ſextusLiber
bet etiam mens humana ſuos qͣttuor humores: qꝛ ꝓ ſanguine vtitur dulcedine: ꝓcholera rubea amaritudīe: ꝓ cholera nigra cōtriſtationē: ꝓ phlegmate mentis cōpoſitione. Dicūt enī Phyſici ſanguineoseſſe dulces: cholericos eſſe amaroſ: melancolicos triſtes: phlegmaticos corꝑe cōpoſitos. vt ſit dulcedo in cōtemplatione. amaritudo de peccati recordationē. triſticia deꝑpetratiōe. cōpoſitio in emendatiōe. ¶ Itēmentis cōpoſitio aſſimilatur phlegmati.¶ Primo rōne reſidentie radicalis: quiaphlegma debet habere ſedē in pulmone: ꝑquē ſignatur diſcretio: qꝛ ſicut pulmo aerēattrahit ⁊ emittit: ita diſcretio qd̓ bonumeſt retinet: ⁊ qd̓ malum eſt expellit. In pulmone ergo eſt ſedes phlegmatis: qꝛ cōpoſitio mentis beneficio iuuat̉ diſcretionis.¶ Scd̓o ratione ꝓprietatꝭ naturalis: quiaphlegma eſt nature frigide ⁊ humide. Cōpoſitio igit̉ mentis reqͥrit frigus quo refrigeretur ab eſtu vitioꝝ: ⁊ humorē compunctionis quo mundet̉ a ſorde peccatorum.Tertio rōne efficacie aīalis: qꝛ ex cōplexione phlegmatica ſunt hoīes tardi: obliuioſi ⁊ ſomnolenti. tardi ad oꝑandum malū: obliuioſi ad affectū tꝑaliū: ⁊ ſomnolenti ꝑ contemplationis tranſitum: Psͣ. iiij.In pace in idip̄m dor. ⁊cͣ. ¶ Ca. XLIIIIOdeſtia ſiue moderatio ⁊ cōpoſitio moꝝ ⁊ motuūexterioꝝ corꝑis aſſimilant̉ ſuꝑcilijs. ¶ Primo qꝛ ſuꝑcilia data ſunt ad ocūloꝝ tuitionē. Un̄ ⁊ piloꝝ multitudine ſuntveſtita vt ſint oculis munimēta ad repellēdum humorē a capite defluentē. Sūt ergoſuꝑcilia oculoꝝ munimēta ne qͥd nociuuꝫeis ab extra euēiat: vt Iſido. dicit. Sic modeſtia ⁊ cōpoſitio extremoꝝ ſenſuū ⁊ membroꝝ valet ad cuſtodiā mentiū: qꝛ frequēter ex ſenſuū diſſolutiōe ſubintrāt cogitationes male: Hiere. ix. Intrauit mors ꝑ feneſtras noſtras: ingreſſa eſt domus nr̄as.Secūdo qꝛ ſuꝑcilia ſunt ad decorē: quianullus ſine eoꝝ p̄ſentia decorat̉. Sic modeſtia ⁊ cōpoſitio moꝝ reddunt hoīem inalioꝝ cōſpectu decoꝝ ⁊ gratioſum. VndeAmbro. dicit in lib. de officijs ꝙ in modēſtia cōſiſtit pulchritudo viuēdi ⁊ornatusad omnē actionē accomodus. ¶ Tertio qꝛſuꝑcilia ſunt ad rep̄ſentationē. Habēt enī
quandā vim latentē paſſionē aīe indicantem: vt dicit Ariſto. in libro de animalibꝰ:ꝙ cum fuerint ſupercilia recta ſicut linee p̄tendunt femineaꝫ molliciem vel animi leuitatem. Si vero fuerint demiſſa et nimispreſſa ſignant inuiduꝫ. Si vero fuerint eleuata et in pilis preſſa animoſitatem pretēdunt. depauperata vero a pilis et oblonga timiditatem. Si autem fuerint ſpiſſa etpili longi exceſſum caloris important. Siautem fuerint multe carnis ⁊ pauce piloſitatis: ſenſum durum ſignificant ⁊ obtuſūin membris principalibus dominantē. Sivero pilis fuerint ſpoliata: ſignificant ſanguinis corruptionem vt in leproſis: aut naturalis humoris cōſumptionem vt in ethicis ⁊ ſimilibus: aut meatuum oppilationēvt in caſtratis. Sicut igitur diſpoſitio ſuperciliorum congrua vel incongrua repreſentat bonam vel malam diſpoſitioneꝫ interiorem: ſic compoſitio ſeu modeſtia velinordinatio et diſſolutio exteriorum motuum ſiue morum rep̄ſentant bonam vel malam diſpoſitionem interiorem vel diſſolutionem ⁊ inordinationē mentis. Un̄ Eccī.xix. Amictus corporis et riſus dentium etinceſſus hominis enūciant de illo ſiue bonus ſiue malus ſit.¶ Capitulum: XLVOrs ſanctoꝝ aſſimilat̉ ſomno ꝓpter tria. ¶ Primo ꝓpter qͥetis ſuauitatē: qꝛ nulloꝝ laboꝝ dormiens meminit: ſed tūc dulciter reqͥeſcit. Et ſic ſancti ꝑ ſomnū mortisrequiē a laboribus capiūt: ẜm illud Apocal̓. xiiij. Beati mortui qui in dn̄o moriuntur. Amodo iā dic̄ ſpūs vt reqͥeſcāt a laboribus ſuis. Et ad eterne pacis dulcedineꝫꝑueniūt: ẜm illud Psͣ. iiij. In pace in idip̄m: dor. ⁊ reqͥeſcā. ¶ Scd̓o ꝓpt̓ dormiētisfirmitatē: qꝛ dū hō dormit nulliꝰ aduerſarij potentiā ꝑtimeſcit. Sic ſancti ꝑ ſomnuꝫmortꝭ de oīm aduerſantiū manibꝰ eripiuntur: ⁊ eterne ſecuritatꝭ fiducia ꝑfruunt̉. vn̄dn̄s Matth̓. x. dicebat: Nolite timere eosqͥ occidūt corpꝰ: ⁊ poſt hͦ nō hn̄t ampliꝰ qͥdfaciāt ⁊cͣ. Sic igitur in hͦ cōueniūt mors etſomnꝰ: qꝛ vterqꝫ ſecuritatē tribuit. Sꝫ in hͦdifferūt: qꝛ ſecuritas ſomni eſt ex inſenſibrlitate: ſꝫ ſecuritas mortis ē ex libertate. deqͣ Psͣ. cxxiij. Laqueꝰ ꝯtritꝰ ē: ⁊ nos libera