Liber decimus
creſcit debitum ſuꝑ eū: ⁊ tanto plus oportet eū dare tꝑe ſolutionis. Sic quāto diutius fuerit aliqͥs in peccatis: tanto plꝰ ſoluet in pena: Roma. ij. Scd̓m duriciā tuaꝫ⁊ impenitens cor ⁊cͣ. Vere enim magna eſtvſura qn̄ ꝓ vno peccato ſoluit̉ pena infinita .i. ꝓ vna delectatione peccati pena eterna. ¶ Item pnīa eſt appetēda: ⁊ ſi nō ꝓpterpenā quā infligit ſaltē ꝓpter gr̄am quā acqͥrit. Solet enī hō aliqͥs nobilis vetulā mulierē ducere ⁊ ignobilē in vxorē: nō ꝓpterſe ſed ꝓpter diuitias magnas qͣs hꝫ: ⁊ ꝓpt̓magnā hereditatē quā poſſidet. Sic et tupnīam aſſume tibi in vxorē: ⁊ ſi nō ꝓpter ſeqꝛ tibi videt̉ grauis ⁊ turpis: tn̄ ꝓpter theſaurū gr̄e ⁊ virtutū quē ſecū defert: ⁊ hereditatē et̓nā quā ꝓmittit: Sap̄. viij. Hancamaui ⁊ exqͥſiui a iuuētute mea: ⁊ q̄ſiui illam ſponſaꝫ mihi aſſumere: ⁊ amator factꝰſum forme illiꝰ. Et ibidē: Sciens qm̄ mecūcōicabit de bonis ſuis. Et Sapi. vij. Uenerunt mihi oīa bona pariter cū illa.¶ Capitulum: LXErfecti viri ſtudent reſecare ſuꝑfluas cogitationes: vt ſcꝫ in diuīo amore fiantferuentiores. Cuiꝰ exemplū quidē oſtēdit̉in nazareis: qͥ in veteri lege capillos eoruꝫqͦs in deuotiōe nutrierāt: expleta deuotiōeradere ⁊ in ignē ponere iubebant̉. Quideſt enī vt Grego. dicit: ꝙ nazarei capillosnutriūt: niſi ꝙ ꝑ vitā magnē ꝯtinētie p̄ſūptionū cogitatiōes creſcūt? Et qͥd eſt deuotione cōpleta capillos radere niſi ꝙ tūc adꝑfectionis ſummā cōtingimꝰ: cū ſic exteriora vitia vincimꝰ: vt etiā cogitatiōes ſuꝑfluas a mēte recenſemꝰ? Quas nimirū ſacrificij igne cōcremare eſt flāmis amorꝭ diuini incēdere: vt totalit̓ mens in amore deiardeat: ⁊ cogitatiōes ſuꝑfluas cōcremāsquaſi nazarei capillos deuotionis ꝑfectione conſumat.¶ Ca. LXIErſeueratia neceſſaria eſt in oꝑe bono ſic̄ canRda aīalis ī ſacrificio Unde cauda hoſtie iubet̉ offerri ī ſacrificio: Leui. iij.Indecens eſt enī anīal ſine cauda .i. opusinceptū ſine fine vel cōplemento. Un̄ d̓r ꝙpauo auis qn̄ amiſit caudā nō audet apparere p̄ verecūdia. Sic ſine cauda ꝑ̨̄ſeueran
tie nō audebit aliqͥs corā deo in iudicio apparere. ¶ Itē ꝑſeuerātia impetrat gratiāNā ſi hō tantū ꝑſeueraret in orōne quātūpauꝑ ad oſtiū diuitiſ ꝓ elemoſyna: citiꝰ impetraret ſpūalē elemoſynā qͣꝫ ille corporalem. Un̄ Apl̓i ꝑſeuerātes in orōne ſpiritūſanctū acceperūt.¶ Ca. LXIIIger homo ſimilis eſt caſtro pluriū dn̄oꝝ: inter qͦs ille qͥ remiſſus ē totū amittit̉. Alius enī paulatim aufert ei ius ſuuꝫ.Sic ſi ſpūs remiſſus fuerit: caro q̄ adu̓ſusſpiritū cōcupiſcit quotidie aliquid contraip̄m acqͥrit: Prouer. xij. Manꝰ fortiū dn̄abitur: que autē remiſſa eſt tributꝭ ſeruiet.¶ Itē piger hō ſil̓is eſt agro neglecto qͥ herbas inutiles ꝓfert: ſi in pace dimiſſus necfoſſus nec purgatꝰ ſepe fuerit ⁊ bonis ſeminibꝰ ſeminatꝰ. Sic hō vitioꝝ ſpinas et tribulos generat: niſi vtiliꝰ occupetur laboribus.¶ Ca. LXIIIRedicatores q̄dicūt ⁊ nō faciūt ſil̓es ſunt cecis⁊claudis qͥ ſedent in introitu ciultatis mendicātes: qͥ trāſeūtibꝰ viā oſtendunt: ſꝫ nunqͣꝫ in ea pedē ponūt. Contra illud Iaco. ij. Sic loqͥmini ⁊ ſic facite. ¶ Itēſicut eēt deridēdus ꝙͥ argēto vas fictile ornare vellet: decorare lutū vt ſordidaret argentū. Sic irriſiōe dignꝰ eſt qͥ cū malus ſitbona dicit Prou̓. .xxvj. Quo ſi argēto ſordido ornare velis vas fictile: ſic tumētia labia cū peſſimo corde ſociata. Ca. LXIIIIRoficere debetpomo cōtiune in oꝑibꝰ ſuis bonis.Nam volenti ditari nō ſufficit ſibinō ꝑdere: niſi annuatim creſcat in aliqͦ. Similiter deſiderans ditari in bonis ſpiritualibus debet ānuatim ⁊ quotidie bona ſuaampliare: vt dicitur. j. Theẜ. iiij. Ambuletis vt abundetis magis. ¶ Iteꝫ nullꝰ vellet ſemen ſuum terre cōmittere: niſi crederet illud multiplicatum colligere. Ergo ſicut laboraret homo ad multiplicanduꝫ ſemina: ſic debet laborare ad multiplicandūmerita: quod eſt ẜm deum proficere: Apoſtolus Coloẜ. j. In omni opere bono fructificantes ⁊ ereſcentes.Capitulum: LXV