Liber octauus
ram faciens ex regriſtro dn̄i Innocētij tertij quandam cōpilationē extraxit q̄ romana appellata fuit. Sꝫ qꝛ ibi q̄dā erāt decretales qͣs ip̄a romana curia minime admittebat: Iō ip̄e idē Innocētiꝰ ꝑͤ manū petribonouentani cōpilationem edidit q̄ tertiavocabatur. Qua recepta magiſter Ioh̓sGallenſis ex duabꝰ dictis cōpilatiōibꝰ Giſeberti ⁊ Alani vnā cōpilauit q̄ vocabat̉ſcd̓a. Poſtmodū cōſilio generali celebrato ꝑ eundē innocentiū tertiū: tā ex ꝯſtitutionibꝰ generalis cōcilij: qͣꝫ de alijs decretalibꝰ eiuſdē Innocētij copilatio quartaꝓceſſit poſt modū qͥnta cōpilatio per Honoriū tertiū facta fuit. Sed poſtmodū Gregoriꝰ nonus volēs cōfuſionē ⁊ ꝓlixitateꝫdictaꝝ decretaliū amouere: antiquis cōpilationibus abrogatis ꝑ fratrē Raymūdūcapellanū ⁊ penitentiariū ſuum: qͥ ſcꝫ fuitde ordinē fr̄m p̄dicatoꝝ īmo eiuſdē ordīs.Poſtea idē magiſter opus decretaliū qd̓modo tenet̉ cōpoſuit. Cui poſtea Bonifacius octauus addidit ſextū librum. Nosigitur in hͦ pn̄ti tractaculo ex p̄dictis iuriſvtriuſqꝫ libris aliqua licet pauca ⁊ breuīadiuerſis adaptanda materijs introducemus exempla: ordinē in ſuꝑioribꝰ habituꝫin materijs ⁊ capitul̓ cōformit̉ ꝓſeq̄ntes.¶ Explicit prologus.Incipit liber octauus ¶ Ca. IOuerſarihoīs ſpūales .ſ. diabolus: caro ⁊ mūdꝰaſſimilant̉ p̄donibꝰ.Nā ẜm iura p̄do d̓raliqͥs tribꝰ modis.Prīo eī p̄do d̓r quicūqꝫ alios p̄dat̉ ettales ſūt qͥ itinerantibꝰ auferūt bona ſua.Et hͦ mō demōes ſūt p̄dōes qͥ nob̓ viatoribꝰ .i. qͥ ꝑ huiꝰ mūdi itinera ad pr̄iā tēdimꝰ:bona q̄ ꝓprie noſtra ſunt .ſ. ſpūalia auferrecontendūt. Illos enī qͥ ſūt in pr̄ia expoliare nō poſſūt: ſꝫ tm̄ nos qͥ ſumꝰ in via. Iobxxiiij. Nudos dimittūt hoīes veſtimentatollētes qͥbꝰ n̄ ē operimētū ī frigore. ¶ Secūdo d̓r p̄do miles qͥ vltra ſtipendiū ſibitaxatū querit. Idcirco enī militibꝰ ſūt ſtipēdia cōſtituta: ne dū ſūptꝰ q̄rit̉ p̄do craſſetur. xxiij. q. j. militare. Et hͦ mō caro d̓rp̄do: qꝛ vltra ſtipēdiū neceſſitatꝭ ſibi a naͣtura taxatum de quo Apl̓s. Habentes
alimēta ⁊ qͥbus tegamur his ꝯtenti ſimꝰ .5.Timoth̓. .vj. Adhuc ſibi exqͥrit varia delectamēta voluptatꝭ. Un̄ Apl̓s Ro. viij. Debitores ſumus nō carni vt ẜm carnem viuamus. ¶ Itē p̄do d̓r p̄latus qͥ vltra qͣꝫ legato ſeruiat extorquet a ſubditis querēspotius p̄dā qͣꝫ ſubſidiū ī ſubiectꝭ. extra decenſibus. plerūqꝫ. Et hͦ etiā mō dominusventer cui tanqͣꝫ prelato ſuo multi obediunt: quoꝝ deꝰ veter ē: d̓r p̄do qꝛ parū ſpiritui ſeruit: ⁊ tn̄ ml̓ta reqͥrit ⁊ expendit. Un̄qͥ ſibi obediūt hmōi nō xp̄o ſeruiūt ſꝫ ſuoventri: vt d̓r Ro. xvj. Alio mō d̓r p̄do iudex pecunijs ſeu pr̄imonijs inhiās qͥ alienū iurgiū reputat p̄dā ſua. C. ad. l. Iul̓. repe. om̄es. Et hͦ modo p̄do ē mūdꝰ cuiꝰ anaricia ad pecunias ⁊ lucra inhians lites etiurgia ſuſcitat. Un̄ dicit Sen̄. ꝙ qͥetiſſimehoīeſ viuerēt: ſi h̓ duo ꝓnomīa meū et tuūde medio tollerēt̉: Gen̄. xiij. Dixit Abraāloth: Ne q̄ſo ſit iurgiū int̓ me ⁊cͣ. Ca. IIDuīator ⁊ ſuggeſtor cuiꝰ falſa ſuggeſtiōe velCadulatiōe alicui dānū infertureſt duplici pena dignus .ſ. ꝓpter falſū ſuggeſtū: ⁊ ꝓpter dānū illatū. Cuiꝰ exemplūapparet in his qͥ ꝑ fuggeſtionē falſi litteras impetrant. Qui .ſ. ẜm iura pͥmo ꝯdēnandi ſūt ad expenſas qͣs altera pars fec̄in ea re ⁊ circa ip̄am ⁊cͣ. vt extra de reſcpͥ.ceterū. ī fi. ⁊. C. de his qͥ accu. poſſūt. l. quicrimē: ⁊ aliaſ ſeueritati ſb̓iaceat iudicātiū:vt. xxv. q. ij. ⁊ ſi n̄ cognitio. Nā ⁊ l. cornelia de falſis puniri pn̄t vt. ff. ad. l. cornel̓. d̓falſis. l. ſi qͥs irrepſerit. Sil̓r gͦ adulator qͥfalſo laudādo furē vel raptorē vel hmōi induceret eū ad furandū vel rapienduꝫ velaliud nocumētū ꝓximo īferēdū: ſi eiꝰ adulatiōe hoc faciat alias nō facturꝰ tenet̉ adreſtitutionē dāni ī ſolidū: ſic̄ tenet̉ ⁊ iubēſet ꝯſulēs: ſi ꝓpter eoꝝ iuſſū ⁊ cōfiliū damnum infert̉: ⁊ preter hͦ etiā adulator talispuniendus ē a deo de falſa ⁊ iniqua adulatione: Ezech̓. xiij. Ue qͥ ꝯſuūt puluillosſub om̄i cubito manꝰ. Pulūilli eī ſūt verba blāda ⁊ laudatoria que audiēti molliavident̉ ⁊ ſuauia: qͦs ſub cubito manꝰ conſuit: qui laudādo ⁊ blādiēdo ad male operādū aliquē inducit. ¶ Capl̓m: IIIei qua