Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
328v
Einzelbild herunterladen
 

Liber decimus

Apit ſua. Un̄ dicit̉ Iob. j. Dn̄s dedit dn̄sabſtulit ſic̄ dn̄o placuit ita factū eſt: ſit no dn̄i bn̄dictū. Sene. ad Marcellū:eſt qd̓ nos ſuſcipiamꝰ tāqͣꝫ inter nr̄a poſiti:mutuata accipimꝰ: vſufructuſqꝫ noſter eſt. ip̄e arbit̓ ſui mūerꝭ imꝑat nos oportetin ꝓmptu hr̄e in īcertū diē data ſunt etappellatos ſine q̄rela reddere: peſſimi debitoris ē creditori facere iniuſtū. Ca. IIIDulatores ſimiles ſunt ꝓditoribꝰ: qꝛ .ſ. oſcuaUo oris traaūt hoīeꝫ hoſtibꝰ ſuis: vt iudas xp̄m Ioab amaſaꝫ. ij. Regꝭ.xx. Itē ip̄i ſunt lactatrices diaboli lactātes pctōres in pctīs dormire faciētestādo eis placebo cantilenā diaboli: Prouer. j. Fili mi ſi te lactauerint pctōres ne acqͥeſcas eis. Itē ip̄i ſunt diaboli ioculatores ꝑmittentes ſuos in aliqͦ cōtriſtari:Oſee. vij. In malicia ſua letificauerūt re: in mēdacijs ſuis pͥncipes. Itē ſuntdiaboli incātatores: qꝛ faciūt hoībꝰ credere ſint id qd̓ ſunt: vbi nihil ſunt aliquid eſſe oſtendūt. Itē ſunt diaboli aucupes: Prou̓. xxix. Qui blandis bleſiſqꝫſermonibꝰ loquit̉ amico ſuo: rete expāditgreſſibus ſuis. Capl̓m:IIIIMor ſuijpſiusCinordinatus aliqͥs nimis ſibiparcit ē ei ꝑditiōis. Sic̄ nimis diu ſeruat frumentū ſuuꝫ ꝑdit illd̓: qꝛcorrūpit̉: ſꝫ ſi ſemīat reſeruat. Un̄ Glo. ſuꝑillud Ioh̓is. xij. Niſi gͣnū frumēti ⁊c̄. dicitInſipiēs qd̓ tu ſeminas viuificat̉: niſipus moriat̉: Ioh̓. xij. Qui amat aīam ſuāꝑdet. Augꝰ. Si male amaueris odiſtī: ſibn̄ oderis tūc amaſti. Item amicus quiamat ꝓximū vtilitatis tm̄ adheret qͥdēei in ꝓſꝑitate: ſꝫ ip̄m in aduerſitate relinquit. em̄ arborē diligēter ſeruat frequēter viſitat qͣꝫdiu in ea fructꝰ fuerit: ſꝫablatis fructibus ſine cuſtodia relinqͥt: ſic̄pꝫ in vineis hortꝭ tꝑe fructuū clauduntur cuſtodiunt̉: ſꝫ amotis fructibꝰ exponunt̉: Eſa. j. Relinquet̉ filia ſiō ſic̄ vmbraculū in vinea: ſicut tuguriū in cūcumerario .ſ. ſunt fructus. Itē amatordi ſil̓is ē homini inebriat̉ ex aliqͣ re amara: .ſ. ꝓpter ebrietatē ſentiret amaritudine. Un̄ Thren̄. iij. Inebriauit me abſin-

thio. Ebrius qͥppe ſicut dicit Greg. qd̓ patit̉ neſcit. Abſinthio eſt ebrius: amore pn̄tis ſeculi a ſenſu rōnis ē alienus: qui qͥcqͥd mūdo ſuſtinet leue reputat: laboris amaritudinem quā tolerat ignorat:qꝛ nimiꝝ delectabiliter ad oīa ducit̉ inbus penaliter fatigat̉. At ꝯͣ vir iuſtus admūdi ꝑicula: mūdo tolerāda eſſe debil̓ſtudet: finē ſuū ꝯſpicit: vita pn̄s qͣꝫ ſit trāſitoria attendit: ea labores perpeti exterius renuit: cuius intrinſecus delectationem vincit. Capl̓m:Uari cum magno dāno aīe ſue lucrant̉ illicita. Cecꝭ em̄ in ludo ſtultoꝝ paruus porcꝰ ad lacerandū tradit̉: cecuscredit ſcindere porcū ſcindit manū ſocij etille ſuā: reportat modicū fruſtū ſꝫ magnoſtipendio vulneris illud emit. Sic cupidimodicū lucrū tꝑale acqͥrūt mentiēdo: iurādo alia illicita dicēdo vel faciēdo ſꝫ magnā vulnera pctōꝝ attēdūt ꝯͣhūt.eſt qꝛ ceci ſunt. Excecauit em̄ eos maliciaeoꝝ: Sap̄. ij Itē auarus ē ſil̓is ei ē ſubmerſus in aqͥs qͥcqͥd māu tenet ita fortit̉tenet vult dimittere ſꝫ ſecū ſubmergi. Sic auarꝰ diuitias etiā male acqͥſitasqͥs etiā totā familiā ſecū ſubmergit. Itēſi caput hoīs ſit exͣ aquā totū corpꝰ ſit inaqͣ ſubmergitur. Sic ſi ſit in diuitijsmultꝭ cor ſit ibi nocet: ſed ſi cor ſitibi perit: Thren̄. iij. Inūdauerūt aq̄ ſuꝑ caput meū dixi perij. Capl̓m: VIUdire debꝫlibētius qͣꝫ loqͥ. Natura em̄ vniacuiqꝫ dedit vnū os duas aures vt velociores ſimꝰ ad audiendū qͣꝫ adloq̄ndū: Iaco .j. Sit oīs velox ad audiendū: tardꝰ aūt ad loq̄ndū: tardus adirā. Itē aures hꝫ erectas .i. tendētes.ad celeſtia dei ꝟba pēdētes ad terrāvt aīalia. Sꝫ multi ꝯͣ legē plus hn̄t auresad terrena pēdētes qͣꝫ ad celeſtia erectas:ij. Timoth̓. iiij. Erit enī tp̄s ſanā doctri ſuſtinebūt: ſꝫ a veritatē qͥdē auditūauertēt. Itē auditor deberet attēderead dicentē ſꝫ ad id qd̓ dicit̉: Stultus enimeſt ille qui vult emere frumentū vel vinūlus attendit ad ſaccū vel dolium vn̄ exitqͣꝫ ad ip̄m frumētū vel vinū. Sic ē ille at