Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
338r
Einzelbild herunterladen
 

De actibus et moribus humanis

Roſperātes inpeccatis ſimiles ſūt illis qui perpulchra itinera ad ſuſpendiū pertrahunt̉: vel qui ꝑ amena prata ad carcerem dānatiōis ducunt̉. vn̄ Grego. de peccatore ꝓſperitatibꝰ mūdi florēte dicit: Honorat̉ in via: in ꝑuentiōe dānabit̉: ⁊ quaſi ꝑ amena prata ad carcerē ꝑuenit: qͥ per p̄ſentis vite ꝓſpera ad interitū tēdit. Itēꝓſperitas pctōꝝ exultantiū in peccatis ſimilis eſt inſanis: qꝛ tales vt dicit Grego.nō ꝓſperitate erigunt̉ ſꝫ inſania quā ſubeunt vn̄ affligi debuerūt: ⁊ exinde miſeri īexultatione defluūt: vnde altiꝰ flendi ſūt. Item pctōres tales ſunt freneticꝭ ſil̓es qͥinſaniā virtutē putant: qꝛ ex morbo eē neſciunt hoc qd̓ ampliꝰ ſanis pn̄t. Et qͣſi reu3uiſſe viribꝰ ſe eſtimāt: dū ad vite terꝑ augmēta doloris appropinquāt: qationis ſenſum nō hn̄tes flent ⁊ ridēt: et tantamagna eſtimatione ſe dilatāt: quāto inſenſibiles malū quod patiunt̉ ignorant.¶Capitulum: LXVIAtio debet reIancillas ⁊ familiā. Naꝫ videmꝰſicut dicit Greg. ꝙ abſente dn̄a familia deordinat̉: qꝛ ancillarū lingue ꝑſtrepūt: ſilētiū deſerūt: deputati operis officia negligūt: totū ordinē ſibimet cōfundūt. At vbirepēte dn̄a venerit: mox ꝑſtrepētes linguereticent: officia vniuſcuiuſqꝫ oꝑis repetūt:ſicqꝫ ad opus ꝓpriū ac ſi nō receſſerint reuertunt̉. Sil̓r ſi ad momētū rō diſcēdat qͣſiabſente dn̄a cogitationum ſe clamor velutgarrula ancillaꝝ turba multiplicat. Vt autē ratio ad mentē redierit: mox ſe confuſiotumultuoſa cōpeſcit: ⁊ quaſi ancille ſe adiniunctū opus tacite reprimūt: dū cogitationes ꝓtinus cauſis ꝓprijs ſe ad vtilitatē Ca. LXVIIſubdunt.Eligioſus debꝫeſſe mortuus mūdo .i. ad modummortui ſe habere. Nā mortuꝰ in ſepulchro abſcōdit̉: ⁊ ſic religioſus dꝫ abſcōdi in clauſtro ⁊ nō diſcurrēdo vagari: Coloẜ. iiij. Mortui enī eſtis: ⁊ vita veſtra abſcondita eſt cū chriſto in deo. Item anīamortui a carne ſeparatur. Et ſic religioſus

debet a carnali amore ſeparari: Eccī. .xlvij.Quaſi adeps ſeparatus a carne. In adipe enim ſignat̉ deuotio ſpiritualiū que debet eſſe in religioſo ſeparata ab amore carnalium. Item caro mortui a vermibꝰ cōſumitur ſcꝫ in ſepulchro. Quia religioſusꝑ penitentiā debet cōſumere corpus ſuumin hͦ mūdo: mente aūt dꝫ eſſe in celo: Iobvij. Elegit ſuſpendiū aīa mea .i. deſideriuꝫeternorum: ⁊ mortē oſſa mea .i. mortificationem carnaliū deſideriorū. Item mortuus non ſentit ſi pungatur vel deijciatur vl̓eleuetur. Et ſic vere mortuus mūdo. ij. Regl. xiiij. Sicut angelus dn̄i dominus meꝰnec benedictione nec maledictione mouetur. Item mortuus omīa temporalia relīquit. Et ſic religioſus omnē ꝓprietatē debet reſignare: ⁊ omīa coram deo ⁊ fratribꝰrepreſentare et nihil ſibi arrogare. j. Coꝝ.iiij. Quid habes quod n̄ accepiſti? Bern̄.Monacho habenti ꝓprium. negabit deusſuum proprium ſcꝫ celum. Ca. LXVIIIAcerdotes chriſti ⁊ clerici immunes debent eē abillis maculis ſpiritualiter a quibꝰgere cogitatiōes: ſicut dn̄a regit Vclericos ſeu ſacerdotes iudeorum oportebat eſſe immunes corporaliter Prohibetur enim eſſe cecus: id eſt ne ſit ignorans.claudus: id eſt inſtabilis et ad diuerſa inclinans. Et ne ſit paruo vl̓ grandi vel curto naſo: id eſt ne habeat defectum diſcretionis: ne plus vl̓ minus aut aliqua prauaexerceat. Per naſum enim ſignatur diſcretio: quia eſt diſcretiuus odorum. Itemne ſit fracto pede vl̓ manu: id eſt ne amittat virtutem operandi bene vl̓ procedendi de virtute in virtutem. Item repudiatur ſi habeat gibbum ante vl̓ retro: ꝑ queꝫſignatur ſuperfluus amor terrenorum.Item ſi lippus: id eſt ſi per carnalem affectum eius ingeniū obſcuratur. Contingitenim lippitudo ex fluxū humoris. Repudiatur etiam ſi habeat albuginem in oculo:id eſt p̄ſumptionē candoris iuſticie in ſuacogitatiōe. Itē ſi habeat iugē ſcabiē: ideſt petulantiā carnis. Et ſi ſit hn̄s impetiginē que ſine dolore corpus occupat ⁊ mēbra corporis fedat: ꝑ quā auaricia deſignatur. Et etiā ſi ſit hernioſijs vl̓ ponderoſus:ꝙ ſcꝫ geſtet pondus turpitudinis ī cordelicet non exerceat opere.

S 6