Liber nonus
enī Pall̓. ꝙ pōt fieri vinū ꝯtra peſtilētiāſalutiferū ⁊ ſtomacho multū ꝓficuū hͦ modo: In optī muſti metreta vna anteqͣꝫ ferueat tunſi abſinthij octo vncias linteo inuolūtas dimittas: ⁊ exactis. x. diebꝰ curabis auferre: id vinū refūde d̓ lagenis mīoribꝰ ⁊ vtaris: qꝛ valet ad ea q̄ dicta ſunt.Quid autem eſt metreta dulcis muſti niſimemoria delecthilis pctī? ⁊ quid linteuscōtuſi abſinthij: niſi cōpūctio ⁊ amaritudoanimi cōtriti? Ergo tūc abſinthiū muſto īmittit̉ qn̄ ex memoria delectatiōis ꝑpetrati pctī cōſciētia cōpūcta vehemēter amaricat̉: ⁊ tale ꝓfecto eſt cōpunctiōis vinū qd̓animū purificādo cōfortat: ⁊ ꝯtra peſtilētiā .i. corruptelā tentatiōis ſeu recidiui ſalubriter defēſat: Exo. v. Sacrificemꝰ deone forte accidat nobis peſtilētia. Hoc ſacrificiū cōtra peſtilentiā valēs ē cōpūctio animi contribulati: ẜm illud Psͣ. l. Sacrificiū deo ſpūs ꝯtribulatꝰ.¶ Ca. XIIOnſolari nō poteſt dolentē ⁊ afflictiuū qͥ ꝑ triſticie cōpaſſionē ⁊ dolorꝭ oſtēſionēnō cōcordat eiꝰ dolori. cuiꝰ exēplū ē: qꝛ ferrū ferro n̄ iūgit̉: ſi nō vtrūqꝫ ex vſtiōe igniſliquet̉ ⁊ durū molli nō adheret niſi priusduricia eius tꝑata molleſcat vt quaſi hͦ ip̄ꝫfiat qd̓ curat̉ vt teneat. Sic prius emolliridꝫ cōſolari volētis animꝰ vt afflicto congruat ⁊ cōgruēs adhereat ⁊ inherēdo trahat. Alioquin ſi a mentis afflictiōe diſcrepat: minuſ ab illo recipit̉ a quo mētis qualitate ſeparat̉. Ergo ordo cōſolatiōis ē: vtcū volumꝰ afflictū quēpiā a merore ſuſpēdere: ſtudeamꝰ prius merēdo eiꝰ luctui cō¶ Ca. XIIIcordare vt Grego. dicit.Onſuetudo pecandi difficiliꝰ dimittit̉ ſi ei nō reſiſtit̉ anteqͣꝫ indurat̉. Nā veſtis rectā formā de facili recipit ſi nōdū prauā receperit: ſed ſi cōtrariū fit vix pōt rectā ſuſcipere. ⁊ cera dū mollis eſt facilius impreſſionē ſigilli recipit qͣꝫ cū īduruerit. vn̄ Eccī.xxx. Curua ceruicē eiꝰ .ſ. filij tui in iuuētute: tunde latera eiꝰ dū infās eſt: ne forte induret ⁊ nō credat tibi. vſi Augꝰ. Dū conſuetudini non reſiſtit̉ fit neceſſitas. Lepraenim inueterata ⁊ gutta inoſſata nō de facili curat̉: Iob. xx. Oſſa eius implebūtur
vitijs adoleſcentie eiꝰ. ⁊ Beda ſuꝑ Lucaꝫdicit: Diabolꝰ qͣnto ip̄m hominē diutiꝰ tenet tāto difficiliꝰ dimittit. ſic̄ ruſticꝰ qͥ diuterrā tenuit: vult eā hereditarie tenere.¶ Capitulum: XIIIIOnuerſatio bonaͣ aſſimilat̉ arce Noe ꝓpt̓ qͣttuor. Primo rōne ſtructure: qꝛ .ſ.fuit a Noe cōſtructa ⁊ fabricata. Noe aūtqui interpretat̉ requies eſt hō iuſtus: qͥ vtrequieſcat in domo ꝓprie ꝯſciētie: ⁊ ſit tutus ab inundatiōe aquarum .i. ab ipetu tētationū vl̓ tribulationū edificat arcā .i. cōuerſationē bonā. de qua Psͣ. cxxxj. Exurge dn̄e in requiē tua tu ⁊ arca ſctīficationis tue. Arca enī deo ſctīficata eſt ꝯuerſatio bona ad deū ordinata: q̄ dicit̉ eſſe reqͥes dei: qꝛ ẜm deū in ea mēs hominis requieſcit. ¶ Secūdo rōne materie: qꝛ arca fuitfacta ex lignis leuigatis bituminatis ⁊ qͣdratis. Sic bona cōuerſatio edificat̉ ex lignis leuigatis .i. ex bonis oꝑibus pura ītentiōe factis. Bituminatis .i. charitate informatis. Quadratꝭ vt ſit mēs homīs ſtabilis: qꝛ corpꝰ quadratū reſidet firmum.¶ Tertio rōne forme. circa quā primo attēde menſurā dimenſionū. Habebat eī lōgitudinē. ccc. cubitoꝝ. latitudinē. l. ⁊ altitudinē. xxx. Suꝑius autē erat in vno cubitocōſummata. Lōgitudo enī arce eſt memoria dn̄ice paſſionis quā thau figura rep̄ſentat: q̄. ccc. ſignat. Ul̓ etiā lōgitudo arce ꝑſeuerātia in cōtinuatione boni. vl̓ lōgitudoccc. cubitoꝝ eſt fides trinitatis cū ꝑfectione boni oꝑis: ſine qͣ fides mortua eēt. Latitudo aūt eſt dilectio dei ⁊ ꝓximi: amici ⁊inimici. ⁊ ſignat̉ in. l. cubitꝰ. qꝛ qͥnqͣgeſimadie a paſſiōe xp̄i datꝰ eſt ſpūſſctūs. ꝑ queꝫvt dicit Apo. Ro. v. Charitas dei diffuſaeſt ī cordibꝰ nō. Altitudo aūt ē ſpes ⁊ deſideriū ſcl̓i venturi: q̄ ſpes deſignat̉ in xxx.cubitis: qꝛ .ſ. trecenariꝰ numerꝰ ex ternario⁊ denario ducit̉. ter eī decē faciūt trigīta.In ternario aūt triplex ſpes ſignat̉ .ſ. d̓ venia: de gr̄a ⁊ gl̓ia. In denario aūt additoadīpletio decalogi: vt .ſ. aſſit nobis īpletiodecalogi ſub ſpe p̄dicta triplici. Alioquinſpes ſine meritꝰ vl̓ oꝑibꝰ nō eſſet vera: ſꝫ p̄ſūptio. Cōſūmatio aūt in vnū cubitū ē vtoēs motꝰ ⁊ affectꝰ dirigant̉ in deū. ſic̄ dic̄Psͣ. lxxxiij. Cor meū ⁊ caro mea exultaue