſ. 3. de tri. exponēs illud Io. 7. nōduꝫCOIITA. erat ſpūs datꝰ ⁊cͣ. qūo hoc intelligit̉ niſi ꝙilla datio ſpūs vel miſſio futura erat qͣlis nūqͣꝫ ante fuerat. nō .n. antea nulla erat: ſꝫ nō talis erat. gͦ vr̄ ꝙ poſt incarnatōem plenior fuerit. ¶ Pͣ. tp̄s īcarnationis dr̄ tp̄splenitudīs. Ga. 4. Nō aūt niſi ꝑꝑ plenitudineꝫ gr̄e. gͦ vr̄ꝙ pleniꝰ gr̄a collata ſit ⁊ miſſio facta hͦ tꝑe qͣꝫ an̄.dd̓m: ꝙ de miſſiōe poſſumus loꝗ duReſpondeo pliciter. Uel ex ꝑte ipſiꝰ mittentis: ⁊ſic cū apud ipſuꝫ nulla ſit trāſmutatio equalis fit miſſioin omni tꝑe: niſi forte ẜm p̄determinatōeꝫ ſapīe ⁊ p̄ſciētie ſue: ſꝫ ꝙ p̄ordinauit ſine ſui mutatiōe ẜꝫ diuerſas cōgruitates tēpoꝝ aliꝗd vno tꝑe facere ⁊ non alio. Uel exꝑte eoruꝫ ad quos fit miſſio: ⁊ ſic illi ꝗ magis ſunt paratiad ꝑceptionē gr̄e pleniorē gratiā ꝯſequunt. ¶ Dd̓m igitur ꝙ qꝛ per aduentū xp̄i remotu eſt obſtaculū antiquedānatiōis totū humanu genus effectū eſt ꝑatiꝰ ad perceptionē gr̄e qͣꝫ ante: tum ꝑꝑ ſolutioneꝫ p̄cij ⁊ victoriā dyaboli. tū etiā ꝓpter doctrinā xp̄i per quā clarius nobis innoteſcūt diuīa. ⁊ iō loquēdo cōiter. plenior facta eſt miſſio poſt īcarnatiōeꝫ qͣꝫ ante: qꝛ de plenitudine eiꝰ oēs accepimus. Sꝫ veꝝ eſt ꝙ qͣſi ad aliquas ſpāles ꝑſonas eſtin ve. te. pleniſſima facta miſſio ẜm ꝑfectionem v̓tutis: ⁊ipſi tn̄ de plenitudine xp̄i acceperūt inquātuꝫ in fide mediatoris ſaluati ſunt ẜm Auguſtinum.igit̉ dd̓m ꝙ illa rō ꝓcedit ex ꝑte ipſiꝰAd primu) mittētis: ꝗ qͣꝫtū in ſe eſt ſemꝑ eqͣliterſe hꝫ ad gr̄am cōferēdā. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m: ꝙ ſcī ve. teſta. dupliciter pn̄t ꝯſiderari. Uel qͣꝫtuꝫ ad gr̄am ꝑſonalē ⁊ ſic ꝑfidē mediatoris ꝯſecuti ſunt gratiā eque plenaꝫ his quiſunt in no. te. ⁊ multis plus ⁊ multis minꝰ. Uel ẜm ſtatūnaͣe illiꝰ tꝑis: ⁊ ſic cū adhuc ꝯtinerent̉ obnoxij dīne ſentētie ꝓ peccato pͥmi parētis nōdū ſoluto precio erat in eisaliqd̓ impedimētū vt nō ad eos: ita plena miſſio fieret ſicut fit in nouo teſta. etiā per traductōeꝫ in gloriā in quaomnis perfectio naͣe amouetur.¶ Utꝝ per miſſionē īuiſibilē efficimur ne ſimus inI(hoc mundo.III.D tertiuꝫ ſic pcedit̉: vr̄ ꝙ per miſſionem īuiſibilē efficimur ꝙnō ī hoc mūdo ſimus. Qui .n. ē ī celis nō ē inmūdo: ſꝫ apl̓s in perſona oīum ſanctoꝝ dicitphi. 3. Nr̄a ꝯuerſatio in celis ē. gͦ videt̉ ꝙ ſancti ad quosfit miſſio nō ſint in mūdo. ¶ Itē Augu. dicit ꝙ aīa verieſt vbi amat qͣꝫ vbi eſt: ſꝫ eſſe eēntial̓r in aliquo eſt veriſſimus modus eſſendi in eo. gͦ ſancti eſſentialiter ſunt inceleſtibus que amant. ¶ Pͣ. cū aīa ſit ſub̓a incorporalis

nō determinat̉ ad locum niſi per accidens. ibi gͦ erit aīaeſſentialiter vbi eſt ꝑ accidēs: ſed in ſuo obiecto eſt aīa ꝑaccidēs ſicut in ſua maͣ. gͦ eēntialiter eſt vbi eſt ſuū ob̓m.¶ Pͣ. nos dicimus angelos eē in aliquo loco: ꝓpter hocꝙ ibi operant̉: ſed oꝑatio anime eſt circa ob̓m. ergo anima eſſential̓r eſt vbi eſt ſuum obiectum.forma nunqͣꝫ excedit id cuiꝰ eſt forma: ſedCONITA. aīa eſt forma eēntialis corporis. gͦ nō ē eēntialiter niſi vbi eſt corpus: corpꝰ aūt nunqͣꝫ eſt extra mūduꝫ qͣꝫdiu viuimus. ergo miſſio inuiſibilis non facit nosin hoc mundo nō eſſe.Reſpondeoᵈᵍªᵐ aīa nr̄a cōparat̉ ad duo .