Liberſeptimus
dit eī vt pie credit̉ ī celū amicta ſole .i. cuꝫcorꝑis glorificatiōe q̄ cōſiſtit in qͣttuor dotibꝰ eiꝰ .ſ. claritate: agilitate: ſubtilitate ⁊impaſſibilitate: q̄ oīa in ſole ſignificantur.Cuius radius ē clarus ⁊ agilis. Un̄ ſubito ab oriente ad occidētē volat. Itē ſubtilis qꝛ intrat vitrū ſine eius leſiōe. ¶ Itē impaſſibilis: qꝛ nec gladio nec lapide pōt ledi ꝓpter qd̓ d̓r: Mat. xiij. Fulgebunt iuſtiſicut ſol. Ubi dicit Bern̄. Quis erit ſplendor aīarū qn̄ ſolis ſplēdorem habebit luxcorpoꝝ? Fuit etiā beata ꝟgo ī celo militātis eccleſie amicta ſole .i. maxīa caſtitatisclaritate. habuit enī caſtitatē nobiliſſimāclariſſimā ⁊ ſanctiſſimā. Clara enī ē ⁊ altaſi bene ſeruet̉ ꝯtinētia cōiugalis: ſed clarior ⁊ altiori ꝯtinētia vidual̓: clariſſima ⁊altiſſima ē ꝟginalis ꝯtinentia .j. Corī. xv.Alia ē claritas ſol̓: alia lune: alia ſtellarū.Claritas eī ſolis ē ꝯtinētia virginal̓. Lune ꝯtinēti a vidual̓. Stellaꝝ ꝯtinētia ꝯiugalis. Oēs tn̄ has habuit beata ꝟgo. Fuit enī ꝯiugata: fuit viduata: fuit ꝟgo. Un̄ipſa dicit: Eccī. xxiiij. In me oīs gra. ſ. ⁊ ꝟginitatis ⁊ ꝯiugij ⁊ viduitatis. ¶ Secundo deſcribit̉ ornamētū pēdū cū d̓r: ⁊ lunaſub pedibus eiꝰ .i. oīs defectꝰ ⁊ imꝑfectio.Sūt enī qͣttuor q̄ generāt defectum boni.¶ Primū ē ſuꝑbia. Psͣ xvj. Inimici defecerūt framee in finē. Iſte defectus deſignatur in luna: qꝛ dicebat̉ Regina celi apaganis. Hiere. vij. Vt facerēt placentasregine celi. Suꝑbia em̄ vult placentia audire ⁊ appetit regnare. Hanc lunā .i. defectum ſuꝑbie ſuppeditauit beata ꝟgo ꝑ veram humilitatē: de qͣ d̓r Luce .j. Quia reſpexit humilitatē ancille ſue ⁊cͣ. ¶ Secundum ē impatiētia: Iob. iiij. Venit ſuper teplaga ⁊ defeciſti. hoc vitiū deſignat̉ in luna cū d̓r: ꝙ luna ꝯuertet̉ in ſanguineꝫ .ſ. ꝑimpatientiā ⁊ iracundiā in qͣ ſanguis ebullit: vel ꝑ quā ſanguis effundit̉. Hāc beata virgo ſuppeditauit q̄ tota patiens ⁊ mitis fuit. Vnde ip̄a dicit. Eccī. xxiiij. Spūsmeus ſuꝑ mel dulcis. ¶ Tertiū ē auaricia:Eſaie. xl. Deficient pueri et laborabunt .i.auari: qͥ ad modū pueroꝝ plus diligūt pomum tꝑaliū qͣꝫ regnū celoꝝ. Hic defectusſignificat̉ in luna q̄ eclypęat̉ ex vmbra terre .i. anīa. vel eccleſia ex auaricia terrenorū. Mar. xiij. Luna nō dabit ſplendoremſuum: ſed hūc defectū beata virgo ſuppe-
ditauit ꝑ pauꝑtatem ⁊ ꝯtemptū terrenoꝝCantꝭ. iiij. Tota pulchra es amica mea etmacula terrene auaricie nō eſt ī te. Quartū ē vanitaſ glorie: Psͣ. lxxvij. Defecerūtin vanitate dies eoꝝ. Hic defectꝰ deſignat̉in lune mutabilitatē: qꝛ tꝑalis gl̓ia inſtabilis ē: Eccī. xxvij. Stultus ſicut luna mutat̉. Hāc ſuꝑpeditauit beata ꝟgo: qꝛ mundi gloriā deſpexit. Deſpexit em̄ oēm gloriam exteriorē querēs ſolū interiorē .ſ. ꝯſciētie: Psͣ. xliiij. Omnis gloria eiꝰ filie regiſab intꝰ ⁊c ¶ Nota etiā ꝙ qͣttuor ſūt q̄ īpediunt defectū. ¶ Primū ē patiētia. Iaco. j.Patientia opus ꝑfectū habeat: vt ſitis ꝑfecti ⁊ integri in nullo deficiētes. ¶ Secūdum eſt ſpei ꝯſtātia. Eſa. xl. Qui ſperantin dn̄o mutabūt fortitudinē: aſſumet pennas ſicut aquile currēt: ⁊ non laborabūt:ambulabunt ⁊ nō deficiēt. ¶ Tertiū ē memoria dominice paſſionis. Heb̓. xij. Recogitate eū qͥ talem ſuſtinuit a pctōribus aduerſus ſemetip̄m ꝯtradictionē vt nō fatigemini animis veſtris deficiētes. ¶ Quartū eſt deſideriū inqͥrendi deū: Ps. xxxiij.Inqͥrētes aūt dominū nō deficiēt om̄i bono. ẜm aliā litterā. Gal̓. vj. Bonū autē facientes nō deficiamꝰ: tꝑe enī ſuo metemꝰnō deficiētes. Et hec om̄ia fuerūt in beatavirgine. ¶ Tertio deſcribit̉ ornamētū capitis: qꝛ in capite eiꝰ coro. ſtel. xij. In qͦ notatur plena anīe beatitudo que cōſiſtit induodecim gaudijs paradiſi: qͥ intelligunt̉ꝑ duodecim ſtellas. ⁊ Apoc̄. vlti. ſignāturꝑ duodecim fructus ligni vite: gͦ coronaduodecim ſtellaꝝ eſt pennitas duodecimgaudioꝝ quoꝝ duo oriunt̉ a deo .ſ. gaudium de viſione deitatis ⁊ gaudium de viſion humanitatis. Alia duo a loco .ſ. celoempyreo quod eſt beatoꝝ locus: vnuꝫ deſpacioſitate: aliud de ſpecioſitate. Duo aꝯſortio: vnū de cōſortio angeloꝝ: aliud decōſortio hominū. Alia duo a mūdo: vnuꝫde creaturarū pulchritudine: aliud de ſtabilitate ¶ Iteꝝ alia duo ab inferno vnumab euaſione: aliud de clauſione ¶ Itē aliaduo a ſeip̄o: vnū de ſtola anī e: alid̓ de ſtola carnis. Vel ꝑ has duodecim ſtellas corōne intellige. xij. prerogatiuas gratie qͣshabuit beata virgo: quaꝝ quinqꝫ ꝯueniunt ſibi ſingulariter. ¶ Prima eſt ſpūaliselectio dei pr̄is ad op filij ſui. Gen̄. xxiiij.Uirgo que egredietur ad hauriēdū aquā