Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
281r
Einzelbild herunterladen
 

De canonibus ⁊ legibus

tunt: qꝛ ipſa crimina enormia ſuggerit vthereſim ⁊ ſimoniā ⁊ homicidiū: Ioh̓. viij.Ille homicida erat ab initio ⁊cͣ. Ip̄e quoqꝫ vires noſtras tā ſpūales qͣꝫ corꝑales infirmat ⁊ confringit. ip̄e obſcuritatē nobisdubietatꝭ ⁊ ignorātie ingerit. ip̄e ſua malitia ꝑtinax ⁊ īmutabilis exiſtit: ⁊ inſupernos ad ꝑiculū eterne mortis ꝑtrahit. Capitaliter em̄ nos ꝑſequit̉: ⁊ peſtifero nosflatu venenoſe ſuggeſtionis inficere conatur. Grauia etiā nobis ſcādala ſuſcitat ⁊ īducit: ⁊ dū affectū ſpūs a ratione recta ſb̓trahit: ⁊ voluptati carnis ꝑ conſenſū cōiūgit quaſi bigamū ⁊ irregularē effecit: ex qͦetiam adulterina ꝓles carnalis oꝑis procedit. Ex quibus oībus patent̉ apparet ꝙdiabolo renūciandū ē ⁊ om̄ibus eius pōpis Apl̓s. .j. Corī. x. Nolo vos ſocios eſſedemonioꝝ. Et Eph̓. iij. Nolite locum daXVIIIre diabolo. Capl̓m:Iſcordie velodij ignē incendētes excludentur a ꝯſortio ſanctorū ſicut incendiarij eccleſiaꝝ excludunt̉ ꝑ excōmunicationē a conſortio fidelium. Nā incendiarij eccleſiaꝝ qui .ſ. eccleſiam vel locū religioſū vel cimiteriumvel ea q̄ ſunt infra ſpaciū pͥuilegiatū: vt legit̉. xvij. q. iiij. ſicut antiqͥtus. incēderuntvel effregerūt ſunt excōicati ip̄o iure. Itaꝙ ex quo denūciati ſūt in eccleſia: nō poſſunt abſolui niſi ꝑ papā: vt extra de ſentē.excōi. tua nos ⁊. c. cōq̄ſti. Excipit̉ tn̄ mortis ꝑiculū īminēs: de ſen. ex. c. ꝙ de his. c.qͣꝫuiſ ⁊. c. n̄ dubiū. Alij āt īcēdiarij .ſ. alioꝝlocorū nō ſūt excōmunicati ſꝫ excōmunicādi. Et excōmunicati non abſoluuntur niſi dāno reſtituto ⁊ iuramēto p̄ſtito: ꝙ ignēvlterius nō apponāt: vt. xxiij. q. vlti. peſſima. Et heredes cogunt̉ ſatiſfacere damnūpaſſis. Conſuetudo tn̄ approbata: vt dicitHoſtien̄. reddit tales incendiarios excōmunicatos ip̄o iure quāuis denūciati nōſint: ſiue ī eccleſijs ſiue in villis incendiūcōmiſerint dolo malo. Conſuetudo aūt cōſeruāda ē cū ſit optima legū īterpres: vbiautē cōſuetudo nō apparet ſentiendū ē cūalano .ſ. ꝙ incendiarij alioꝝ locoruꝫ qͣꝫ eccleſiarum nō ſūt excōmunicati: ſꝫ excōmunicandi. Si ergo ꝑ excōicationē excluduūtur a cōſortio fidelium qͥ incendūt eccleſi-

am vel tēplum materiale: multomagis excludunt̉ a beatoꝝ ꝯſortio qͥ incēdūt ignediſcordie vel odij templū ſpirituale .ſ. aīe:Psͣ. lxxiij. Incenderunt igni ſanctuariūXIXCapitulum.tuum.Bbia ī quibusvertitur ꝑiculum aīe debēt trahi ad partē ⁊ p̄ſumptionē tutiorem: extra de ſponſalibꝰ. iuuenis. Ideo indubio ẜm iura p̄ſumit̉ quis excōmunicatus: extra de ſen. excō. cū deſideres Itein dubio p̄ſumitur qͥs fornicator. xxx. q. v.aliter. ⁊. c. noſtrates. Itē in dubio p̄ſumitur quis paganus ſiue nō baptizatꝰ. de cōſe. di. iiij. ꝑuuloſ. ⁊. c. ſi nll̓a. ⁊ extra d̓ bap.c. j Itē in dubio p̄ſumit̉ quis nō ordinatus. lxxviij. di. p̄ſbyteri. Itē in dubio p̄ſumitur eccl̓ia nō ꝯſecrata. de cōſe. di. j. ſolēnitates. ⁊. c eccl̓ia. Notādū ē āt h̓ ꝙ iuriſte diſtinguunt multiplicē p̄ſumptionem.Eſt enī quedā preſumptio iudicis ⁊ cōtumacie homīs: vt qn̄ ep̄s citauit clericū ſuum ⁊ nō redit ad eccl̓iam: p̄ſumit iudex ꝙhabeat eccl̓iam ꝓ derelicta. ar. a ꝯͣrio ſenſu. vij. q. j. p̄ſentiū. Sed hec p̄ſumptio bene admittit ꝓbationē ꝯtrariam. Et de hacetiā legit̉. ij. q. v. oībus nobis circa fineꝫ.Alia p̄ſumptio ē fame: vt qn̄ qͥs infamatꝰeſt: nec apparēt alia indicia: ⁊ hec admittit ꝓbationē in ꝯtrariū. aliqn̄ ꝑ inqͥſitiōeꝫaliqn̄ ꝑ purgationē. Alia ꝟo ē nature: vtſi pat̓ exhereditauit filiū p̄ſumit̉ ꝙ īiuſte:quia nō ꝑmittit natura p̄ſumere ꝙ filiꝰ patrem offendat. C. de in offi. teſtamēto. om̄imō. ⁊ auctē. nō liceat pr̄i. ꝙ nullus affectꝰvincit paternū vel maternū. C. de cura. furi. l. vlti. Ex hac etiā p̄ſump. ꝯtingit ꝙ nōp̄ſumit̉ frater ꝯͣ fratrē falſū teſtimoniumdicere maxime in crimīe hereſis vl̓ in aliograui. Naturale enī fedus nō ꝑmittit qͥcqͣꝫ falſi crimīs ſuſpicari: extra de coha. cle.et muli. c. j. ⁊. c. vlti. Alia ꝟo p̄ſūptio ē iuris tm̄: vt cū ius p̄ſumit aliqͥd: ſꝫ nō ſtatuit ius ſuꝑ p̄ſūpto: vt ſi vir diu fuit cū vxore ſua in lecto: p̄ſumit ius ꝙ eā cognouit:ſi ip̄e hͦ dicat qͣꝫuis vxor neget: extra de deſpōſa. īpu. ꝯtinebat̉. ⁊. c. duo pueri. xxxiij.q. j. ſi qͥs accepit. Tn̄ bn̄ admittit ꝓbationē ī ꝯtrariū .xxvij. q. j. nec aliqͣ. Sꝫ notādum ꝙ aliquādo lex fingit bonum qd̓ canon malum p̄ſumit. Nā in libere mulieris