Queſtio. I.Diſiij. XIII.
LL13ᵐ: ꝙ ꝓceſſio localis eſt in aliꝗd. ſicut in terminuꝫ motꝰ:ſed quod procedit a cauſa nō opꝫ ꝙ in alterum ꝓcedat:⁊ ſic ſumitur proceſſio in diuinis.¶ Utꝝ ꝓceſſio diuina ſit tm̄ vna. II.ſic ꝓcedit̉: vr̄ ꝙ ī diuiO ſecundū) nis vna tm̄ ſit proceſſio. Sicut .n. pr̄nitas notat ꝓpͥetatē origīs: vtIa quo ē aliꝗs: ita ꝓceſſio vt ꝗ eſt ab alio: ſꝫ ſupra dcm̄ ē: ꝙ ī dīnis nō pōt eē niſi vna prnitas. gͦ nec niſivna ꝓceſſio. ¶ Pͣ. ī oībꝰ hn̄tibꝰ vnā naͣm in ſpē: nō ē niſivnꝰ modus quo naͣ illa cōicat̉. vn̄ ēt dicit Com. 8. phy. ꝙmures ꝗ gn̄ant̉ ex putrefactōe terre: ⁊ ꝗ gn̄ant̉ ex ſemīenō ſunt eiuſdē ſpēi. Sꝫ ꝑ ꝓceſſioneꝫ ꝑſonaꝝ cōicat̉ naͣ diuīa q̄ ē vna tm̄ nō ſolū ī ſpē: ſꝫ ēt ī numero. gͦ nō ē niſi vnmodus ꝓceſſiōis in dīnis. ¶ Pͣ. oꝑōnes vel actus diſtinguunt̉ adīuicē penes termīos ⁊ penes pͥncipia. Sꝫ ꝓceſſio ī dīnis ē ſemꝑ ab eodē pͥnº. qꝛ oīs ꝓceſſio eſt v̓tute nature ipſiꝰ ꝓducetis. eſt ēt ad eūdē terminū ꝑ ꝓceſſioneꝫacceptū: qꝛ in ꝓceſſiōe dīna ſemꝑ accipit̉ dīna naͣ. gͦ vr̄ ꝙnō ſit niſi vna ꝓceſſio ī dīnis. ¶ Pͣ. ſi ſūt due ꝓceſſiōes:aut dr̄iam hēbunt ex ꝑte eēntie: aut ex ꝑte rel̓onū: cū nōſint pl̓a in dīnis: ſꝫ ex ꝑte eēntie nō īuenit̉ diuerſitas niſirōnis ẜm pl̓alitatē attributoꝝ. diuerſitas aūt rōnis noncāt pl̓alitatē realē: qͣlē oꝑꝫ eē ꝓceſſionuꝫ duaꝝ: ẜm quasdue ꝑſone real̓r diſtincte ꝓcedūt. gͦ ex parte eſſentie nōpōt ſumi realis diuerſitas ꝓceſſionū. ſimil̓r nec ex parterel̓onū. rel̓ones .n. ẜm rōnem ītelligēdi cōſequunt̉ ꝓceſſiones. eo .n. filius ē: qꝛ a pr̄e ꝓcedit. gͦ videt̉ ꝙ nullo mōpoſſunt eſſe ꝓceſſiones plures in diuinis.ẜm vnā ꝓceſſionē eſt vnꝰ tm̄ ꝓcedēs: ſꝫ inContra. dinis ſunt due ꝑſone ꝓcedētes .ſ. filiꝰ ⁊ ſpiſanctꝰ. vt hētur ī lr̄a. gͦ vr̄ ꝙ opꝫ eē duas ꝓceſſiones.Reſpondeo ſiōes realr diſtinguunt̉: nec oꝫ q̄redd̓m: ꝙ ꝗdā dicunt ꝙ iſte due ꝓceſre quo diſtinguant̉: qꝛ ſunt pͥma diſtinguētia ꝑſonas. ſic̄nec q̄rimus quo diſtinguunt̉ rōnale ⁊ irrōnale. ¶ Sꝫ hͦnō vr̄ ꝯueniēs: qꝛ gn̄atio ⁊ ꝓceſſio nullā hn̄t opponeꝫ adinuicē: oīs aūt diſtinctio formalis eſt ẜꝫ aliquā oppōnē.Et p̄terea ꝓceſſio ⁊ generatio ſignificant̉ per modū operationū. hoc aūt nō cōuenit vt ꝑ oꝑatōes vel motꝰ diſtinguant̉ oꝑantia vel oꝑata: ſꝫ magis ecōuerſo. Qꝛ actiōesdifferūt ſpecie ẜm formas agētiū: vt calefacere ⁊ infrigidare: ⁊ motꝰ ẜm terminos. ¶ Et iō alij dicunt: ꝙ dr̄ia ſumit̉ ex hoc ꝙ generatio eſt ꝓceſſio naͣe: ⁊ ꝓceſſio ſpiri. ſcīeſt ꝓceſſio volūtatis. ¶ Sꝫ hoc ēt nō cōpetit: qꝛ voluntas ⁊ naͣ in dīnis