De actibus ⁊ moribus humanis

explatiuū ⁊ purgatiuū ſacrificiū: ⁊ debētradere pilos carnis .i. oēs prauas cogitationes. Debēt etiā ornari veſtibus ꝟtutū ⁊ꝯſecrari oleo ſpūſſancti ⁊ aſꝑſione ſanguinis xp̄i: ⁊ ita debēt eſſe intēti ad exequēdāſpūalia miniſteria. ¶ Capl̓m:XIOgitatōes male p̄parāt locū diabolo. Nā qn̄ſaliqͥs magnus dn̄s vult hoſpitium habere in aliqua domo p̄mittit nūciuꝫad p̄parandū ſibi hoſpitiū ⁊ vbi recipituribi deſcēdit. Sic diabolꝰ p̄mittit malas cogitatiōes vt ei p̄parēt hoſpitiū ⁊ vbi recipiunt̉ ibi declīat dicēs: Mat. x. Qui vos reciꝑit me recipit: ⁊ qͥ vos ſpernit me ſpernit.Itē ꝑui latrūculi ꝑ ꝑuū foramē domusintrātes aperiūt domū magnis latronibꝰ.Sic vane ⁊ inutiles cogitationes ꝑ ſui frequentiā aꝑiūt domū ꝯſcīe magnis peccatis ꝑ ꝯſenſum mētis ⁊ captiuā ducūt aīaꝫſpoliatā gratuitis: ſicut dicit̉. iiij. Regꝭ. v.Latrūculi ſyrie captiuā duxerunt de terraiſrael puellā. ¶ Capl̓m:XIIOnfiteri debethomo ante mortē. Latro em̄ ſentiens venire iudicem ad domuꝫſuā furtum eijcit de domo anteqͣꝫ iudex veniat. Sic pctm̄ eſt ꝑ ꝯfeſſionem eijcienduꝫde domo aīe ante morteꝫ: Eccl̓. xxxij. Precurre pͥor in domū tuā ⁊cͣ. Et in eodē. xvijConfiteberis viuens: viuus ⁊ ſanus ꝯfiteberis ¶ Item ꝯfeſſionem p̄cedere debetpctōꝝ p̄meditatio. Nā diſpenſator domusvel villicus expenſas corā dn̄o ſuo cōputaturus pͥus ꝑ lapillos cōputat anteqͣꝫ dn̄oſuo appareat ⁊ diē ⁊ cauſam: ſic ⁊ tu pctōꝝtuoꝝ cōputationem facias anteqͣꝫ dn̄o tuoin ꝯfeſſione appareas. ¶ Itē orator vel aduocatus anteqͣꝫ corā iudice veniat rōnesſuas vel allegationes ordinat ⁊ affirmat.Sic ⁊ tu ad foꝝ ꝯfeſſionis p̄meditatus accedas: Eccī. xviij. Ante iudicium para iuſticiam tibi. ¶ Capl̓m:XIIIOmpuctio queꝓuenit ex deſiderio ſuperne patrie aſſimilatur lotiōi que fit cūniue. Nam nix manus multum mundat etabluit: deſuper procedit et in terram deſcēdit. Sic lachrymarum compunctione ma-

nus ſordide: id eſt opera feda vitioꝝ mundantur. Vnde Iob. ix. Si lotus fuero quaſi aquis niuis ⁊ fulſerint velut mundiſfime manus mee. Cum enim per compunctionis fletum lauatur anima manus: ideſt oꝑa efficiuntur fulgida ⁊ mūda. ¶ Iteꝫilla compunctio bene animam abluit quedeſuper procedit. Nam ſicut dicit Gregorius: Sunt pleriqꝫ qui per orationum lamenta ſe cruciant: ſed tamen cum totis lamentorum laboribus ad ſola terrena deſideria exudant: compunguntur in fletibusvel precibus: ſed felicitatis trāſitorie gaudea exquirunt. Hos itaqꝫ niuis aqua nonabluit: quia eorum fletus ab imis venit.Qui vero idcirco plorant: quoniam ſuperna premia deſiderant aqua niuis hos diluit: quia celeſtis cōpunctio infundit. Nācum perhennem patriam per lamenta appetunt eiuſqꝫ accenſi deſiderijs plangunta ſummis accipiunt vnde mundent̉. ¶ Itēnix inferius ad terram deſcendit: in quodeſignatur compunctionū humilitas. Unde Gregorius: Aque niuis ſunt lamentahumilitatis. Sunt enim nonnulli qui lamenta habent: ſed humilitatem nō habētqui afflicti plangunt: ſed tamen in ip̄is fletibus contra ꝓximorum vitam ſuꝑbiunt:vel contra ordinationem conditoris erigūtur. Hi nimirum aquas habent: ſed aquaꝫniuis non habent: ⁊ ideo mundi eſſe neq̄unt: quia humilitatis fletibus minime lauātur. Psͣ. lxvij. Niue dealbabunt̉ in ſelmon: ſelmon enim interp̄tatur ſenſus. Etnix ergo in ſelmon eſt in ſenſu mentis humilitas compunctionis qua ſcilicet dealbantur qui vitiorum nigredine fuerant offuſcati. ¶ Item compunctionis feruorē diabolus impedire conatur immittendo aliquam affectionem ⁊ occupationē terrenā.Sicut homo quando vinum ſiue muſtummultum bullit ⁊ feruet ita ꝙ timēt̉ ne forte dolium rumpatur: tunc immittit intuscaſeum terreſtrem: ⁊ tunc recipitur vaporet feruor in pͥoris caſei ⁊ ceſſat periculum⁊ ebullitio remiſſo feruore. Quid eſt enimvinum ſeu muſtum bulliens niſi compunctio feruens: de qͦ Psͣ. lix. ait: Potaſtinos vino cōpūctiōis. Cui nimiꝝ diabolusferuorem tollit cum caſeum terreſtrem immittit. Quia dum compunctam mentemad terrenā affectionem vel occupationem