¶ De actibus et nioribus humanis
Capitulum: LXXIIlentiū feruore deuotiōis ſeruat. Solet enimobſtrul vas in quo eſt vinū: vt vinū fortifiat vl̓ ſit. ⁊ potꝰ cooꝑtꝰ colorē ſuū ⁊ mūdiciā cōſeruat. Sic qui vult deuotioneꝫ cordis ⁊ mundiciā cōſeruare: debet os clauſūtenere. Psͣ. xxxviij. Cōcaluit cor meū ītrame ⁊cͣ. ¶ Itē ſilentiū ſeruare eſt os vn̄ exitignis ⁊ flāma oīa cōburēs obſtruere: Iaco. iij. Lingua ignis ē ⁊cͣ. Ecce quātꝰ igniſqͣꝫ magnā ſiluā incēdit .i. virtutem bonoꝝoperū cōſumit.¶ Ca. LXXIIImoniacꝰ aſſiSmilat̉ leoni: qꝛ ꝓcurat ꝙ eccl̓ia q̄eſt ſponſa xp̄i aliūde grauida ſitqͣꝫ de ſuo viro q̄ de ſolo ſpūſctō cōcipere debet: ſed ſimoniacus facit ꝙ concipit de ſpiritu maligno: ⁊ ſic eā fac̄ nutrire filios adulterinos ⁊ filios ꝓprios exheredat a patrimonio chriſti conſtituēs heredes filiosdiaboli: Eccī̓. xxiij. Oīs multer relinquēsvirū ſuū peccabit: ⁊ ſtatuens hereditatē exalieno matrimonio. ¶ Itē ſimoniacꝰ aſſimilatur latroni. Facit eniꝫ ſimonia homineseſſe latrones et ſacrilegos: qꝛ .ſ. ſacra ſuntea que circa latrociniū exercent. Abſurdūeſt enī dicere eum qui furatur vel capit calicem alicuius eccleſie ſacrilegū vl̓ furē efſe ⁊ nō eū qui furat̉ tam eccl̓iam qͣꝫ que adeam pertinēt: Ioh̓. x. Qui nō intrat ꝑ oſtium in ouile ouiū ſed aſcēdit aliūde ille furCa. LXXIIIeſt et latro.Ocietatē bonorum fugiūt mali ne eorū maliciaappareat. Sicut mulier turpis filibenter ſedet iuxta pulchrā ne turpitudoillius magꝭ appareat: quia oppoſita iuxtaſe poſita magis eluceſcunt. Sic mali nō ſociantur bonis libenter ne malicia ſua eoꝝbonitate magis euidēs flat: Ioh̓. iij. Omnis qui male agit odit lucē ⁊ non venit adlucem vt non arguantur oꝑa eiꝰ. ¶ Itē ſocietas mala trahit ad peccatum: ſicut accidit de ſpinis ꝙ vna trahit aliā. Prouerb̓.ſ. Fili mi ſi te lactauerint peccatores ne acquieſcas eis ⁊cͣ. Et idcirco ſic̄ non eſt tutū.egroto eſſe in aere corrupto: quia ex hoc cita recidiuum pateretur: ſic non eſt tutū bo-
nis eſſe in conſortio peccatoꝝ. ex hͦ eniꝫ adpeccatum inducuntur. Prouer. xiij. Amicus ſtultorum efficietur ſimilis. vnde ſicutnon eſt ſecura ouis iuxta lupū nec ſtuppaiuxta ignē: nec ſagimē iuxta cattū. Sic neciuſtuſ iuxta peccatorē: nec mulier iuxta leccatorē. j. Coꝝ. xv. Corrūpūt mores bonoscolloquia mala. ¶ Item ſocietas mala ē vitanda. Nam qui non vult eſſe leproſus debet vitare conſortiū leproſorum. Sana poma ſociata pu tridis citiꝰ corrumpunt̉: ⁊ ſani cum infirmis citius infirmantur. Psͣ.xvij. Cum ꝑuerſo ꝑuerteris. Prouer. iiij.Nō delecteris in ſemitis imꝑlorū: nec tibiplaceat malorū via. ¶ Itē ſocietas mala nōeſt toleranda ꝓpter vtilitatē tꝑalē. Nam ſiquis eſſet in domo ſuccenſa vbi nō eſſet niſi vna feneſtra per quā non poſſet exire indutus et oneratus. potiꝰ omnia ſua dimitteret anteqͣꝫ non exiret. Sic quilibet diſpēdiuꝫ ſuoꝝ ⁊ ſue carnis quātūcūqꝫ potiꝰ deberet ſuſtinere qͣꝫ in conſortio maloꝝ remanere in periculo ſuo. vnde Gen̄. xxxix. Ioſeph relicto pallio in manu femine fugit.Et homo de periculo maris libenter nudꝰeuadit. ¶ Item ſocius malus abijciēdus ēſicut dens putridus de ore deijcitur ne alios corrūpat: ⁊ ouis morbida de grege aliarum: et leproſus de conſortio hominū. Etpomum putridū de aceruo alioꝝ. j. Coꝝ.v. Modicum fermentū totam maſſam corCapitulum: LXXIII.rumpit.Ollicitudo temporalium eſt viro ſpirituali cōtēnenda. Nam qui ad fontē vaditnon eſt ſollicitus quid bibat. Quid ergotimes ſtulte: ꝓuidentia dei maior eſt fōte?Cogita ꝙ ſeruus debet eſſe ſollicitus quōbene ſeruiat dn̄o ſuo: ⁊ domini eſt ꝓuidere miniſtro ſuo. vnde dicit̉ .j. Pe. v. Omnem ſollicitudinē veſtrā ꝓijcientes in euꝫquoniam ipſi cura eſt de vobis: Mat .vj.Nolite ſolliciti eſſe dicētes: quid manducabimus ⁊cͣ. Chryẜ. Efcā corporis ſi ſollicitus non fueris habebis. iuſticiā ꝟo ſi ſollicitus non fueris nō habebis. Quis ē pater q̄ nō ꝓuideat filijs ſuis cū viderit eosegere? Mat. .vj. Scit ꝑat̉ veſter qꝛ his om̄ibus indigetis.¶ Capitulū: LXXVVel iuuatur ex