¶ Liberdecimus
¶ Capitulum: LXXXImor eſt ſicutoſtiariꝰ anime. Nobiles eniꝫ inin egreſſibꝰ habēt oſtiarios cū baculo turhā arcētes ne cōprimāt eos ⁊ ꝑſonas ſuppoſitas ne ſuꝑ collū ſuū ſe īgerāt expellūt.Sic aīa iuſti qn̄ exit ad loquēdū vl̓ videndū timorē habet ꝓ oſtiario: cuius baculꝰeſt totꝰ infernus ad expellēdū turbas malarū cogitationum ne ab eis cōprimat̉. Ieſus .i. ſalus anime per cōſenſū. vnde turbete comprimunt dictū eſt ei. Et ideo nō ē exeundū ſine oſtiario. Sed timor ſeruilis nōeſt oſtiarius viuus ſed pictus: qꝛ manet intimore ſeruili peccandi volūtas ⁊ ſequeret̉opus ſi putaret̉ impunitas vt dicit Augꝰ.Eſt ergo timor ſeruilis vel mūdanus ſic vere ſicut oſtiariꝰ pictus in portis diuituꝫ: qͥeleuata claua videt̉ ꝑcutere ingrediētes etingreſſū ꝓhibere qd̓ nō facit. Sic timor qͥſine charitate eſt videt̉ peccatū expellere ſꝫnō expellit. ¶ Item timor bonꝰ p̄parat corhominis deo. Qn̄ enī aliqͥs magnus vulthoſpitari in aliqͣ domo p̄mittit nūciū qͥ domū mūdet ⁊ p̄paret. Sic deꝰ facit immittēdo timorē: Eccī. ij. Qui timēt dominū preparabūt corda ſua .ſ. ad recipiēdū eū. ⁊ inꝯſpectu illiꝰ ſanctificabūt aīas ſuas ¶ Itetimor mūdanꝰ qͦ qͥs magis eligit malū anime qͣꝫ corporis facit eū ſil̓em ruſtico: qͥ eundo ad foruꝫ portat ſotulares ſuos in colloſuo magis eligēs ledere pedes ſuos qͣꝫ ſotulares.¶ Ca. LXXXIRibulatio ſeparat hominem ab amore mūdiet peccati. eſt enī velut abſinthium quo viri ſpirituales a tēporali cōſolatione ſeparant̉. ſic̄ pueri aliqua amaritudine a lacte matris ſeparant̉. Electis enī ſuis deus iter aſperū facit. ne dū delectant̉ īvia obliuiſcant̉ eoꝝ q̄ ſūt in patria. ſed ſic̄pulmētū adheret olle in qua decoquit̉ niſi ſepe moueat̉: ſic cor hoīs adheret mūdoniſi tribulatiōibꝰ pulſet̉. Augꝰ. Ecce turbat me mūdus ⁊ amat̉: qͥd ſi trāqͥllus eſſꝫ?quō inhereres formoſo qͥ ſic amplecterꝭ fedū ¶ Itē tribulatiōes ſimiles ſūt flagellisſeu virgis ſcoparū nodoſis ⁊ duris qͥbꝰ pueri caſtigantur. ⁊ cū earūdē etiā faſciculisdomorū habitacula a ſordibꝰ ⁊ immūdici-
is expurgantur. ſil̓r etiā ex tribulationumflagellis caſtigant̉ inſipienter peccātes: eturgantur qui humiliati ex eiſ ad deū perenitentiā redeūt: vitā ſuā in meliꝰ cōmutantes. Flagellū enī ſicut Grego. dic̄ diluit culpā cū mutat vitā. Nā cuiꝰ non mutatmores nō expiat actiones ¶ Itē tribulariꝑmittit deꝰ hominē vt liberet eū a pena: etvt ꝓficiat in diſciplina. Sicut pueri quātoplus verberant̉ tāto magꝭ addiſcūt ⁊ melius faciunt cōmodū ſuū qͣꝫ ſi dimitterent̉volūtati ſue: Eſa. xxvj. Miſeramur impio:⁊ nō diſcet facere iuſticiā. ¶ Itē tribulationem faciēs in mundo iſto magꝭ tribulabitur in alio. Nā ribaldus qͥ nō vult vl̓ nonpōt ſoluere de ſua taberna ſpoliat̉ vl̓ verberatur ad valorē. Sic pctōr qͥ nō vult mōfacere penitentiā ⁊ ſoluere quod debet: verberat̉ in p̄ſenti infirmitate vel alia tribulatione. vel ſoluet ī cētuplū in inferno vl̓ purgatorio. vn̄ Iſi. Neqͣqͣꝫ deꝰ delinq̄nti ꝑcit.qm̄ peccatorē aut flagello tēporali ad purgationē ferit: aut iudicio eterno puniēduꝫreliquit. aut ipſe in ſe hō penitendo punitqd̓ male admiſit. ¶ Itē tribl̓atio tꝑalis adlibertatē eterne gl̓ie ꝑducit. Sicut hō diutenet beſtiā quā emit ligatam in domo ſuadonec fuerit domeſtica: ⁊ tūc dimittit eamlibere ire per domū. Sic ligat deꝰ nos tribulationibꝰ modo ⁊ infirmitatibꝰ in p̄ſenti: ſꝫ pꝰ dimittit nos libere ire in domo ſuaceleſti cuꝫ creatura liberabitur a ſeruitutecorruptiōis in libertatē gl̓ie filioꝝ dei: vtd̓r Ro. viij ¶ Ite tribulatio a pctō retrahit⁊ ignē ꝯcupiſcētie extinguit. Eſt eī ſuccurſus homini miſſus a deo. Si eī domꝰ alicuius eēt igne ſuccēſa: ſi qͥs ei aquā ad extinguēdū illū ignē afferret obſequiū ⁊ ſubſidiū reputaret ⁊ nō nocumētū. Tribulatioenī aqua eſt q̄ domū ꝯſciētie igne ꝯcupiſcētie ſuccēſaꝫ extīguit: Eccī. iij. Ignē ardentē extinguit aqua ¶ Itē ſi quis ab hoſtibꝰſuis duceret̉ ſuꝑ equū velocē vbi eſſet occidēdus: gratū haberet ſi qͥs equū illū occideret vel necaret: vt ſic ab hoſtibꝰ liberaret̉. Quātū ergo gratum debet eſſe ei quicorpus ſuuꝫ a quo ad mortē ducit̉ infirmitate vel tribulatiōe aliqua debilitat: vt .ſ.a demonibꝰ ⁊ a pena liberet̉. Grego. Duꝝnon eſtimes qd̓ pateris: dū ab eternis crucia ibus in tua paſſiōe liberaris ¶ Itē adviā rectam errātes reducit. Quādo enim