Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
303v
Einzelbild herunterladen
 

Liber nonus

pens et caudā expōit et corpꝰ: vt caput .i.vitam ſeruet: Mat. v. Eſtote prudētes ſic̄ſerpētes ⁊cͣ. Diuitie enī corpori mortuo etanime dānate nil ꝓſunt: Mat. xvj. Quidꝓdeſt homini ſi lucret̉ vniuerſū munduꝫ:anime autē ſue detrimentū patiat̉? Itemanima illa eſt apta ad deū diligendū cuiuſaffectꝰ eſt a carnali amore purgatꝰ: ſic̄ illavna dicitur eſſe apta ad vindemiādū muſtū exprimendū cuius granū exit purū ſinecarnoſitate. Dicit̉ in libro de vindemijsad ꝓbandū quādo tp̄s eſt ad vindemian vuas: quidā vuā accipiūt exprimūt: ſiquidē effluxerit granū mundū continens carneꝫ maturas eſſe ad vindemiasapprobant vuas. Si ꝟo effluxerit granuꝫ parte carniū eas eſſe maturas. Similiter illa anima eſt ad vindemiam muſti .i.ad affectum amoris diuini parata que habet intrinſecum granum .i. interiorem affectum a carne: id eſt carnali amore ſeparatum et depuratū. Illa autem que eſt cumcarne: id eſt carnali amore non eſt vindemiationi: id ē ſpirituali dilectioni accomoda. vn̄ Apo. dic̄. j. Coꝝ. ij. animalis homo .i. carnalis non ꝑcipit ea que ſunt ſpiri Capitulum: IIIItus dei.Rmatura ſpiritualis ſimilis ē armature corporali. Eſt enī duplex genꝰ armoꝝ:quia ſunt arma ad defenſionē vt clypeꝰ ethmōi: ſūt arma ad offenſionē: vt gladiuſ hmōi. neutrū genꝰ ſine altero ſufficit inprelio exiſtenti: qd̓ etiā ſil̓r accidit in armatura ſpirituali. vnde dicit Grego. in mora. ſicut ad corporalia bella nequaqͣꝫ bn̄ armatus ꝑgit: qui aut clypeū ſumēs gladijs vtit̉. aut vtēs gladijs clypeo munit̉.Sic etiā miles dei aduerſitatis bello deprehenſus ſcutū patientie debet ante ſe ferre ne pereat: ad portandū ꝓmptus amoris inferre iacula vt vincat. vnde mēs ſanctorum in tētationū p̄lio munita patiētie clypeo gladijs amoris accincta adferēda mala ſumit fortitudinē ad īpēdēdūbona exercet benignitatē: quibꝰ odioruꝫtela patiēter excipiat: amoris iacula valēter reddat Ite nota ſacra ſcripturaintroducit. x. cōmuniter neceſſaria ſūt inmilitū armatura. inter arma quibꝰ milites vtunt̉ ad ſui defenſionē q̄dā neceſſa-

ria ſunt ad ꝓtegendū ꝑtē ſuperiorē: vt caput et hmōi. ad vtunt̉ galea ſiue caſſideer ea. Quedā ad munienduꝫ ꝑtē inferiorēputa crura hmōi. ad portāt ocreas ereas. Quędā muniūt partē mediā: vl̓ īte ſicut ſcutū qd̓ portat̉ in ſiniſtra vel in toto ſic̄ lorica. Torax aūt ꝓtegit pectꝰ cor renes. Hec erat armatura goliat. de quodicit̉. j. Reg. xvij caſſis erea erat ſuꝑ caput eius: et lorica hamata induebat̉ ocreas ereas habebat in cruribꝰ. clypeꝰ ereꝰtegebat humeros eiꝰ. Inter arma ꝟo offcͣſibilia q̄dam ſunt quibꝰ ꝑcutiūt a remotisſicut eſt arcꝰ ſagitte. Et hec fuerūt armaEſau. de quibꝰ d̓r Gen̄. xxvij. Sume armatua: pharetrā arcū ⁊cͣ. Quedā ꝑcutiuntde ꝓpinqͦ ſic̄ gladiꝰ vl̓ enſis hec erant arma fortiū Salomōis. qͥbꝰ d̓r Cātꝭ. iij. Lectulū ſalomōis. lx. fortes ambiūt ex fortiſſimis iſrl̓ oēs tenētes gladios ad bella doctiſſimi. Quedā ꝟo ꝑcutiūt medio inter ꝓpinquū remotū ſic̄ lancee. Et eratarmatura ſaul. j. Reg. xviij. Tenebat ſaullanceā ⁊cͣ. Decet ēt militē hēre equū: ſalteꝫ freno et ſella. cōſequēter oportet habeat calcaria. Hec omnia ſūt arma etiamneceſſaria ſūt militie ſpūali. pͥmo neceſſariū eſt ſcutum fidei qd̓ muniat in ꝑte ſiniſtra in aduerſis: Epheẜ. vj. In oībꝰ ſumētes ſcutū fidei ⁊cͣ. Scd̓o neceſſaria ē galeaſpei ſuꝑ caput ſe erigit: qꝛ ſpes ad ſuꝑnatedit: Eph̓. vj. Galeā ſalutꝭ aſſumi. qd̓ exponēſ. j. Theſ. v. Et galeā ſpē ſalutꝭ. Tertio neceſſaria ē lorica charitatis. de Apoſto. ibidē .ſ. j. Theſ. v. Induti lorica fideicharitatꝭ. ſic̄ anuli in lorica inuicē connectunt̉: ita fideles in charitate inuicē vniunt̉ Quarto neceſſaria eſt thorax iuſticie equitatꝭ: Sap̄. v. Induet thoraceiuſticiā. Quinto ſūt neceſſarie ocree ferree muniūt a ꝑte inferiori .i. duplex hūilitas: animi elationē repͥmit qͣſi ab inferiori ꝑte munit. Eſt aūt humilitas neceſſaria duplex .i. interior in corde: exteriorin conuerfatiōe. Ul̓ qͣſi ocrea cruris dextrieſt humilitas in ꝓſperitate aliqͥs reputat ſe indignū: ſꝫ ocrea cruris ſiniſtri ē humilitaſ in aduerſitate aliqͥs reputat ſe dignū. Sexto neceſſaria eſt lancea prudentie ſiue ꝓuidentie: a remotiſ hoſte ꝑcutit:anteqͣꝫ ꝓpīquet. ij. Reg. xviij. Tulit Ioabtres lāceas in manu ſua: infixit eas ī cor-