De actibus et moribus humanis

Roſperātes inpeccatis ſimiles ſūt illis qui perpulchra itinera ad ſuſpendiū pertrahunt̉: vel qui ꝑ amena prata ad carcerem dānatiōis ducunt̉. vn̄ Grego. de peccatore ꝓſperitatibꝰ mūdi florēte dicit: Honorat̉ in via: in ꝑuentiōe dānabit̉: ⁊ quaſi ꝑ amena prata ad carcerē ꝑuenit: qͥ per p̄ſentis vite ꝓſpera ad interitū tēdit. ¶ Itēꝓſperitas pctōꝝ exultantiū in peccatis ſimilis eſt inſanis: qꝛ tales vt dicit Grego.nō ꝓſperitate erigunt̉ ſꝫ inſania quā ſubeunt vn̄ affligi debuerūt: ⁊ exinde miſeri īexultatione defluūt: vnde altiꝰ flendi ſūt.¶ Item pctōres tales ſunt freneticꝭ ſil̓es qͥinſaniā virtutē putant: qꝛ ex morbo eē neſciunt hoc qd̓ ampliꝰ ſanis pn̄t. Et qͣſi reu3uiſſe viribꝰ ſe eſtimāt: dū ad vite terꝑ augmēta doloris appropinquāt: qationis ſenſum nō hn̄tes flent ⁊ ridēt: et tantamagna eſtimatione ſe dilatāt: quāto inſenſibiles malū quod patiunt̉ ignorant.¶Capitulum: LXVIAtio debet reIancillas ⁊ familiā. Naꝫ videmꝰſicut dicit Greg. ꝙ abſente dn̄a familia deordinat̉: qꝛ ancillarū lingue ꝑſtrepūt: ſilētiū deſerūt: deputati operis officia negligūt: totū ordinē ſibimet cōfundūt. At vbirepēte dn̄a venerit: mox ꝑſtrepētes linguereticent: officia vniuſcuiuſqꝫ oꝑis repetūt:ſicqꝫ ad opus ꝓpriū ac ſi nō receſſerint reuertunt̉. Sil̓r ſi ad momētū rō diſcēdat qͣſiabſente dn̄a cogitationum ſe clamor velutgarrula ancillaꝝ turba multiplicat. Vt autē ratio ad mentē redierit: mox ſe confuſiotumultuoſa cōpeſcit: ⁊ quaſi ancille ſe adiniunctū opus tacite reprimūt: dū cogitationes ꝓtinus cauſis ꝓprijs ſe ad vtilitatē¶ Ca. LXVIIſubdunt.Eligioſus debꝫeſſe mortuus mūdo .i. ad modummortui ſe habere. Nā mortuꝰ in ſepulchro abſcōdit̉: ⁊ ſic religioſus dꝫ abſcōdi in clauſtro ⁊ nō diſcurrēdo vagari: Coloẜ. iiij. Mortui enī eſtis: ⁊ vita veſtra abſcondita eſt cū chriſto in deo. ¶ Item anīamortui a carne ſeparatur. Et ſic religioſus

debet a carnali amore ſeparari: Eccī. .xlvij.Quaſi adeps ſeparatus a carne. In adipe enim ſignat̉ deuotio ſpiritualiū que debet eſſe in religioſo ſeparata ab amore carnalium. ¶ Item caro mortui a vermibꝰ cōſumitur ſcꝫ in ſepulchro. Quia religioſusꝑ penitentiā debet cōſumere corpus ſuumin hͦ mūdo: mente aūt dꝫ eſſe in celo: Iobvij. Elegit ſuſpendiū aīa mea .i. deſideriuꝫeternorum: ⁊ mortē oſſa mea .i. mortificationem carnaliū deſideriorū. ¶ Item mortuus non ſentit ſi pungatur vel deijciatur vl̓eleuetur. Et ſic vere mortuus mūdo. ij. Regl. xiiij. Sicut angelus dn̄i dominus meꝰnec benedictione nec maledictione mouetur. ¶ Item mortuus omīa temporalia relīquit. Et ſic religioſus omnē ꝓprietatē debet reſignare: ⁊ omīa coram deo ⁊ fratribꝰrepreſentare et nihil ſibi arrogare. j. Coꝝ.iiij. Quid habes quod n̄ accepiſti? Bern̄.Monacho habenti ꝓprium. negabit deusſuum proprium ſcꝫ celum. ¶ Ca. LXVIIIAcerdotes chriſti ⁊ clerici immunes debent eē abillis maculis ſpiritualiter a quibꝰgere cogitatiōes: ſicut dn̄a regit Vclericos ſeu ſacerdotes iudeorum oportebat eſſe immunes corporaliter ¶ Prohibetur enim eſſe cecus: id eſt ne ſit ignorans.claudus: id eſt inſtabilis et ad diuerſa inclinans. Et ne ſit paruo vl̓ grandi vel curto naſo: id eſt ne habeat defectum diſcretionis: ne plus vl̓ minus aut aliqua prauaexerceat. Per naſum enim ſignatur diſcretio: quia eſt diſcretiuus odorum. ¶ Itemne ſit fracto pede vl̓ manu: id eſt ne amittat virtutem operandi bene vl̓ procedendi de virtute in virtutem. ¶ Item repudiatur ſi habeat gibbum ante vl̓ retro: ꝑ queꝫſignatur ſuperfluus amor terrenorum.Item ſi lippus: id eſt ſi per carnalem affectum eius ingeniū obſcuratur. Contingitenim lippitudo ex fluxū humoris. Repudiatur etiam ſi habeat albuginem in oculo:id eſt p̄ſumptionē candoris iuſticie in ſuacogitatiōe. ¶ Itē ſi habeat iugē ſcabiē: ideſt petulantiā carnis. Et ſi ſit hn̄s impetiginē que ſine dolore corpus occupat ⁊ mēbra corporis fedat: ꝑ quā auaricia deſignatur. Et etiā ſi ſit hernioſijs vl̓ ponderoſus:ꝙ ſcꝫ geſtet pondus turpitudinis ī cordelicet non exerceat opere.

S 6