¶ Liber decimus
Apit ſua. Un̄ dicit̉ Iob. j. Dn̄s dedit dn̄sabſtulit ſic̄ dn̄o placuit ita factū eſt: ſit nomē dn̄i bn̄dictū. Sene. ad Marcellū: Nōeſt qd̓ nos ſuſcipiamꝰ tāqͣꝫ inter nr̄a poſiti:mutuata accipimꝰ: vſufructuſqꝫ noſter eſt.Cū ip̄e arbit̓ ſui mūerꝭ imꝑat nos oportetin ꝓmptu hr̄e q̄ in īcertū diē data ſunt etappellatos ſine q̄rela reddere: peſſimi debitoris ē creditori facere iniuſtū. ¶ Ca. IIIDulatores ſimiles ſunt ꝓditoribꝰ: qꝛ .ſ. oſcuaUo oris traaūt hoīeꝫ hoſtibꝰ ſuis: vt iudas xp̄m ⁊ Ioab amaſaꝫ. ij. Regꝭ.xx. ¶ Itē ip̄i ſunt lactatrices diaboli lactātes pctōres ⁊ in pctīs dormire faciētes cātādo eis placebo cantilenā diaboli: Prouer. j. Fili mi ſi te lactauerint pctōres ne acqͥeſcas eis. ¶ Itē ip̄i ſunt diaboli ioculatores nō ꝑmittentes ſuos in aliqͦ cōtriſtari:Oſee. vij. In malicia ſua letificauerūt regē: ⁊ in mēdacijs ſuis pͥncipes. ¶ Itē ſuntdiaboli incātatores: qꝛ faciūt hoībꝰ credere ꝙ ſint id qd̓ nō ſunt: ⁊ vbi nihil ſunt aliquid eſſe oſtendūt. ¶ Itē ſunt diaboli aucupes: Prou̓. xxix. Qui blandis bleſiſqꝫſermonibꝰ loquit̉ amico ſuo: rete expāditgreſſibus ſuis. ¶ Capl̓m:IIIIMor ſuijpſiusCinordinatus qͦ aliqͥs nimis ſibiparcit ē ei cā ꝑditiōis. Sic̄ qͥ nimis diu ſeruat frumentū ſuuꝫ ꝑdit illd̓: qꝛcorrūpit̉: ſꝫ ſi ſemīat reſeruat. Un̄ Glo. ſuꝑillud Ioh̓is. xij. Niſi gͣnū frumēti ⁊c̄. dicitInſipiēs qd̓ tu ſeminas nō viuificat̉: niſipus moriat̉: Ioh̓. xij. Qui amat aīam ſuāꝑdet eā. Augꝰ. Si male amaueris odiſtī: ſibn̄ oderis tūc amaſti. ¶ Item amicus quiamat ꝓximū cā vtilitatis tm̄ adheret qͥdēei in ꝓſꝑitate: ſꝫ ip̄m in aduerſitate relinquit. Hō em̄ arborē diligēter ſeruat ⁊ frequēter viſitat qͣꝫdiu in ea fructꝰ fuerit: ſꝫablatis fructibus ſine cuſtodia relinqͥt: ſic̄pꝫ in vineis ⁊ hortꝭ qͥ tꝑe fructuū clauduntur ⁊ cuſtodiunt̉: ſꝫ amotis fructibꝰ exponunt̉: Eſa. j. Relinquet̉ filia ſiō ſic̄ vmbraculū in vinea: ⁊ ſicut tuguriū in cūcumerario .ſ. cū nō ſunt fructus. ¶ Itē amator mūdi ſil̓is ē homini qͥ inebriat̉ ex aliqͣ re amara: qͥ .ſ. ꝓpter ebrietatē nō ſentiret amaritudine. Un̄ Thren̄. iij. Inebriauit me abſin-
thio. Ebrius qͥppe ſicut dicit Greg. qd̓ patit̉ neſcit. Abſinthio gͦ eſt ebrius: qͥ ꝓ amore pn̄tis ſeculi a ſenſu rōnis ē alienus: quidū qͥcqͥd ꝓ mūdo ſuſtinet leue reputat: laboris amaritudinem quā tolerat ignorat:qꝛ nimiꝝ delectabiliter ad oīa ducit̉ in qͥbus penaliter fatigat̉. At ꝯͣ vir iuſtus admūdi ꝑicula: ꝓ mūdo tolerāda eſſe debil̓ſtudet: finē ſuū ꝯſpicit: vita pn̄s qͣꝫ ſit trāſitoria attendit: ⁊ ꝓ ea labores perpeti exterius renuit: cuius intrinſecus delectationem vincit. ¶ Capl̓m:Uari cum magno dāno aīe ſue lucrant̉ illicita. Cecꝭ em̄ in ludo ſtultoꝝ paruus porcꝰ ad lacerandū tradit̉: ⁊ cū cecuscredit ſcindere porcū ſcindit manū ſocij etille ſuā: ⁊ reportat modicū fruſtū ſꝫ magnoſtipendio vulneris illud emit. Sic cupidimodicū lucrū tꝑale acqͥrūt mentiēdo: iurādo ⁊ alia illicita dicēdo vel faciēdo ſꝫ magnā vulnera pctōꝝ q̄ nō attēdūt ꝯͣhūt. ⁊ h̓eſt qꝛ ceci ſunt. Excecauit em̄ eos maliciaeoꝝ: Sap̄. ij ¶ Itē auarus ē ſil̓is ei qͥ ē ſubmerſus in aqͥs qͥ qͥcqͥd māu tenet ita fortit̉tenet ꝙ nō vult dimittere ſꝫ ſecū ſubmergi. Sic auarꝰ diuitias etiā male acqͥſitas ꝑqͥs etiā totā familiā ſecū ſubmergit. ¶ Itēſi caput hoīs ſit exͣ aquā ⁊ totū corpꝰ ſit inaqͣ nō ſubmergitur. Sic ſi hō ſit in diuitijsmultꝭ ⁊ cor nō ſit ibi nō nocet: ſed ſi cor ſitibi perit: Thren̄. iij. Inūdauerūt aq̄ ſuꝑ caput meū ⁊ dixi perij. ¶ Capl̓m: VIUdire debꝫ hōlibētius qͣꝫ loqͥ. Natura em̄ vniacuiqꝫ dedit vnū os ⁊ duas aures vt velociores ſimꝰ ad audiendū qͣꝫ adloq̄ndū: Iaco .j. Sit oīs hō velox ad audiendū: tardꝰ aūt ad loq̄ndū: ⁊ tardus adirā. ¶ Itē aures hꝫ hō erectas .i. tendētes.ad celeſtia ⁊ dei ꝟba nō pēdētes ad terrāvt aīalia. Sꝫ multi ꝯͣ legē plus hn̄t auresad terrena pēdētes qͣꝫ ad celeſtia erectas:ij. Timoth̓. iiij. Erit enī tp̄s cū ſanā doctrinā nō ſuſtinebūt: ſꝫ a veritatē qͥdē auditūauertēt. ¶ Itē auditor deberet attēdere nōad dicentē ſꝫ ad id qd̓ dicit̉: Stultus enimeſt ille qui vult emere frumentū vel vinū ⁊lus attendit ad ſaccū vel dolium vn̄ exitqͣꝫ ad ip̄m frumētū vel vinū. Sic ē ille qͥ at