De canonibus et legibus

repleatur burſa ſua: cū ip̄e nō egeat nō tenetur obedire. Ideo dicit Cancellariꝰ pariſien̄. ꝙ nō tenebat̉ ad obedientiā burſalē ſiue argētinā neqꝫ mulinā neqꝫ equinā:intelligas ſine cauſa indictaꝫ: ar. extra decenſi. cū apl̓s. xvj. q. j. p̄dicator. Sed ſi epiſcopus p̄ciperet clerico dure ceruicis vt libros ſuos cōmodaret clerico bone indolis vt inſtrueretur in ſtudio theologie: adquē ip̄m mitteret vt ꝓficeret: videtur ꝙ eiſit obediendū: qꝛ non mouet ip̄m carnalitas ſed eccl̓iaſtica vtilitas ⁊ cōis: ar. in dicto. c. vij. q. j. qꝛ frater. extra de mgr̄is ſuꝑſpecula. Pōt ergo dici ꝙ ſi occaſiōe eccl̓ievel de bonis eccl̓iaſticis libros acquiſieritobedire tenetur. Al̓s contrariuꝫ: extra deteſta. reqͥſiſti. ⁊ de iurepatronatꝰ. cū dilectus. Aliqn̄ vero exculatio obediētie videtur rōnabilis ⁊ acceptāda: ſcꝫ ẜm aliqͦs qn̄allegat̉ damnū ꝓpriū. Diſtinguūt enī ꝙ ſiclericus cui iniuncta eſt aliqͣ obediētia abep̄o: puta ꝙ vadat ad aliquē locū vel huiuſmodi: allegans priuata vtilitatē certatde damno vitādo: eſt audiēdus: ſꝫ ſi de lucro captando: audiēduſ nō eſt. Ad qd̓ ꝑtinet. C. de iure del̓. ſancimus. §. ſi vero. C. decodicill̓. l. fi. §. penul. Nec debet inobediētie notā incurrere ꝓ aliqͦ cōmodo tꝑali: extra de maio. ⁊ obēdi. illud. ¶ Ca. LPus homīs acceptatur a deo ẜm intentionē ⁊mentē facientis magꝭ qͣꝫ ẜm illud qd̓ factū eſt. Cuius exemplū habet̉ exconſuetudine q̄ inducit̉ cū populus incipit aliqͥd obſeruare ea mente vt de ceteroſit cōſuetudo. vel vt dicūt aliqui cū expreſſe placet populo aliqͥd obſeruari ꝓ ꝯſuetudine in futurū. al̓s vero nō coipſo qd̓ aliquid fit ius cōſuetudinariū. inducit̉ arg..ff. de itinere actuqꝫ pri. l. vlti. Ergo intentio conſiderat̉ in facto magꝭ qͣꝫ ip̄m factūvt conſuetudinē inducat. Sic etiam eſt denr̄is operibꝰ apud deū: qꝛ deus ſicut dicitGrego. cor ⁊ nō ſubſtantiā penſat: nec cogitat qͣꝫtum ſed ex quanto in ſuo officio offe¶ Ca. LIratur.Rando poſtuo lari poteſt a deo huiliter ex gratia: quod non debetur ex iuſticia. nam ẜm iura poſtulatio eſt gratie peti

tio: vt cum ex gratia petit̉ aliquē ineligibilem licenter eligi vel concedi. Hoc enī nontā ex iuſticia qͣꝫ ex gratia mouet̉: vt extrade poſtu. bone memorie el pͥmo. ¶ Itē orātes vel poſtulantes a dn̄o miſericordiaꝫ etgratiam non ſunt digni exaudiri: ſi ſint adinuicem in diſcordia vel rancore. Un̄ Eccr.xviij. Homo homini ſeruat iraꝫ: ⁊ a deo q̄rit medelam. quaſi dicat. Fruſtra q̄rit. Cuius exempluꝫ eſt: quia ẜm iura poſtulatiodebet fieri in cōcordia. Cū enim ꝑ poſtulatum gratia reqͥratur: cōcorditer ⁊ cōmuniter eſt petenda: vt extra de poſtulatiōe bone memo. in pͥncipio. Aliter eī romana eccleſia nō cōſueuit reciꝑe. ¶ Ca. LIIRnatur animenoſtre ſpiritualiter: ſicut moni ales velant̉ corporaliter. Eſt enimmultiplex velum: ſcꝫ veluꝫ ꝓfeſſionis: qd̓ſuſcipitur a virgine vel corrupta: cū profitetur de altari vel de manu alicuiꝰ ſed induodecimo anno ad minus. xxj. q. j. c. j. etq. ij. puella. ¶ Item velū ꝯſecrationis: qd̓imponitur virgini tm̄: ⁊ .xxvj. anno ad minus. xx. q. j. placuit. lxxvij. diſ. placuit. Etdicit Hoſtien̄. ꝙ vix ip̄e obtinuit Lugduni: ꝙ in hoc caſu in anno viceſimo cōfecraret: ſed tamē periculū eſt in mora. ¶ Itē eſtvelum ordinationis: qd̓ olim dabat diaconiſſis in qͣdrageſimo āno. xx. q. j. diaconifſa ¶ Item eſt velū prelationis: qd̓ olim dabatur abbatiſſis in quadrageſimo anno.xx. q. j. iuuenculas. Addit etiā Hoſti. velum quintū ſcꝫ cōuerſionis. Et tunc ſi perannum poſtea ſtat exire nō poteſt. ⁊ ſic poteſt ītelligi: extra de regula. vidua. ⁊. c. ſtatuimus. In his ergo quinqꝫ velis repreſentantur quinqꝫ virtutes quibꝰ debemꝰ ſpiritualiter ornari. prima eſt obedientia quecompetit ꝓfitentibus. ſecūda eſt continentia que potiſſima eſt in virginibꝰ. in tertiadeſignatur ſcientia ſiue prudētia: que precipue cōpetit ordinandis. in quarto velodeſignatur iuſticia: quę precipue cōpetit p̄ſidentibus ſiue prelatis. in quinto penitentia: per quā ad deum cōuertimur: ⁊ iō incipientibus cōpetit. ¶ Ca. LIIIArentu neceſſitati nullo modo debet deficerefilius: ⁊ precipue indigētie pa-