ſolū rōne diſtīguunt̉. vn̄ talis diſtīctiorealis diſtinctōis rō eſſe nō pōt: qꝛ pͥncipiū nō eſt debiliꝰpͥncipiato. Et preterea ẜm hoc ꝓceſſio ītellectꝰ ẜm quaꝫdr̄ v̓bū eēt alia a ꝓceſſiōe naͣe ẜm quā dicit̉ filius. ¶ Etideo dd̓m ꝙ in dīnis nō pōt eē aliqͣ realis diſtīctio ⁊ pluralitas: niſi ẜm rel̓ones origīs. Et ideo ẜm hoc nos oꝫ inueſtigare pluralitatē ꝓcedētiū ⁊ ꝓceſſionū. Dico igit̉ ẜꝫhoc ꝙ ē in dīnis aliqͣ ꝓceſſio ẜm quaꝫ vna ꝑſona ꝓceditab vna: ⁊ hec eſt ꝓceſſio gn̄atiōis: ẜm quā filiꝰ eſt a pr̄e. ⁊iō dr̄ eſſe a pr̄e. ⁊ iō ꝑ moduꝫ dr̄ eſſe naͣe vel ītellectus. ꝓcedit .n. vt filiꝰ ⁊ vt v̓bū: qꝛ in vtroqꝫ mō iſtaruꝫ ꝓceſſionū .ſ. nae ⁊ ītellectus eſt vniꝰ ab vno ꝓceſſio. ¶ Itē ē aliqua ꝓceſſio in dīnis q̄ eſt ſimul a duobus .ſ. ab eo ꝗ ꝓcedit: ⁊ ab eo a quo ꝓcedit. ⁊ hec diſtinguit̉ a pͥma ẜm originem: qꝛ iſta ſcd̓a ꝓceſſio eſt a ꝓcedēte ẜm ꝓceſſionē p̄dictā que eſt ꝑmodū naͣe. ⁊ īde ē ꝙ iſta ꝓceſſio dr̄ per modum volūtatis eſſe: qꝛ ꝑ ꝯſenſuꝫ ex duobꝰ volētibus pōtvnꝰ amor ꝓcedere. ⁊ ẜm iſtos modos diuerſos originisꝓducunt̉ pl̓es ꝑſone rel̓one originis diſtincte .ſ. filiꝰ ꝗ ē apr̄e: ⁊ ſpi. ſcūs ꝗ ē ab vtroqꝫ. Un̄ ꝯcēdo ꝙ niſi ſpi. ſcus eēt
a filio: nō eēt aſſignare diſtīctōeꝫ realē īter filiū ⁊ ſpi. ſcꝫ.gͦ dd̓m ꝙ pr̄nitas dicit modū deterAd primuꝫ minatū origis: ꝗ vlteriꝰ nō pōt multiplicari ẜm diuerſaꝫ rōnē origīs: ſed tm̄ ẜm maͣm: vt diuerſificet̉ in numero: ſꝫ ꝓceſſio dicit originē in cōi: ⁊ pōtẜm duos modos origīs determīari .ſ. ꝙ ſit ꝓceſſio vniusab vno nō ꝓcedēte: ⁊ ꝙ ſit ꝓceſſio ēt a ꝓcedente. pluresmodi nō pn̄t inueniri ꝗ diſtinguant̉ ex rōne originis. ⁊ iōnō pn̄t eſſe plures ꝓceſſiones in dininis qͣꝫ due. Si .n. acciperetur ꝓceſſio ab vno ꝓcedente vel pluribus: nō eētdentia niſi ẜm vnū ⁊ plura: q̄ dr̄ia nullo mō ad originem.ꝑtinet. ſicut ſi diuideret̉ greſſibile nō ꝑ bipes ⁊ qͣdrupes:ſed ꝑ albū ⁊ nigruꝫ. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m: ꝙ in naͣ creata eſt duplex cōicatio. vna q̄ eſt ꝑ modū naͣe. ⁊ alia q̄ eſt ꝑ moduꝫamoris: nō aūt in vtraqꝫ cōicationū cōicat̉ naͣ: ſꝫ tm̄ ī eaq̄ eſt ꝑ modū naͣe. ex imꝑfectione aūt volūtatis create ēꝙ nō pōt cōicari ꝑ eā naͣ: qꝛ illud qd̓ ꝓcedit ꝑ moduꝫ volutatis .ſ. amor: nō eſt hypoſtaſis ꝑ ſe ſubſiſtēs. ſicut in diuinis. ⁊ iō ex ꝑfectione dīne naͣe eſt ꝙ cōicet̉ non tm̄ peractū naͣe ꝗ eſt gn̓atio: ſed per actū volūtatis: ꝗ eſt conſenſus amoris. