¶ De canonibus ⁊ legibus

cus cōſentiret: exͣ de foro cōꝑe. ſignificaſtiNec obſtat ꝙ habet̉. xj. q. j. placuit. ⁊ iterū. xj. q. j. clericus nullꝰ. xvj. q. vij. filijs vl̓nepōtibꝰ. Hoc eī ītelligit̉ de depoſito ⁊ incorrigibili qͥ n̄ p̄t ꝑ aliū diſtrīgi: exͣ de cle.excō. c. ij. ī fi. ⁊ de ſē. excō. vt fame. xvij. di.nec licuit. xxiij. q. v. de liguribꝰ. Nā ſi relicto habitu īmiſceat ſe p̄lijs vel faciat guerraꝫ impune occidit̉. extra de ſen̄. excōi. cūnō ab hoīe. ī fi. Uel hoc pōt fieri aucto. pōtificꝭ .i. pape: vt. ij. q. v. cū deuotiſſimā. Laicus aūt bene ꝯuenit̉ ſub iudice eccleſiaſtico in multis caſibꝰ: vt in cā ſeruoꝝ ⁊ ruſticorū eccl̓ie. lxxxix. di. iudicatū. xj. q. ij. eccleſiarū ſeruos. ¶ Itē in cauſis penitētiumxj. q. j. aliud ¶ Itē in cauſis libertoꝝ pupillorū ⁊ viduarū ⁊ debiliū ꝑſonaꝝ. lxxxvij.di. deſolatꝭ ⁊ p̄cipue qͣꝫtū ad tuitionē ⁊ defenſionē ne a potentibus opprimant̉. xxiijq. v. adminiſtratores. extra de cenſibꝰ. lꝫ.xxiiij. q. iij. ſi qͥs de potētibus. Ideꝫ etiā ēin peregrinis mercatoribꝰ ⁊ agricultoribꝰet mare nauigantibꝰ: extra de treu. ⁊ pa.innouamꝰ. xxiiij. q. iij. ſi quis romipetas.¶ Idē cū agīt̉ de feudo eccleſie ⁊ īuaſoresetiā locoꝝ eccleſiaꝝ vel raptores ſeu malefactores pn̄t ꝯuenire clerici ſub qͦcūqꝫ maluerint iudice. Et ſimil̓r qn̄ iudex eccleſiaſticus iuſticiā reddere negligit vel ſuſpectus ē vel ſubditū ledit cognoſcit ep̄s. vtī auctē. vt diffe. iudi. j. ℟. ⁊. §. j. ⁊. §. ſi tn̄ cōtingit: Coll̓. ix. ¶ Idē ē de iure ī ciuitatibꝰque iudicibus carēt. Quia ergo eccleſiaſtica ad ſpm̄: ſecularia vero referuntur adcarnē. ſicut clericus ſub ſeculari iudice nōdebet cōueniri: ita quoqꝫ neqꝫ ſpūs debetſub lege carnis teneri. de qͣ Apl̓s ait Ro.vij. Uideo āt aliā legē ī mēbrꝭ meis repugnantē legi mētis mee ⁊cͣ. Ro. viij. Debitores ſumus nō carni: vt ẜm carnem viuamus. Sed quaſi econuerſo ſub iudice eccleſiaſtico laicus cōuenit̉ quando ſub moderamine ſpiritus carnalis appetitus reſtringitur. Gal̓. v. Spiritu ambulate et deſideria carnis nō ꝑficietis. ¶ Iteꝫ mortificanda eſt ne anima pereat: ſicut homo incendium timēs deſtruit domum vicini neſua ardeſcat. Eſt enim licitum hͦ ẜm leges.Nam ſi defendendi mei cauſa tuū edificium incendio orto diſſipauerim nō teneortibi: ⁊ ideo vlpianus reprobat labeonē: q̄ait in hoc caſu: ⁊ in eo noīe etiā familie iu

dicium dandū: vt. ff. eo. l. iij. §. ꝙ ait p̄tor.Poſſet tamē dici ꝙ labeonis ſentētia fuitvera: vbi iuſtus nō fuit metus: qꝛ adhucnon ꝑuenerat ignis vſqꝫ ad domū viciniquam deſtruxit: tunc enī teneor in ſimplūact̓. l. aqͥl̓. Sed ſi ꝑuenerat vel iuſte dubitabam an ꝑueniret: quia forte tempus vēto ſum erat: habet locū ꝙ vlpianus dixit.Neqꝫ enī damnū dare videor eque perituris edibus: vt. ff. ꝙ vi aut clam. ſi alius. §.eſt ⁊ alia exceptio. Quāuis aūt nō peruenerit: tamē putabā ignē venturuꝫ adhucceſſet actio: ſic intelligit̉. ff. ad. l. aqͥl̓. ſi qͥsfumo. §. qd̓ dicit̉. ſic etiā parcitur ei qͥ cauſa merciū ſuarum ſeruandarū alienas ꝓijcit in mare: vt. ff. de p̄ſcpͥ. verbis qͥ ſeruandarū. ℟. j. Multo ergo magis debet homo ſpiritualiter plus curare de anima qͣꝫde carne. Eſt enim anima quaſi domus deipropria: caro autē quaſi aliena. Vnde dominus ait Mat. x. Nolite timere eos quioccidunt corpus: ſuꝑ animā autem nō habent iam amplius qͥd faciant. ergo domꝰcarnis ſeu ꝯcupiſcentia mortificādo ꝑ penitētiā deſtruat̉: ne .ſ. libidinis incēdio domus mētis abſorbeat̉ Ro. viij. Si ſpiritufacta carnis mortificaueritis viuetiſ. Et hͦp̄cipue ē neceſſariū cū qͥs ꝑflare ſenſerit tētationis ventū: ⁊ vbi ſe fragilē ſentiēs metuit ruine ꝑiculū. ¶ Sūt etiā carnis delectationes velut aliene merces in mare ꝓijciende .i. ī amaritudinē penitētie cōuertende vt mentis interne virtutes quaſi ꝓpriemerces ſaluent̉: Mar. ix. Si pes tuus ſcādalicat te abſcide eum ⁊ ꝓijce abs te. Etidē etiā: ſi oculꝰ tuꝰ ſcandalicat te erue euꝫet ꝓijce abs te ⁊cͣ. Exo. xv. Equū ⁊ aſcēſorem eius ꝓiecit in mare. Equus enī ē corpus. Aſcenſor eius delectatiōis appetitꝰ:qui ei dominat̉ qui proijciendus eſt in mare penitentie. Oſtendunt etiā nobis p̄fatarum legum exempla: ꝙ magis homo deꝓpria ſalute qͣꝫ aliena debet curare. ¶ Itēcum a carne ſe ꝑmittit ſpiritꝰ ſuperare: eſtvelut quedam colluſio damnabilis ⁊ iniqua. Tūc enim ſpiritus aſſimilatur ei quicolludit in cauſa ſtatus: puta cū dominusaccepta pecunia vel alias malitioſe ꝑmittit ſe a ſeruo in ſtatuſ iudicio ſuperari: quecolluſio detegenda eſt ⁊ dantur p̄mia detegenti: ⁊ adiudicatur ei ſeruus. Vnde illequi colludit in cauſa ſtatus perdit ius in