IILiber decimus
bonis operibus ſecurꝰ enī debet eſſe de requi habet bonum pignus apud ſe. Securiitaqꝫ ſūt de regno futuro qͥ habēt bōa oꝑaq̄ quaſi pignora ſūt regni celeſtis. Gre. Cūopus ꝓficit regni celeſtis fiducia creſcit.Itē ſpes iuuat̉ ex tribulatiōibꝰ. Certꝰ enīpōt eſſe de re venali qui p̄ciū apd̓ ſe hꝫ. Sicdebet eſſe certꝰ de regno eterno qͥ multastribulationes ſuſtinuit quibꝰ regnū celorū emitur: Act̉. xiiij. Per multas tribulationes oportet nos intrare in regnū dei.¶ Itē ſperāda eſt ī deo: qꝛ ſperātes in ſe ſuſtinet ne cadāt. Naturaliter eī qͥ debilis ēet timet cadere alicui rei adheret vt patet īpuero vl̓ infirmo. Sic natural̓ ratio dictatanime cognoſcēti debilitatē ſuā qd̓ fortiori ſe īniti debeat .ſ. deo. Quia de facili trāſit malū paſſū: qͥ habet bonā appodiationē .ſ. deū qͥ bn̄ p̄t eū extra malū paſſū eijcere. Veritatis enī eſt p̄ſtare fulcimētū innitēti ſibi: ſꝫ vanitatis eſt negare. vn̄ cū dn̄sveritas ſit īnitēti ſibi nō ſe ſubtrahit ſic̄ ſolent face̓ mali gartiōes eis qͥ appodiāt ſe ſibi: qꝛ ſubtrahūt ſe vt cadāt: Eſa. l. Speretin nomīe dn̄i ⁊ innitat̉ ſuꝑ deū ſuū.¶ Capitulum: LXXVIpbire de gratia a deo data mōſtruoſū ē. Naꝫſic̄ mōſtruoſū eſſet qd̓ ex muliere naſceret̉bufo: Sic mōſtruoſū ē qd̓ aliqͥs ex gr̄a deiſibi data a deo efficiat̉ ſuꝑbus. Et talis ētde vita morit̉: d̓ ſanitate egrotat: de mędicamēto interficit̉: Gre. Qui de virtutibusſe extollit: nō de gladio ſꝫ medicamēto ſe īterficit. ¶ Itē ſuꝑbi difficult̓ flectunt̉ a ꝓpria volūtate: qꝛ carēt hūore gratie. Uirgula enī quāto plus hꝫ de hūore tāto citiꝰflectit̉. Sic qui plus hꝫ de gr̄a citiꝰ obeditſꝫ lignū aridū cito frāgit̉ duꝫ flecti credit̉:ſic ſuꝑbi qͥ ſine humore gr̄e ſūt flecti n̄ poſſūt: Eccī. vj. Nō te extollas in cogitationeanime tue velut taurus: ne forte elidat̉ perſtulticiā virtꝰ tua ⁊ cōedat folia tua ⁊ fructꝰ tuos ꝑdat: ⁊ relinqͣris velut lignū aridū in deſerto .i. ſine merito.Capitulum: LXXVIIEntat diaboluihominē de illa re qͣ magis cōſueuit decipere ſciēs ꝙ mēbrū citiꝰ frāgit̉: vbipriꝰ fractū fuerit qͣꝫ alibi. Et citiꝰ īcēdit̉ li-
gnū qd̓ aliqn̄ fuit in igne qͣꝫ ſi nūqͣꝫ fuiſſet.Et citius cadit hō in īfirmitatē quaꝫ aliqn̄habuit qͣꝫ in aliā. Sic hō facile inclinat̉ adpctm̄ qd̓ aliqn̄ fecit. ¶ Itē tētatiōis delectatio corrūpit ſinceritate aīe etiā ſine cōſenſuoperis. ſic̄ mulier nō dicit̉ caſta q̄ libēt̓ audit verba corruptoris: dato etiā ꝙ ei ī oꝑenō ꝯſentiat: ⁊ que appetit diligi etiā ſi corrūpi nō appetat. Augꝰ. Nō ſoluꝫ appetereſꝫ appeti velle criminoſū ē. Sic nō eſt reputāda caſta aīa q̄ tētatiōes diaboli recipit:⁊ in eis delectat̉ qͣꝫuiſ pctm̄ facere nō velit.¶ Itē tētat diabolꝰ ⁊ īpugnat maxīe illosqͥ ip̄m deſerūt ⁊ ad deū ſe ꝯuertūt: vt pharao filios iſrl̓ fugiēteſ ꝑſecutꝰ ē. Glo. Quiab illecebrꝭ mūdi abſtīere ⁊ ī xp̄o pie vultviuere ꝑſecutionē patit̉. Dū eī diuīo ſcruitio cōſtringi exoptat bellū diaboli cōtra ſeexcitat: ſicut rex ſibi ſubditos nō īpugnatſed aduerſarios. ¶ Itē tētationibꝰ ⁊ ſuggeſtionibꝰ nō reſiſtētes nō pn̄t cōiūgi deo. vn̄aſſimilant̉ illis mulieribꝰ cū quibꝰ in veteri lege nō poterat ſacerdoſ matrimoniū cōtrahere. Nā Leuit̓. xxj. Preceptū ē ſacerdoti vt virginē tm̄ duceret vxorē: ſed viduam ⁊ repudiatā ſordidā ⁊ meretricē nō acciperet. Per viduā enī ītelligit̉ anima: cuimortuus ē carnalis vſus: ſꝫ nō affectꝰ: quāſola neceſſitas retrahit a malo: n̄ charitas.Et talis pōt dici vidua de vno marito quelābit vbi mordere nō poteſt .i. delectatiōesp̄teritas quas habere nō pōt cupit: ſic̄ canis lingit haſtile ⁊ ſcutella poſt cibū. .j. Timoth̓. v. Vidua in delitijs viuēs mortua ē.Glo. morte pctī vl̓ morte aīe. Talis enī vidua qn̄ cōtingit ei aliqͥd qd̓ tēdet ſemꝑ recogitat maritū mortuū: qͣꝫuis peſſimꝰ fuerit: ⁊ talis eſt anima cui quando cōtingitaliqͥd adu̓ſi ſemꝑ ſuſpirat ad ea q̄ dimiſitvt filij iſrael ad ollas carnium in egypto.Per repudiatam ſignificant̉ illi quos negocia mūdana repudiāt ⁊ ad illa ſe inger̄tnō vocati ⁊ a mūdo cōtēnunt̉ ⁊ opprimūtur: ⁊ tn̄ mūdū n̄ ꝯtēnūt. Sic̄ meretrix adleccatorē ſuū accedit: licet ab eo frequēterverberetur: ⁊ cum eo multas moleſtiasſuſtineat. Augꝰ. Ecce turbat te mundus ⁊amat̉: qͥd ſi trāquillꝰ eſſet: quō inhereresformoſo qui ſic amplecterꝭ fedū? Tales etiam ſimilis ſūt leccatoribus qͥ in curijs pͥncipū bonis nutriti morſellis: licet faſtidiētur ⁊ licentient̉ tn̄ expulſi ꝑ vnū hoſtiū re-