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ diſtinguunt̉ ꝓceſſiones indīnis ⁊ penes pͥnᵐ ⁊ penes finē. Ut .n. ſuꝑius dcm̄ ē: quāuis naͣ dīna ſit pͥnᵐ gn̄atiōis in pr̄e: nō tn̄ abſolute ſub ratione naͣe: ſed ſub rōne pr̄nitatis. Et ſimil̓r a naͣdiuīa inquātum eſt naͣ: q̄ acꝗrit̉ in filio ꝑgenerationē: nō hꝫ filiꝰꝙ ſit filiꝰ: ſed ab eo ꝙ naͣ in filio ẜm rem eſt ipſa filiatio:⁊ ita pꝫ ꝙ ipſe rel̓ones ſe hn̄t aliquo mō vt pͥnᵐ ⁊ vt terminus ad ipſas ꝓceſſiones. ¶ Ad 4ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ cū ẜm proceſſiones diſtinguant̉ ꝑſone que realiter pl̓es ſunt: nō poteſt dici ꝙ ꝓceſſiones re nō differūt: ſꝫ rōne tm̄. nihil .n.cauſat diſtinctionem maiorem formaliter loquendo qͣꝫſit diſtinctio qua diſtinguunt̉ ipſa adīuicē: ſed ſicut ꝓpͥetates ꝑſonales ẜm ꝙ comparant̉ ad eſſentiā ſunt idē re:qꝛ ſunt diuina eſſentia: a qua tm̄ rōne differūt: ẜm aūt ꝙad aliꝗd dicunt̉ ſunt ẜm reꝫ plures. ⁊ ita etiā de ꝓceſſionibus: qꝛ ẜm ꝙ comparant̉ ad naͣꝫ vt pͥnᵐ vel terminus:nō diſtinguunt̉ niſi rōne: ẜm ꝙ dr̄ in deo volūtas ⁊ naͣ ratiōe differre: ſed qꝛ cōparant̉ ēt ad ꝓprietates relatiuasſicut ad pͥnᵐ vel terminū: vt dcm̄ eſt: iō ex hoc ēt hn̄t realē dr̄ntiam. ¶ Ꝙ gͦ obijcit̉: ꝙ rel̓ones ꝯſequunt̉ ꝓceſſiones. vn̄ magis videt̉ ꝙ ꝓceſſiōes diuerſe cauſent diuerſitatē rel̓onū qͣꝫ ecōuerſo: vel ad minꝰ erit ibi circulatio.¶ Qd̓m ꝙ relatio in dīnis nō tm̄ hꝫ ꝙ ſit relatio: ſed ētꝙ ſit ꝑſonalis .i. cōſtituēs perſonā. ⁊ ex hoc hꝫ qͣſi actumdr̄ie ꝯſtitutiue ⁊ forme ꝓprie ipſius ꝑſone: cuiꝰ eſt operatio generatiōis vel ſpiratiōis. ⁊ ideo nō eſt īconueniensꝙ ẜm relatiōis rōnem relationes cōſequunt̉ ipſas ꝓceſſiōes: ⁊ recipiant dr̄iam ab eis. ẜm aūt ꝙ ſunt forme proprie ipſaꝝ ꝑſonaꝝ cauſent dr̄iam ꝓceſſionum.¶ Utꝝ ꝓceſſio ſpūs ſcī d̓beat dici ꝓceſſio vl̓ gnoͣ. III.D tertium pi. ſcī. nō dꝫ noīari proſic ꝓcedit̉: vr̄ ꝙ ꝓceſſioceſſio: ſꝫ gn̄atio. Si .n. nō ſit gn̄atio. tūc ꝯͣ generationē dīdit̉: ſed nullū cōe diuidit̉ cōtraꝓprium: cū igit̉ ꝓceſſio ſit cōmunis generationi ⁊ ꝓceſſioni ſpūs ſcī: vr̄ ꝙ ꝓceſſio ſpiri.ſcī nō debeat nomīari ꝓceſſio. ¶ Pͣ. ſicut generatio filij dicit ſpālē modū originis: ita ⁊ ꝓceſſio ſpiri. ſcī. al̓s nōeſſet ꝓpͥetas cōſtitutiua perſone: vt pͥus dcm̄ eſt: ſed proceſſio nō dicit aliquē ſpālem modū originis: vt dcm̄ eſt.gͦ modus origīs ſpūs ſci non dꝫ per ꝓceſſionē nominari.¶ Pͣ. ſicut filiꝰ accipit totā naturā ⁊ ſub̓aꝫ pr̄is: ita ⁊ ſpi.ſcūs: ſed illa ꝓceſſio ẜꝫ quā aliquis accipit naturā eius aquo ꝓcedit: dr̄ generatio: ēt in īferioribus: vt pꝫ īducēdoin ſingulis. gͦ videt̉ ꝙ ꝓceſſio ſpiri. ſancti dꝫ dici gn̄atio.