¶ De artificibus ⁊ rebus artificialibus
Tegebant̉ aūt tabule interius cortinis qͣdricoloribus: qꝛ fideles interius ornāt̉ qͣttuor ꝟtutibꝰ. Nā in byſſo retorta: vt Glo.dicit deſignat̉ caro caſtitate renitens. Inhiacyntho mens ſuꝑna cupiens. In purpura caro paſſionibꝰ ſubiacens: In coccobis tincto mēs inter paſſiōes dei ⁊ ꝓximidilectionē refulgens. Per oꝑimēta verotecti deſignant̉ plati ⁊ doctores in qͥbꝰ debet renitere celeſtis ꝯuerſatio: que ſignat̉per pelles hiacynthinas: ꝓmptitudo admartyriū quā ſignāt rubricate pelles: auſteritas vite ⁊ tolerātia aduerſoꝝ q̄ ſignātur ꝑ ſaga cilicina: q̄ erāt expoſita vētis ⁊pluuijs: vt dicit Gloſa. ¶ Itē nota ꝙ fideles xp̄iani antiqͥ fuerūt feruētioreſ modernis: ſicut vinū vetus calidiꝰ nouo. Dicit̉ īij. li de vindemijs ꝙ nouū vinū frigidius ēꝓpter terreſtreitatē ⁊ aqͦſitatē. Uetus eīvinū calidiꝰ ⁊ fortiꝰ ⁊ magis odorifeꝝ. qd̓enī in eo erat aqͦſū tp̄s ꝯſūpſit. Sic antiqͥſancti caruer̄t terreſtreitate auaricie ⁊ a qͦſitate luxurie. Vn̄ fuerūt feruētiores ī amore: fortiores in ꝑſecutiōe: ⁊ redolētiores īꝯuerſatiōe. Ecci. ix. Uinū nouū amicꝰ nouus ⁊cͣ. ¶ Capitulum:XXVILagelladiuineiuſticie aſſimilant̉ ſagittꝭ: ex eoꝙ ſagittarū more ꝑcutiēdo proſternūt. Nā dū corpus vulnerant ſpm̄ humiliant. Un̄ Iob. vj. d̓r. Sagitte dn̄i in meſūt: qͣꝝ indignatio ebibit ſpm̄ meū. Quidenī eſt ſpūs homīs niſi ſpūs elatiōis. Sagitte aūt dn̄i ſpm̄ ebibūt: cū ſuꝑne anīaduerſionis ſnīe afflicti mētē ab elatione cōpeſcūt. ¶ Itē ſagitte dn̄i ſpm̄ hoīs ebibūt:qꝛ intētū exterioribꝰ ītrorſus trahūt. ¶ Itēſagittarū indignatio ſpm̄ hoīs ebibit: qꝛſuꝑne ſententie electos qͦs in pctīs inueniunt dū vulnerāt īmutāt: vt duriciā ſuamtrāſfixa mēſ deſerat: atqꝫ ex ſalutifero vulnere ſanguis ꝯfeſſiōis curat: penſant nāqꝫ vn̄ lapſi ſūt: pēſant a qͣnta btītudine adq̄ corruptiōis ſue tormēta ceciderūt: ⁊ nōſolū gemūt in his q̄ ſuſtinēt: ſꝫ inſuꝑ metuunt hͦ qd̓ diſtrictus iudex delīquētibꝰ degehenne ignibꝰ cōminat̉. Un̄ iuſtoꝝ mēsnō ſolū ꝑpēdit qd̓ tolerat: ſꝫ etiā pauet qd̓reſtat: videlcꝫ qͣlia ī hac vita patit̉: metuitne poſt hāc grauiora patiat̉: ſicut Grego.dicit. Ita flagellū ⁊ ꝑcuſſio dei ē ad anīe
ſalutē: eo mō qͦ medicus vulnerat ad corporis ſanitatē. Un̄ Iob. v. Ip̄e vulnerat ⁊medet̉: ꝑcutit ⁊ manus eiꝰ ſanabunt. VbiGre. dic̄ ꝙ duobꝰ modis oīpotēs deꝰ vulnerat qͦs ad ſalutē reducere curat: aliquādo enī carnē ꝑcutit ⁊ mētis duriciā ſuo pauore tabefacit vulnerādo. ergo ad ſalutēreuocat cū electos ſuos affligit exteriꝰ vtinterius viuāt. Un̄ ꝑ moyſē loquit̉ dicēs:Ego occidā ⁊ ego viuere faciā: ꝑcutiaꝫ etego ſanabo. Deut̓. xxxij. Occidit eī vt ⁊cͣ.ꝑcutit vt ſanet. Quia idcirco foras ꝟberaadmouet vt ītꝰ delictoꝝ vulnera curet. Aliquādo aūt ſi flagella exteriꝰ ceſſare videātur intus vulnera infligit: qꝛ mētis noſtreduriciā ſuo deſiderio ꝑcutit: ſꝫ ꝑcutiendoſanat: qꝛ terroris ſui iaculo trāſfixos ad ſēſuꝫ nos rectitudinis reuocat. Corda eī noſtra male ſana ſūt cū nullo dei amore ſauciant̉: cū ꝑegrinatiōis ſue erūnā nō ſentiunt: cū erga infirmitatē ꝓximi quamlibetnec minimo affectu langueſcūt: ſꝫ vulnerātur vt ſanent̉: qꝛ amoris ſpicul̓ mētes deinſenſibileſ ꝑcutit: moxqꝫ has ſenſibiles ꝑardorē charitatis reddit. Un̄ ei ſpōſa ī Cāti. cātico. dic̄. Uulnerata charitate ego ſū.male enī ſana aīa atqꝫ ī huiꝰ exilij ceca ſecuritate ꝓſtrata nec videbat dn̄m nec videre reqͥrebat: ꝑcuſſa aūt charitatis eiꝰ ſpiculis vulnerat̉ in intimis affectu pietatis:ardet deſiderio cōtēplatiōis ⁊ miro modoviuificat̉ ex vulnere q̄ pͥus mortua iacebatin ſalute: eſtuat anhelat ⁊ iā videre deſiderat quē fugebat. Percuſſiōe eī ad ſaluteꝫreducit̉ q̄ ad ſecuritatē qͥetis intime amoris ſui ꝑturbatiōe reuocat̉. Ca. XXVIIRatiadei nō infundit̉ anīe niſi pͥus ſit purgata ⁊ mūda. Nā ſicut ī ꝑgamēnoniſi pͥus raſū fuerit nō ſcribit̉: ita cordi humano niſi pͥus purgatū fuerit gr̄a nō īfunditur: Bern̄. Balſamū ē gratia dei vaſ puriſſimū reqͥrit. ¶ Itē herbe male ⁊ ſpine pͥus eradicant̉ a terra qͣꝫ ſerat̉ triticuꝫ. Siccogitatiōes ⁊ actiōeſ malas pͥus amoueredebemꝰ a nobis: ſi nos volumꝰ eē agri dei⁊ gratie ſemē ſuſciꝑe: ⁊ fructū bonū ferre.Hier̄. iiij. Nouate vobiſ nouale. ⁊ nolite ſerere ſuꝑ ſpinas .i. ſuꝑ peccata. Item grādei aſſimilatur menibus ⁊ munitionibꝰ ciuitatis. Venia enim in vrbibus ꝓ orna-
P 3