ſ. adcorpus cui dat eſſe ſub̓ale: per qd̓ ētipſa eſt. nō .n. eſt aliud aīe eſſe qͣꝫ hoc qd̓ corpori dat: vt ſupra dcm̄ eſt. Comparat̉ etiā ad obiectū ſuū a quo recipiteſſe ẜm perfectionē ſecundā: qd̓ eſt eē accn̄tale. Et iō aīaeēntial̓r eſt vbi eſt corpꝰ ſuū ad qd̓ hꝫ eēntialē relationē.Ubi aūt ē ob̓m ſuū nō eſt eēntial̓r: ſꝫ ſolū ꝑ quādā cōformitatē: ꝓut dr̄ ꝙ ſcīa eſt aſſimilatio ſciētis ad rē ſcitaꝫ.ītelligit̉ qd̓ dr̄ in lr̄a ẜm ꝙ aliqd̓Et hoc modo eternū mente percipimus nō inhoc mūdo ſumus: qꝛ nō cōformat̉ affectus noſter ⁊ ītellectus mūdanis rebꝰ caducis: ſed celeſtibus ⁊ eternis: ⁊ſic ēt ītelligēdū ē qd̓ apl̓s dicit. Nr̄a ꝯuer. ē. ¶ Un̄ pꝫ reſpōſio ad pͥmū. ¶ Ad 2ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ qͣꝫuis eſſe ſubſtātiale aīeſit in cōiunctōe ad corpus: tn̄ tota nobilitas ipſius eſt ſecundū ꝙ per actꝰ ſuos nobiliſſimos ſuis perfectionibusꝯiungit̉. Et iō Augu. dicit aīam verius eſſe vbi amat: qꝛibi eſt ẜm ſuū nobilius eē qd̓ eſt ẜm perfectionē vltima.¶ Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ locus nō cōuenit aīe niſi per accn̄s: tn̄ad hoc ꝙ in loco eſſentialiter eē dicat̉ oꝑꝫ ꝙ eē eſſentialiter cōiungat̉ ei rōne cuiꝰ ſibi locus attribuit̉: ſed aīa nōcōiungit̉ ob̓o ſuo eēntialiter: ſꝫ tm̄ ẜm ſimilitudinē ipſiꝰreceptā in aīa: qꝛ lapis non eſt in aīa: ſed ſpēs lapidis: ẜmph̓m: cui ēt ſpēi ſiue intētioni cōiungit̉ aīa nō quantū adeſſe pͥmū: qd̓ eſt ſubſtātiale: ſꝫ quātū ad eſſe ſcd̓m qd̓ eſteſſe accn̄tale. Et iō rōne obiecti ſui nō dr̄ aīa eēntialitereſſe in loco. ¶ Ad 4ᵐ dd̓m: ꝙ operatio angeli in res corporales eſt operatio actiua. ⁊ ideo opꝫ ꝙ ꝑ virtutē ſuamque nō ſeparat̉ ab eſſentia ſua cōiungat̉ corpori in quodoꝑatur ſicut motor mobili: ſed operatio aīe ītellectualisin rē quā cognoſcit ⁊ diligit eſt oꝑatio nō actiua ſed receptiua. ⁊ ideo nō opꝫ ꝙ cōiūgat̉ ei eēntial̓r: ſꝫ ꝙ ītētio illiꝰrecipiat̉ in ipſa aīa. ¶ Expō ſcd̓e ꝑtis textus.quā ēt miſſus poſſet dici:¶ Ecunduꝫ qꝛ exip̄o ꝙ filius a pr̄e eſtIcōueniētiā hꝫ vt ab eo mittat̉ vt miſſio nō ſe¶IItudinē ad miſſionem. Et tūc vnicuiqꝫ ⁊cͣ.cundū actū miſſionis ītelligat̉: ſed ẜm aptiHoc ītelligēdū eſt nō tm̄ de cognitione ſpeculatiua: ſꝫ q̄eſt etiā quodāmō exꝑimētalis: qd̓ on̄dit hoc qd̓ ſequit̉.¶Atqꝫ ꝑ̄cipit̉.) qd̓ ꝓprie exꝑientiā in dono ꝑcepto demōſtrat. Dicit̉ aūt aīa rōnalis in deū ꝓficiēs quātum ad ſtatum via perfecta in deo quātū ad ſtatuꝫ pr̄ie. vbi vtraqꝫmiſſio cōplebit̉ ꝓpter ꝑfectā cognitionē ⁊ perfectū amorem. Quo quottidie mittit̉ ad ſanctos.) nō ꝙ ei ꝗ gr̄aꝫhꝫ quottidie miſſio fiat: ſed ꝑ hoc on̄dit̉ nullū tp̄s eē determinatuꝫ miſſioni ſpiri. ſancti vel filij: ad qd̓ dīna liberalitas coaptetur. ¶Principiū totius dīnitatis ⁊cͣ.) Hocpōt exponi dupl̓r. Ut in totalitate deitatis ꝑfectio deſignetur: ⁊ ſic pͥncipiū totius deitatis pater dicit̉: īquātuꝫeſt pͥnᵐ filij in quo eſt ꝑfecta deitas: ſꝫ hoc ītentōi Augu.nō cōpetit: qꝛ ꝑ hunc modū ēt filiꝰ totius dīnitatis pͥncipiū diceret: qꝛ ſpiri. ſanctꝰ cuius eſt pͥncipiū ꝑfectā diuinitatē hꝫ. Unde meliꝰ exponit̉ vt deſignet̉ totalitas di-

G 3