Liber nonus
XXII.¶ Capitulum:Tas iuuenilisaptior ē diſcipline vel penitētie7qꝫ ſenilis: qꝛ mollior ē ⁊ flexibilior: ſic̄ cera dū mollis ē recipit imp̄ſſionēſigilli quam nō ita recipit pꝰ qͣꝫ īduruerit.Sic etiā tenera ꝟgula: ſi curua fuerit pōtad rectitudinē reduci: trabē aūt nullꝰ reducere pōt. Sic qn̄ ꝯtrariū gr̄e dei occupauit hoīem .ſ. pctm̄ difficiliꝰ ī eo gr̄a dei recipit̉: qꝛ inuenit qd̓ ſibi repugnat. Sicut lathomus vel pictor nō ita de facili ſculpitvel pingit in lapide habente formā ſicut īlapide nudo ⁊ plano. Sicut etiam materiaq̄ hꝫ difficilius ſuſcipit ignem ¶ Itē ſi in tenera etate caro nō domat̉: in ſenectute magis ꝯtumax efficit̉. Stultus eſſet qͥ nō domaret equum ſuuꝫ vſqꝫ quo eſſet ſenex: ſicqui nō domat carnē ſuā in iuuentute ſua:ſed nutrit eam delicate. Unde non poteſteam poſtea tenere: ſed ꝓijcit eum in lutuꝫpeccati. Prou̓. xxix. Qui delicate a puericia nutrit ſeruuꝫ ſuū: id ē corpus poſtea ⁊XXIII¶ Capl̓m:cetera.altatur interNū homo nō ꝓpter ſuū meritū:ſed ꝓpter alioꝝ ꝓfectū. Capaenī pluuial̓ ſiue mātellꝰ nō ideo ſupponit̉ceteris veſtibus: qꝛ charior habeat̉: ſꝫ vtſola deturpet̉ ⁊ vt alia veſtimenta cuſtodiat. Et ſicut fumariū vel caminꝰ ceteris ꝑtibus ⁊ officinis domꝰ altius eleuat̉ nō qꝛdignius aut charius: ſꝫ vt ip̄m ſolū fumigetur: ⁊ ꝑͤ alias ꝑtes domꝰ fumꝰ nō ſpergatur ne .ſ. deturpet̉ a fumo. Sic etiā īterdum indignꝰ rōne vite ꝓpter vtilitatē aliorū exaltat: qꝛ expedit vt vnꝰ moriat̉ ꝓ ppl̓o.¶ Itē ſi vis vetilare gͣnū cū palea gͣnū deſcēdit ⁊ palea aſcēdit: ſꝫ nō ē palea ſuꝑgranūꝓpter ſuū valorē: ſꝫ ꝓpter ſuā leuitatē. Sicſunt ſuꝑbi ſuꝑ bonos. Et tn̄ d̓r Mat. iij. ꝙdn̄s paleā cōburet igne inextinguibili: ſꝫtriticū cōgregabit in horreū ſuū .ſ. celum.XXIIII¶ Capitulum:Eruor ſpiritusquādo intus caleſcit in ſanctisviris non poteſt cohiberi quinad exteriora prorumpat. Cuius exempluꝫeſt: quia ſi fiat vas eneū ꝯcauū habēs par
uum foramē ſupra: ⁊ aliud foramē in ventre parū maius. ⁊ habeat pedes ita ꝙ venter nō tāgat terrā ⁊ impleat̉ aqua ⁊ lignisoptimis obſtruat̉ vtrūqꝫ foramē: ⁊ ponat̉in igne vehemēter calido generabit̉ intusvapor qͥ fortificatus erumpet ꝑ aliud foramen: ⁊ ſi erūpit deſuꝑ ꝓijcit aquā ſuꝑ loca ꝓpinqua: ſi inferius ꝓijcit aquā ī ignēet ꝓijcittitiones ⁊ carbones ⁊ cineres calidos. Cor enī homīs ſancti debet eē eneum ꝑ patientie ſoliditatē: cōcauū ꝑ humilitatem: ſuꝑius ꝑforatū ⁊ apertum ad deicontemplatione: licet hoc foramē ſit paruum: qꝛ parū de deo poſſumus ꝯtemplariin hoc mūdo. ¶ Itē debet eſſe ꝑforatum ⁊apertū inferius ad dilectionē ꝓximi ¶ Itēa terra eleuatū ꝑ contemptū tꝑaliū. ¶ Itēaqua ſapiētie repletum: ⁊ debet obſtrui ⁊claudi foramina .ſ. ꝑ cuſtodiā ſenſuū. Tūcautē in igne vehemēter calido ponit̉ quādo diuina eloquia meditat̉: ſic̄ Psͣ. cxviijait: Ignitū eloquiū tuū vehemet. Vel qn̄meditat̉ de dolore paſſionis xp̄i: qꝛ talisdolor renouatus in corde ꝑ memoriā meditātis vehemētiſſime accendit: ẜm illudPsͣ .xxviij. Dolor meꝰ renouatus ē cōcaluit cor me. in me ⁊ in me. m. exar. ignis.Un̄ tūc generat̉ vapor .i. deuotiōis feruorqui ſuperius per oculos ꝓijcit aquam lachrymaꝝ. Inferiꝰ aūt ad ꝓximos facit ꝓijcere titiones .i. ignita ſanctoꝝ exempla: etcarbōes .i. feruētia ꝟba: ⁊ cineres calidoſ.i. humilia ⁊ feruētia oꝑa pn̄ie. Ca. XXVIdelium chriſti ſtatus figuratus eſt in tabernaculo moyſi. Nā totū corpꝰ tabernaculi cōſtabat ex qͥbuſdā tabulis: inlongitudine erectis: que quidē interiuſtegebant̉ quibuſdā cortinis ex quattuor coloribꝰ variatis .ſ. de byſſo retorta ⁊ hiacynto ⁊ purpura cocco bis tincto: ſꝫ hmōi cortine tegebāt latera ſolū tabernaculi. In tecto aūt tabernaculi erat operimētum vnūde pellibꝰ hiacynthinis. Et ſuꝑ hoc aliudde pellibus arietū rubricatis: ⁊ deſuꝑ tertium de quibuſdā ſagis cllicinis: q̄ nō tm̄operiebant tectū tabernaculi: ſed etiā deſcendebāt vſqꝫ ad terrā ⁊ tegebāt tabulaſtabernaculi. Per tabulas igit̉ ex quibusconſtructū fuit tabernaculū ſignabātur fideles xp̄i: ex quibus conſtruitur eccleſia.